“Chamber of Reflection” ile bir milyardan fazla kez dinlenen, The New Yorker’ın “son indie rock starı” olarak tanımladığı Mac DeMarco, 2 Temmuz akşamı Epifoni organizasyonu ile KüçükÇiftlik Park sahnesinde olacak. Konser öncesi DeMarco ile telefonda buluştuk.

Söyleşi: Eda Solmaz

Mac DeMarco’yu ilk kez sahnede izlediğim anı hatırlıyorum. Şarkı söylemeyi hem ciddiye alıyor hem de umursamıyor gibiydi. Konserin sonlarına doğru çok eğlenen bir “party animal”a dönüşmüştü. Pandemi sonrası DeMarco partilemeye ara verdi ve büyüme kararı aldı; yıllar sonra memleketi Kanada’ya döndü.

Sanatçı, lo-fi estetiğine sahip şarkılarının ruhsal dinginliğinin içine fiziksel olarak da dahil oldu. Şimdi eskisinden daha ayık ve artık sanatçı kimliği ile de çok barışık. Telefonun ucunda bu kez Mac DeMarco var!

Selam Mac, şu an telefonuma nerede cevap veriyorsun?

Selam, şu an Kanada’dayım.

Daha önce verdiğin röportajlarda yıllar sonra Kanada’ya dönüp 100 yıllık bir çiftlik evi satın aldığını anlatıyordun. Sadece tekneyle ulaşılabilen British Columbia eyaletindeki bir adada ve her şeyden uzakta yaşıyorsun galiba…

Tamamen izole değil, yarı izole bir ada aslında burası. Esas olarak burada müzik yapmaya odaklanmaya çalışıyorum. Artık eski üretimlerimden daha çok, yeni şarkılar üzerinde çalışma süreciyle ilgileniyorum. Ayrıca evin tadilatının her detayıyla hâlâ benim ilgilendiğim bir hayatım var. Burada olmayı seviyorum.

Röportaj için soruları hazırlarken şarkılarını tekrar dinledim. “Chamber of Reflection” şu an seninle konuşurken kafamın içinde dönüyor. Spotify’da bir milyardan fazla dinlenmesi var. İnanılmaz bir sayı bu. Bu şarkıyı hâlâ seviyor musun?

Evet, bence mecburen seviyorum. Mecburen kelimesini kötü anlamda kullanmıyorum. Sahnede daha popüler olan şarkıları çalmak güzel oluyor. Çünkü insanlar gerçekten çok heyecanlanıyor. O yüzden bir şarkı hâlâ seyirci tarafından tepki alıyorsa sahnede çalmaktan da keyif alıyorum.

SÖYLEŞİNİN DEVAMI