Geride bıraktığımız yıla dair hafızamızı yoklayalım. Gündelik hayattaki şiddet vakalarından saldırılar ve felaketlere, CHP'nin yerel seçim zaferinden kayyum ve yeni açılım süreçlerine... Güzel şeyler de olmuştur elbet, ama bunca ölümün, şiddetin, tartışmanın arasında kolay kolay hafızada kalmıyorlar.

Yazı: Gökçer Tahincioğlu

2024 hepimiz için doğru adresleri bulmanın, kıymet bilmenin, o değerin farkına varmanın ne kadar da önemli olduğunu gösteren bir yıldı…

Türkiye’de bunları fark edebilmek çok da mümkün değil, zor, çok güç bir eylem burada hislerinin farkında olabilmek. Ama denemeliyiz, zorlamalıyız ve farkına varmalıyız, unutmamalıyız, unutturmamalıyız… Başka bir yola çıkmamanın, doğru adresi bulabilmenin tek yolu bu.

Şiddet yılı

Hafızaları yoklayalım…

Yılın ilk ayı, Ocak, Türkiye’nin yaslı aylarından biridir. Uğur Mumcu’yu, Metin Göktepe’yi, Hrant Dink’i anmakla, adaletsizlikleri anımsamakla başlıyoruz her yıla.

Bu yılın başında daha, 28 Ocak’ta ardı arkası kesilmeyen şiddet eylemlerinden biri yaşandı. İstanbul Sarıyer’deki Meryem Ana Doğuş Kilisesi'ne IŞİD tarafından düzenlenen saldırıda bir kişi hayatını kaybetti.

Terör eylemlerinden çok çekmiş bir ülkeyiz biz. Ama bu yıl sadece terör eylemleri değildi gündemde olan. Gündelik hayattaki şiddet, her yanımızı kuşattı.

İzmir’de taksicilik yapan Oğuz Erge’nin müşterisi Delil A. tarafından 1 Şubat’ta öldürülmesini anımsıyor musunuz misal? Peki, 11 Mayıs’ta kuryelik yapan Ata Emre Akman'ın sokak ortasında defalarca bıçaklanarak öldürülmesini?

8 yaşındaki küçük Narin’in Diyarbakır Tavşantepe’de öldürülmesine, günler süren aramalardan sonra cansız bedeninin dere yatağında bulunmasına ilişkin bilmece hâlâ çözülmüş değil, Narin şimdilik hatırımızda…

5 Ekim’de İstanbul’da iki genç kadının, İkbal Uzuner ile Ayşenur Halil'in vahşice öldürülmesini de anımsatılınca hemen hatırlıyoruz elbette. Surlardan atlayarak intihar eden katilin sokakta nasıl rahatça gezebildiğini, tehditlerine rağmen nasıl önlem alınmadığını da…

Artık cinayetleri kamera görüntülerinden izleyebilmemizden kaynaklı değil bu şiddet döngüsünün nedeni. Rakamlar cezaevlerinin dolup dolup boşaldığını, kısa sürede yeniden dolduğunu, şiddet eylemlerinin nasıl affedildiğini, bu eylemlerin ne kadar arttığını gösteriyor açıkça.

Bu isimlerin, bu görüntülerin yanına yüzlercesi eklenebilir. Normal bile görüyoruz artık değil mi? Herkes mafya, herkes silahlı, herkes öldürmeye çok meraklı…

Ve dönüştüğümüz hâlden nasıl geri döneceğimizi bilmeden yaşıyoruz bunları.

Yenidoğan kötülüğü

Şiddetin, para için yapılan eylemlerin boyutu öyle bir noktaya geldi ki Yenidoğan Çetesi ile de tanıştık. "Bu kadarı olmaz" denilen ne varsa olabiliyor malum.

Bu kez de yoğum bakım ünitelerinin taşeronlaştırılmasının etkisiyle, 10 bebeğin ölüme terk edildiğini, hayatlarını kaybettikleri açığa çıktı.

Saldırılar, ölümler, kazalar

Gündelik hayattaki şiddetle sınırlı değil yaşadıklarımız.

13 Şubat’ta Erzincan İliç’te 9 işçi, tonlarca toprağın altında kalarak hayatlarını kaybettiler. Soma’nın, Ermenek’in, altın madenlerinin yarattığı tahribatın hesabının sorulmadığı bir ülkede garip değil elbette.

2 Nisan’da, Gayrettepe’deki bir gece kulübünün tadilatını yapan 29 kişi, çıkan yangında öldü. İstanbul’un orta yerinde...

23 Ekim’de Ankara’da TUSAŞ’a düzenlenen terör saldırısında evlilik yıldönümü nedeniyle eşinin gönderdiği çiçeği almak için nizamiyeye inen Zahide Güçlü’nün de aralarında olduğu 5 kişi yaşamını yitirdi. Ne için?

Saldırıların, felaketlerin yanına da bir sürü olayı ekleyebiliriz elbette. Bitmiyor zira bu ülkede.

CHP birinci parti, Altılı Masa darmadağın

Siyaset, herkes için can sıkıcı, bezdirici elbette.

31 Mart yerel seçimlerinde CHP, uzun yıllar sonra ilk kez birinci parti oldu. AKP ve MHP, birçok kenti kaybetti; İstanbul ve Ankara’da ağır yenilgi aldı.

2023’teki Cumhurbaşkanlığı seçiminde Altılı Masa hezimeti yaşayan CHP için de sürprizdi belki bu sonuç. İktidar için sürpriz olduğu gibi. Ancak aktörlerin değişiminden çok seçimin niteliği etkili olmuştu bunda. İktidarı yerinde bırakan seçmen, belediyelerde cezalandırma yoluna gitmişti.

YAZININ DEVAMI