6 Şubat depremlerinin üzerinden geçen üç yılın ardından hayatları altüst olan depremzedelerin yaşam koşullarında düzelme olduğunu söylemek oldukça güç. Yüz binlerce insan hâlâ konteynerlerde yaşıyor. Elektrik, su, eğitim, sağlık, ulaşım, altyapı ve iletişim sorunları da devam ediyor. Eğitimcisinden sağlıkçısına, gideninden kalanına Hataylılar, depremden sonra hayatlarının nasıl değiştiğini anlatıyor.

Haber: Melisa Gülbaş

Türkiye tarihinin en yıkıcı felaketinin yaşandığı 6 Şubat 2023'ün üzerinden tam üç yıl geçti. Kahramanmaraş merkezli iki depremde, resmî verilere göre 53 binin üzerinde can kaybı yaşandı, 11 ilde yüzlerce bina yıkıldı, depremden etkilenen insanların sayısı 13 milyonu aştı. Ancak üç yılın ardından hayatları altüst olan depremzedelerin yaşam koşullarında düzelme olduğunu söylemek oldukça güç.

Strateji ve Bütçe Başkanlığı’nın "Kahramanmaraş ve Hatay Depremleri Yeniden İmar ve Gelişme Raporu"na göre hasarın en yoğun olduğu Hatay’da halen 156 bin 953 kişi konteynerlerde yaşıyor. Konteyner kentlerde yaşayan toplam kişi sayısının ise 360 bin 455 olduğu belirtiliyor.

• Kalıcı konutlara geçişin sağlanamaması, konteynerlerde yaşayan depremzedeler için gündelik hayatı her geçen gün daha da zorlaştırıyor. Depremzedeler, artık belirsizliğin sona ermesini ve bir an önce evlerine kavuşmayı istiyor.

Öte yandan Hatay’ın tek sorunu barınma da değil; altyapı problemleri de devam ediyor. Elektrik ve su kesintilerine rağmen gelen yüksek faturalar, ulaşım ve iletişim sorunları kentte yaşamayı her gün ayrı bir mücadele hâline getiriyor. Yıkılan okullar, geçici mekanlarda sürdürülen dersler ise eğitim sürecini belirsizliğe ve güvencesizliğe mahkum ediyor.

‘21 metrekarede dört kişi yaşıyoruz’

44 yaşındaki bir depremzede ile konuşuyoruz. İsmini vermek istemiyor ama bir mobilya mağazasında satış müdürü olarak çalıştığını, 3 yıldır Antakya’da 21 metrekarelik bir konteynerde ailesiyle birlikte yaşadığını anlatıyor; iki çocuğundan biri üniversiteye hazırlanıyor.

Konteynerde yaşamanın psikolojik olarak ne kadar yıpratıcı olduğunu dinliyoruz:

“Depremden önce 160 metrekarelik bir alanda otururken bir anda 21 metrekarelik bir alana geçtik. Kimsenin özel hayatı yok. Su kesintilerinin sıklığı da gün geçtikçe artıyor, kişisel ihtiyaçlarımızı giderirken bile zorluk yaşıyoruz. Elektrikle ısınıyoruz ancak elektrikler sık sık gidince kışları çok soğuk, yazları ise aşırı sıcak oluyor.”

HABERİN DEVAMI