Ayrıcalıklarımla yüzleşiyorum: Türkiye’de nepotizm bebeği olmak

Nepotizm bebeklerinden bahsederken dahi insanın Türkiye’de yaşadığını hatırlayası geliyor. Konuya Doğa Rutkay’dan girmek yerine, hükümet eleştirisi yapmadan bu konuyu konuşmak insanın içine sinmiyor sanki. Bu yazıda malum partililik konusuna girmeyeceğim, onun için mayısı bekliyorum. Neyse, işte tam da burada akıllara şu soru düşüyor: Nepotizm bebekliği neden bu coğrafyada bu kadar yaygın? Yoksa ben de bir nepotizm bebeği miyim?
Türkiye sınırları içerisindeyken Hollywood’daki nepotizm bebekleri epidemisini düşününce hafif bir içim cızlıyor. Mesele illa aklımın içinde dönen “Burada her şey sınıfsal, her yerde olduğu gibi ama nepotizm bebeği olmak da çok kolay sanki,” düşüncesi var—bunun sebebi de nepotizm bebekliği durumunu “aileden geçebilen kreatif kapital” gibi bir yerden almam. Burada başka şansım yokmuş gibi geliyor çünkü soruyu İstanbul’un göbeğinde bir yerlerden yazıyorum. En ayrıcalıklısından eğleniyorum bu meseleyle.







