Emevi Camii’nde kılınan namazlar, milletvekillerinin sosyal medyada Halep kalesine asılan Türk bayrakları paylaşmaları, tartışma programlarında Suriye kentlerine Türkiye plaka numaraları vermeler, Yeni Osmanlıcı ve yayılmacı dileklerin ifadeler ve “devrimi” sahiplenme çabası bizi adeta 21 yıl önce 9 Nisan’da Bağdat’ta Firdevs Meydanı’nda yaşanan olaya benzer bir duruma ve hâle götürüyor.

Bir süredir Suriye’de olan biteni, hükümet yetkililerinin demeçlerini, verilen fotoğrafları ve olanların Türkiye’de özellikle kendini siyaseten hükümetle aynı çizgide tanımlayan medya organlarındaki yansımalarını görünce aklıma hep bu örnek, Rumsfeld ve Lippmann geliyor. Hükümet sanki Suriye’de kendi gerçekliğini yaratıyor.

İki örnek arasında farklar var mı? Tabii ki. Hem de çok.

Türkiye, Suriye’de işgalci değil. Hiçbir zaman da olmadı. Türk Silahlı Kuvvetleri, Türkiye’nin millî güvenlik gereklilikleri, bölgesel ve uluslararası çıkarları doğrultusunda toprak bütünlüğü tehlikede bir ülkenin eski merkezî hükümeti tarafından kontrol edilemeyen belli bölgelerinde operasyonlarını sürdürüyor.

Suriye’den gelen görüntülerde gördüğümüz Türk bayraklarını Suriyeliler kendi iradeleriyle, Türkiye’ye duydukları minnetin ifadesi olarak taşıyorlar. Hatta belli bölgelerde evlerine asıyorlar. Zira o bölgeler Türkiye’nin desteği ile ayakta kalabilmiş ya da yeniden imar edilmiş.

Suriye Millî Ordusu içinde yer alan gruplar, temsil ettikleri yerel bölgeler ve geçici hükümeti kuran yapıya destek nedeniyle müteşekkirler.

YAZININ TAMAMI