Hayranlıklar ve kızgınlıklar!

Adını, yazar Louis Marie Julien Viaud'dan alan Pierre Loti Tepesi’nin bir de hikayesi var elbette. Her ne kadar bilinen bir tarih olsa da değinmeden etmemeli. Bu ismin yazara nasıl verildiği pek açık olmasa da bazı kaynaklarda öğrencilik yıllarında verildiği, bazı kaynaklarda ise yaptığı Okyanusya seferi sırasında, Tahitili yerliler tarafından verildiği bilgisi bulunuyor. Bu anlamda sen kesin kaynaklardan net bilgiye erişebildiysen geri bildirim yoluyla Line ile paylaşabilirsin ve ekleriz metnimize ya da belki yeni bir Pierre Loti keşfine çıkarız birlikte...

Denizcilik eğitimi alan ve bu görevle dünyayı gezen Loti, yazılarında bu deneyimlerden bahsetmiş ve gezmenin okumayla ve yazmayla yani anıyla ne kadar bağlantılı olduğunu bir kez daha göstermiş. Çünkü tanımak başkalarını ve genişletmek toprakla, kültürle, bilgiyle ve metinlerle, zihni dünyanın en keyif verici şeylerden o da biliyormuş.

Hayatının bir döneminde İstanbul Eyüp’te yaşayan Loti kendini “Türk dostu” olarak nitelendirse de bazı Türkiyeli yazarların tepkisini de topladığı biliniyor. Adının verildiği bu tepeye sıklıkla gelip uzun zamanlar geçiren ve metinlerini uçsuz bucaksız İstanbul’un kollarında yazan Loti’nin bu coğrafyaya hayranlıkla değil, acıma duygusuyla sevgi beslediği düşünülüyor. Devlet tarafından da Türkiye’nin dostu olarak kabul gördüğünü aldığı şükran mektuplarıyla (La Turquie Agonisante (Can Çekişen Türkiye) kitabıyla Batı politikalarını eleştirdiği için) ve caddelerimize isminin verilmesiyle görüyoruz.

Loti’nin gerçek duygularını öğrenmeye gerek duymadan aslında belki de senin de bildiğin Nazım Hikmet’in Loti’yi eleştiren mısralarıyla bitirelim bugünü. Ve düşünelim bu görkemli tepenin eteklerinde yaşayan İstanbul’u, İstanbul’a hayranlıkları...

“Hatta sen sen Pier Loti! Sarı muşamba derilerimizden birbirimize geçen tifüsün biti senden daha yakındır bize Fransız zabiti!”

Haftaya başka yollardayız, hoşça kal!