Doktorluğun gözde ve saygın zamanları maziden bir anı gibi. Meslekte yaşanan sorunlarla beraber pediatri gibi çok önemli bir bölüm artık öğrenci bulmakta ve uzman yetiştirmekte zorlanıyor. Randevu bulamadığı için muayene olamayanlar, muayene olamadığı için hastalığı artanlar ya da çalışan azlığından iş yükü artan doktorlar ve bitmeyen şiddet vakaları bu tabloyu daha da vahim bir hâle getiriyor gibi duruyor.

Yazı: Ayça Örer

Doktorluğun gözde ve saygın zamanları maziden bir anı gibi. Meslekte yaşanan sorunlarla beraber pediatri gibi çok önemli bir bölüm artık öğrenci bulmakta ve uzman yetiştirmekte zorlanıyor. Bu yıl Çocuk Yoğun Bakım kadrolarının yüzde 74’ü, Yenidoğan kadrolarının yüzde 55’i, Çocuk Hematoloji-Onkoloji kadrolarının yüzde 46’si boş kaldı.

Cerrahi bölümlerinde de benzer bir tablo söz konusu. Göğüs cerrahisinde 103 kontenjanın 43’ü, kalp ve damar cerrahisinde 177 kontenjanın 56’sı, genel cerrahide 407 kontenjanın 127’si, beyin ve sinir cerrahisinde ise 192 kontenjanın 50’si boş kaldı. Üstelik 2024 yılında 2 bin 692 hekim yurt dışına gitmek için başvuruda bulundu. “Tercih edilmediği için uzman bulamadığımız doktorlar Türkiye’nin beka sorunu olacak” diyen doktorları dinledik.

1 Mayıs zor geçti, biliyorsunuz. Saatlerce yürümenin, İstanbul’un o gün çok insafsız olan rüzgarı altında sırılsıklam olmanın bedelini 15 gün boyunca geçmeyen ve beni neredeyse yürütmeyen bir ağrıyla ödedim. 15 günün sonunda “Kim şimdi sıra bekleyecek” kaygısını rafa kaldırıp hastane yolunu tuttum ve nihayet o tarihî an yaşandı, doktorla buluştum. (Tabii bu arada devlet hastanelerinde bir türlü randevu bulamadığımı ve bu randevuyu bir vakıf hastanesinden aldığımı eklemek zorundayım.)

Doktor, muayeneden ve görüntüleme sonuçlarından sonra, durumun fıtık gibi bir meseleden kaynaklanmadığını ancak daha ileri tetkiklere ihtiyaç duyulduğunu, bunun için romatoloji bölümünden randevu almam gerektiğini şu sözlerle anlattı:

“Şimdi romatolojiden randevu alın diyeceğim ama bizde bu bölüm yok, sevk edemiyorum. Başka yerden de alması biraz zor. Yine de deneyin şansınızı.”

Hastaneden “Allah Allah bu ne demek” diye çıktıktan sonra çevremde şunları duyduğumu farkettim, “Endokrinoloji doktoru var mı tanıdığınız?”, “Psikiyatri kliniğindeki görüşmem üç saniye sürdü galiba”, “Göz doktoruna gitmek imkansız”... Üstelik sosyal medya da Merkezi Hekim Randevu Sistemi (MHRS) üzerinden alınamayan randevu şikayetleriyle dolu.

YAZININ DEVAMI