Pulitzer ödüllü yazar Caroline Fraser, yeni kitabı "Murderland: Crime and Bloodlust in the Time Of Serial Killers"a “Kuzeybatı Pasifik beş şeyle bilinir,” diye başlıyor: “Kereste, uçak, teknoloji, kahve ve seri katiller.” Peki neden? Fraser'a göre seri katillerin burada yoğunlaşmasının arkasındaki sebep, suça yatkınlık ile kurşun zehirlenmesi arasındaki bağlantıda yatıyor olabilir.

Yazı: Deniz Aytekin

Dünyanın en tanınmış seri katillerinden Ted Bundy, 1950’lerde henüz bir çocukken Tacoma’daki bataklıklarda balık ve kurbağa avlar, misket oynardı. Yeşil Nehir Katili Gary Ridgway ise birkaç kilometre kuzeyde büyüdü. Üç kadını öldüren George Waterfield Russell Jr., 1970’lerde Mercer Adası’nda büyüyen Fraser’ın komşusu sayılırdı.

^{Ted Bundy}

Bu bölge, o zamanlar devasa cevher işleme tesislerine ev sahipliği yapıyordu. Rockefeller’lar, American Smelting and Refining Company’yi (ASARCO) kurmuş; 1901’de Guggenheim ailesi şirketi devralmıştı.

• ASARCO, ABD’nin kurşun üretiminin neredeyse tamamını kontrol ediyor, faaliyetlerinin büyük kısmını Tacoma’da yürütüyordu.

Kurşun zehirlenmesinin ölümcül etkileri, o zamanlar dahi biliniyordu. Kayıtlara geçen ilk kurşun zehirlenmesi vakası, 1924'te New Jersey’deki bir rafineride yaşanmış, beş işçi hayatını kaybetmişti ancak Tacoma’da da diğer bölgelerdeki gibi zehirlenen çocuklara ödenen tazminat, kurşundan elde edilen kârın altında kaldığından operasyon neredeyse bir asır boyunca devam etmişti.

Caroline Fraser, yeni kitabında kurşun zehirlenmesinin etkilerini, Kuzeybatı Pasifik’in ötesine taşıyarak 1970’ler ve 80’lerde her ikisi de kurşun işleme tesislerinin yakınlarında büyüyen Kansas’taki Dennis Rader’ın ve California’daki Richard Ramirez’in sapkın davranışlarıyla ilişkilendirmeye çalışıyor ve hatta Karındeşen Jack’in bile, Londra’da 19. yüzyılda artan boya talebinin tetiklemesiyle yaygınlaşan kurşun tesisleri nedeniyle zehirlenmiş olabileceğini iddia ediyor.

YAZININ DEVAMI