Netflix'in üç bölümlük yeni belgeseli "Kylie", uzun yıllar yalnızca sarışın bir pop müzik figürü olarak anılan Kylie Minogue'un hikayesini anlatıyor. Kylie'nin hikayesi, küresel bir pop yıldızının kişisel başarı öyküsünün ötesinde kadınların kamusal alanda nasıl temsil edildiğine, medyanın onları nasıl konumlandırdığına dair muazzam bir kültürel dönüşüm kaydı, adeta bir popüler kültür arkeolojisi.

Yazı: Tuğçe Madayanti Şen

Kylie Minogue'un İstanbul'a konsere geleceğini duyduğumda, o dönemlerde kendimi pop müzik dairesinin pek içinde konumlandırmasam da heyecanlanmıştım. Farklı bir şeyler vardı onda. Sonra, o günlerde bir söylenti yayıldı: "Burayı çöplüğe benzetmiş, gelmiyormuş." Doğruluğunu, arkasını önünü hiç sorgulamadığımız bu hikaye, uzun yıllar Kylie adıyla birlikte zihnimin bir köşesinde asılı kaldı. Parlak bir yıldızın bizi beğenmemesi, bizi "kirli" veya "eksik" bulması fikri, 90'lar Türkiyesi'nin o kronik, sancılı özgüven sorunlarına, o derin beğenilme arzusuna tam da en pis yerinden dokunuyordu. Bizi beğenmeyeni hemen yerel bir hınçla taşlamaya dünden hazırdık.

• Yıllar sonra dönemin arşivlerine alıcı gözle bakınca net bir şekilde görüyoruz: Peş peşe iptal olan uluslararası konserlerin yarattığı o büyük toplumsal hayal kırıklığı, kontrolsüz magazin söylentileriyle birleşmiş ve ülkeye ayak basmayan birçok yabancı sanatçının üzerine yapışan absürt şehir efsaneleri üretmişti. Muhtemelen Kylie de bu kolektif kuruntunun, o nevrotik defans mekanizmamızın kurbanlarından biriydi.

Geçen gün Netflix'teki Kylie belgeselini izlerken tam olarak bunu hatırladım ve fark ettim ki aslında Kylie Minogue'un kendi küresel hikayesi de bizim buradaki yerel anlatımıza benzer yanlış okuma hikayeleriyle, hoyratça üretilmiş klişelerle dolu. Biz Kylie hakkında yanlış bir hikayeye inanmıştık; dünya da öyle...

Müzik endüstrisi ve ana akım medya, uzun süre Kylie’yi yalnızca fabrikasyon, hafif, tehlikesiz ve tüketilip atılacak sarışın bir pop figürü olarak gördü. İngiliz tabloid basınının onu küstahça “Öten Muhabbet Kuşu” (Singing Budgie) ilan ederek aşağıladığı, kendi kararlarını verebilen, derinliği olan gerçek bir sanatçı olabileceğine asla inanmadığı o vahşi dönem, belgeselde harika bir şekilde hikayeleştirilmiş. Üç bölümlük bu mini seriyi izlerken zamanın ruhunun nasıl radikal, hatta acımasız bir şekilde değiştiğini ve Kylie'nin bu öğütücü çarkın içinden nasıl sessiz bir zaferle çıktığını çok net görüyorsunuz.

YAZININ DEVAMI