Aynı araçlar, aynı yollar, farklı trafikler?

Ankara’nın trafiği İstanbul’la kıyaslandığında hep devede kulak kalır. Hatta insanların maksimum 30 dakikada bir şehrin bir ucundan bir ucuna ulaşabilmesi İstanbullular için bir nimet sayılırken Ankaralılar için bir çiledir. Bütün bu gerçekler kabul edilmişken benim için hala gizemini koruyan bir konu vardı: 

Pazartesi sabah işe gidiş trafiği ve cuma akşam işten çıkış trafiği neden korkunç oluyor?

Düşününce araba sayıları aynı, güzergah aynı ama neden bu iki durumda trafik inanılmaz derecede farklılaşıyor?  Neredeyse 9 yıllık Ankara serüvenimde Cebeci, Küçükesat, Batıkent, Kızılay, Dikimevi gibi pek çok noktada yaşadım. Durum hep aynıydı. Hatta arkadaşlarıma konuyu açtığımda da bana hak verdiler. İnsanların işe giderken hissettiği mutsuzluk ve işten dönerken hissettiği mutluluk gibi oldukça soyut yorumlar dahi yapıldı. Ancak hiçbir zaman cevabı bulamadık. Ta ki her şeyi bildiğini düşünen ve bazen de bir şeyleri bilebilen o güruha bu soruyu sorana kadar: TAKSİCİLER. Yine bir cuma çıkışı trafiğinde önemli bir etkinliğe yetişmeye çalışırken “Abi, bu trafik neden pazartesi ve cumaları coşuyor” dedim. 

“Bak yeğenim” diye başladı bilge adam, “Ankara bilirsin memur şehri, birçok kurum da çalışanına servis sağlıyor. Benzin almış başını gitmiş ki gitmemişken de insanlar tutumlu olma kafasındaydı. İşlerinden eve, evlerinden işe gitmenin yolu bu servisler. İşte bu yüzden pazartesi işe arabasıyla gelenler işyerinin güvenli otoparkında ücretsiz bir şekilde aracını bırakıyor. Hafta sonu ise çoluğa çocuğa eşe araba gerekiyor sağa sola gitmek için, mecbur arabayı hafta sonu için geri çıkarıyorlar. İşte bu yüzden” dedi. 

Öyle bir aydınlandım, öyle rahatladım ki. Üzerine daha mantıklı bir açıklama hiç duymadım. Hala konunun takipçisiyim, hiçbir cevap tatmin etmiyor.