İrlanda’nın en politik rap gruplarından Kneecap, 1 Mayıs’ta “Fenian” albümünü çıkaracak ve dünya turnesi kapsamında 20 Temmuz’da İstanbul KüçükÇiftlik Park’ta konser verecek. Gruptan Móglaí Bap ile Zoom’da buluşup ezilen haklar için yükselttikleri seslerine dair konuşuyoruz.

Söyleşi: Eda Solmaz

İrlandalı rap grubu Kneecap, geçen yıl konser vermek için adım attıkları her ülkede Filistin’in yaşam hakkını savunup İngiltere’nin kolonileştirme ve işçi sınıfı politikasına dair eleştirilerini dile getirdi. Öyle bir korku saldılar ki Avrupa’da sözde ifade özgürlüğünün olduğu ülkelerde konserleri iptal oldu. Çünkü çok uzun zamandır hiçbir müzisyen sahnede bu kadar açık ve sert bir şekilde konuşmamıştı. Aslında Kneecap şarkılarında bilmediğimiz bir şey demiyordu. Dünya güllük gülistanlık bir hâlde değildi, savaşlar, protestolar, açlık, ekonomik zorluklar, şiddet dört bir yanımızdaydı.

• Kneecap, global tanınırlıklarını ezilen hakların sesi olmak için kullanmaya 1 Mayıs’ta Heavenly Recordings etiketiyle yayımlanacak yeni albümleri Fenian'da da devam ediyor. Üç İrlandalı, esprili bir dil ve meydan okuyan bir müzikle aramıza dönüyor.

Gruptan Móglaí Bap ile Fenian albümünü ve 20 Temmuz’da KüçükÇiftlik Park’ta verecekleri konseri konuşmak için Zoom’da buluşuyoruz. Üzerimde İrlanda'nın en aktivist futbol kulüplerinden biri olan Bohemian FC’nin Fontaines D.C. ve Kneecap ile ortaklaşa yaptığı Filistin'e destek formalarından biri var. Móglaí, Belfest’teki evinden ekranda gözüküyor ve ilk sözü “Tişörtün çok güzelmiş” oluyor. Sadece 15 dakikamız var ve sohbetimiz başlıyor…

İrlanda’da mısın şu an?

Evet, Belfast’tayım. Bu arada tişörtün çok güzelmiş. Sen neredesin?

Teşekkür ederim, ben de İstanbul’dayım. Sonunda burada konser vereceksiniz. Özellikle Gazze’ye olan desteğinizden dolayı Türkiye’de geniş bir hayran kitleniz var.

Ah, harika. Oraya hiç gelmedim. İrlanda’da çok fazla Türk ve Kürt arkadaşımız var. Bu yüzden de orada olacağımız için mutluyum.

Yeni albümünüz Fenian'a tek kelimeyle bayıldım. Her şarkı birer “banger”. Yürürken dinliyordum ve enerjisiyle adımlarım hızlandı. Bu albüm senin için ne ifade ediyor?

Böyle düşünmene çok sevindim. Sanırım prodüktör Dan Carey ile çalışmakla ilgili bir durum. Daha iddialı bir sound’la ve daha fazla enstrümanla, müzikal açıdan çok daha olgun tınlayan bir albüm yapmak istedik. Söz olarak da belki biraz daha fazla derinliği olan bir şeyler hedefledik. Albümdeki ilk parça olan “Éire go Deo” gibi... İçinde ailemizin ve bizden önce bu yollardan geçmiş, bu mirası bırakmış insanların ses kayıtları var. Yani bu albüm aslında hem Kneecap’in hem de İrlanda dilinin tüm engellere rağmen hâlâ dimdik ayakta kalışının bir kutlaması.

Ama Fine Art'a göre İngilizce sözler biraz daha fazla gibi... Bu albümün daha küresel olduğunu söyleyebilir miyiz?

Ah, bilemiyorum. Sanırım yine aynı miktarda İrlandaca var, değil mi? Fine Art ile aynı miktar ya da belki daha fazla. Kesinlikle daha fazla İngilizce olduğunu sanmıyorum. Gerçi Fine Art'ta da epey İngilizce söz vardı. Aradaki fark ne tam olarak emin değilim. Bu dediğin yüzünden sanırım birine İngilizce kelime sayımı yaptırmam gerekecek. (Gülüyor.)

SÖYLEŞİNİN DEVAMI