Antakya ile ilgili hikayeler

Antakya’nın sokaklarında yıllarca sessizce varlığını sürdüren kuş figürlerinin izini süren Emrah Gökdemir, zamanla kendisini savaş, göç, kent hafızası ve aidiyet üzerine çokkatmanlı bir hikayenin içinde buldu. Yedi yıla yayılan araştırmasının ürünü olan "Kuşlar Ne Der" belgeseli, yalnızca anonim bir sokak sanatçısını aramıyor; Antakyalıların bu yabancıya bakışını, şehrin çokkültürlü yapısını, 6 ve 20 Şubat depremlerinin geride bıraktığı yıkımı da kayıt altına alıyor.

6 Şubat depremlerinin üzerinden geçen üç yılın ardından hayatları altüst olan depremzedelerin yaşam koşullarında düzelme olduğunu söylemek oldukça güç. Yüz binlerce insan hâlâ konteynerlerde yaşıyor. Elektrik, su, eğitim, sağlık, ulaşım, altyapı ve iletişim sorunları da devam ediyor. Eğitimcisinden sağlıkçısına, gideninden kalanına Hataylılar, depremden sonra hayatlarının nasıl değiştiğini anlatıyor.

Antakya’da bir otelin temeli kazılırken mozaiklerin ortaya çıkması ya da Sultanahmet’te bir dükkanın bodrumunda bir sarnıç bulunması, artık şaşırtıcı haberler değil. Bu haberlere gelen tepkiler de öyle... Öte yandan "Tarihî eserlerin üzerine bina yapacak mıyız, yapmayacak mıyız?” sorusu tek başına eksik kalabiliyor. Doğru sorular ne olmalı, nelere dikkat edilmeli? Koruma, şeffaflık, kamu erişimi ve görünürlük arasındaki denge nasıl kurulmalı?

Hatay'ın birçok ilçesinde 31 Aralık’tan bu yana süren elektrik kesintileri devam ediyor. Kesintiler nedeniyle yaşadıkları zorlukları anlatan depremzedeler, Meclis'e de taşınan sorunla ilgili acil çözüm bekliyor.

11. Yargı Paketi’ndeki 27. maddeyle deprem davası sanıkları infaz indirimi hakkından yararlanabilecek. Aposto’ya konuşan Hataylı depremzedeler ve avukatlar, “Hatay’da insanlar hâlâ konteynerlerde yaşıyor, kayıplarının mezarı yok, yargılamaların yarısı başlamadı bile. Böyle bir ortamda infaz indirimi gündeme getirmek, Hataylılara ve tüm deprem mağdurlarına açık bir haksızlık” diyor.