İmamoğlu’nun tutuklanması sonrası genelde duyguları üzerinden karar veren muhafazakar seçmenin “adalet” duygusunun sarsılmasının en azından gelecek seçimde kendi partisine oy vermeme konusunda ne kadar etkili olduğu ilk araştırmalarda ortaya çıkıyor. Bu, şimdilik ancak kararsızların dağılımıyla kazanılacak gibi görünen bir seçimde muhafazakar kararsızların ne yönde oy tercihi yapacağını tahmin etmek açısından bize bir şeyler söylüyor.

Yazı: Utku Başar

Bizimki; Türk modernleşmesinin ve Cumhuriyet’in kazanımları sonucu kurumlarıyla “Batılıymış” gibi görünse de, nevi şahsına münhasır "duygusu Doğulu” bir toplum.

Bu nedenle “adalet” duygusunun sarsılması, bu toplum için ekonominin, tarım politikalarının, dış politikanın, eğitim politikalarının, kültür politikalarının ve daha birçok şeyin kötü gitmesinden daha belirleyici. Daha harekete geçirici.

Tarih örnekleriyle dolu. Hatta tam da Ekrem İmamoğlu’nun geçenlerde X’ten paylaştığı bu mesajda olduğu gibi:

“Ne kara kışlar gördü bu ülke. Ne baskılar, zorbalıklar. Kendini ev sahibi, milleti kiracı zannedenlerin hoyratlıklarını gördü. Ama asla sinmedi, korkmadı, vazgeçmedi, geri adım atmadı. Millet varsa demokrasi var, millet varsa hak, hukuk adalet mücadelesi var.”

İmamoğlu’nun mahkeme salonundaki fotoğrafını Celal Bayar, Necmettin Erbakan ve Bülent Ecevit'in yargılanırken çekilen fotoğraflarının yanında görünce ve yazdıklarını okuyunca insan ister istemez durumu bu açıdan sorguluyor.

Çünkü İmamoğlu aslında hamaset yapmıyor. Bu ülkenin toplumsal hafızasına kazınmış büyük haksızlıklar sonasında, iradesi mutlak gibi görünen büyük güçleri de karşısına alan halkın “adalet” duygusuyla verdiği cevabı hatırlatıyor.

Bunun tarihsel süreçte, farklı zaman ve aktörler için, bir tekerrür hâlinde yaşanması ise İmamoğlu davasının siyasi olarak nasıl sonuçlanabileceğine dair bize ipuçları veriyor.

YAZININ TAMAMI