Prof. Dr. Burak Arzova

Yılmaz Erdoğan'ın yazıp yönettiği ve başrolünde oynadığı 2005 yapımı ‘Organize İşler’ filmini sanırım çoğunuz hatırlarsınız. İstanbul'un arka sokaklarında geçen, dolandırıcılar, mafya ve masum insanların yollarının kesiştiği eğlenceli komedi filmi, her ne kadar bugün yaşadığımız ‘Organize Dolandırıcılık’ı çağrıştırsa da aslında tüm yaşananlar karşısında son derece masum kalan, bence oldukça başarılı bir komedi.

Filmin jenerik müziği ise Nil Karaibrahimgil’e ait. Fonzi Dolandırıcılığı ortaya çıktığı günden bugüne, bu jenerik müzik başımın içinde dönüp duruyor.

Muhtemelen dünya finans tarihine geçecek bir dolandırıcılıkla karşı karşıyayız.

Organize suç, maddi çıkar veya güç elde etmek amacıyla en az üç kişinin hiyerarşik bir yapı, iş bölümü ve süreklilik içinde bir araya gelerek suç işlemesine verilen isim. Her yeni gün yüzüne çıkan bilgilerle görüyoruz ki ‘Fonzi Dolandırıcılığı’ içerisinde iş insanlarının, siyasetçilerin, akademisyenlerin ve denetim otoritelerindeki kilit kişilerin yer aldığı son derece büyük ve adeta oya ile işlenmiş çok katmanlı bir yapı var. Tüm bunların ortaya çıkarılması elbette başta Adalet Bakanlığımız olmak üzere savcılarımızın işi. İşin bu tarafı zaten bir şekilde yürüyor.

Fonzi dolandırıcılığının ortaya çıkardığı en önemli şeylerden biri, ‘liyakatsizliğin egemen olduğu’ yapının bağıra bağıra gelen bu faciayı göremediği ya da görmezden geldiği gerçeği bence.

DEVAMINI OKU