Türkiye’nin önde gelen galerilerinden Öktem Aykut, bu yıl ilk kez sanat dünyasının önemli merkezlerinden Art Basel’e Koray Ariş ile katılacak. Galerinin kurucularından Doğa Öktem ile Koray Ariş’i Art Basel’de temsil etme kararlarını, piyasa dinamikleri içinde kendi özgün duruşlarını nasıl koruduklarını ve bu önemli eşiğin galerinin geleceğine nasıl etki edeceğini konuştuk.

Söyleşi: Melike Bayık
Fotoğraflar: Lara Özdoğan Kalari

Doğa, Tankut ile Öktem&Aykut Galeri’yi kurma hikayenizi okurken dikkatimi çeken şey şu oldu: Galeriyi kurduğunuzda Art Basel'e kabul edilmek gibi bir hedefiniz var mıydı emin değilim ama sürekli bir uluslararası dolaşım fikriniz varmış. Hong Kong, Dubai derken şimdi Art Basel Basel'e uzanan bir çizgi görüyoruz. Geriye dönüp baktığınızda, bu biraz planlı bir yolculuk mu oldu, yoksa siz galeriyi inşa ederken yol sizi buraya mı getirdi?

Galeriyi kurarken dünyadaki iyi fuarların sürekli bir parçası olmamız gerektiğini biliyorduk. İlk önce genç sanatçılara odaklanan en değerli fuar olan Liste Basel’e girip, belli bir aşamada da fuarların en büyüğü Art Basel’e kabul almayı hedeflersek işimizi daha iyi yapma güdümüzü koruyabileceğimizin farkındaydık. Galeri üç yaşındayken ilk kez dışarıya çıkma zamanı geldi diye düşünüp Liste’ye başvurduk ve Lara Ögel ile Elif Boyner’in işlerinden oluşan stant önerimiz ile kabul edildik. Dolayısıyla bu yol aslında ilk günden, faal olarak da 2017’de yine Basel’den başladı. 33. yurt dışı fuarımız olacak.

Son birkaç yıldır Liste'ye gidiyordunuz ve aslında Basel'in o yoğun temposuna, izleyicisine, ekosistemine de yabancı değildiniz. Ama Art Basel yine de başka bir şey. Kabul haberini aldığınız anı merak ediyorum. İlk his neydi? Bir hedefe ulaşmış gibi mi hissettiniz, yoksa tam tersine "İş şimdi başlıyor" duygusu mu geldi?

Sırayla ikisi de. Galerinin başından beri gündeminde olan bir nişana sahip olabileceği haberini almak özeldi. Hem yaptıklarımızın başka bir karşılık bulduğunu anlamamız bakımından tatmin edici hem de farklı yollardan bir süredir aşındırdığımız bir kapının gerçekten açılabildiğini görmemiz açısından rahatlatıcı. Birbirimize "Demek ki bu da oldu" dedik. Ardından da galeri için yeni bir dönemin başlayabileceğini hissettik. Genç galeriden bir sonraki konum ve tabii kabul alınca da bitmiyor; oradaki sunumumuzun mümkün olabilmesi için yapılacak çok iş olduğu gerçeği de diğer ferah duygularla beraber kendini hissettirdi.

SÖYLEŞİNİN DEVAMI