Bir evden iki şampiyon: Golbolün yıldızları Sevda ve Sevtap Altunoluk

"Golbolün Messi'si" olarak anılan Sevda Altunoluk ve onun izinden giden kardeşi Sevtap Altunoluk, bugünlerde Paris 2024 Paralimpik Oyunları'nda bir kere daha göğsümüzü kabartıyorlar. Altunoluk kardeşler onları bugüne taşıyan yolculuğu, anneleriyle ilişkilerini ve ışık oldukları genç sporcuları anlatırken, anneleri Sevgi Altunoluk da iki şampiyonun annesi olmanın ona neler hissettirdiğini aktardı. 

Sevda sen Paralimpik Oyunları’na damga vuran Golbol Millî Takımı’mızın kaptanısın. Sen ve arkadaşların sayesinde belki de Türkiye’de milyonlar böyle bir branşı keşfetti. Peki sen golbole nasıl başladın?

Tokat’ta ilkokulda okuduğum dönemlerde görme problemim olduğu ortaya çıktı. Ailemin araştırmaları sonucunda Ankara’da uzman bir doktor bulduk. Bu doktor beni Ankara Mithat Enç Görme Engelliler Okulu’na yönlendirdi. Bu vesileyle okula yatılı olarak kaydoldum. Okuldaki beden eğitimi öğretmenim sayesinde bu branşla ilgilenmeye başladım. Daha sonrasında da severek devam ettim.

Hiç bilmeyenler için sadece görme engellilerin yapabildiği golbolü biraz anlatır mısın?

Golbol branşı sadece görme engellilerin oynadığı bir oyundur. Kapalı bir spor salonunda 18 metre uzunluğunda ve 9 metre genişliğinde dikdörtgen bir sahada oynanır. Oyun alanının her iki tarafında rakip takımların kaleleri bulunur. Kalelerin genişliği ise oyun alanı genişliğiyle aynı olur. Müsabaka alanında uzunluğu 6 metre, genişliği 9 metre olan üç eşit bölüm bulunuyor. Bunlardan ikisi kale önlerinde yer alırken, diğeri sahanın ortasındaki tarafsız alanı temsil ediyor. Bu çizgiler kabartmalı olduğu için dokunarak yönümüzü bulabiliyoruz. 

^{Sevtap Altunoluk, golbol sahasında.}

Bu branşta en önemli kriter görme dereceleridir. B1 hiç görmeyen, B2 çok az gören ve B3 ise B2’den daha iyi görebilen kişileri içeren derecelerdir. Her sporcunun eşitliği için göz pedi ve maskeleriyle gözler kapatılır. Oyun duyma yetisine dayalı olduğu için 1.250 gram ağırlığındaki topun içinde ziller bulunur. Her iki takımda da üçer oyuncu kendi kalelerini korur. Karşılıklı hücum yapılarak rakip tarafa gol atılmaya çalışılır. Oyunumuz 12’şer dakikalık 2 devreden oluşur. Belirli kurallar içerisinde oynanır.

Dünyanın en iyisisin. Birçokları seni “Golbolün Messi’si” olarak nitelendiriyor. Katıldığın büyük turnuvalarda gol kraliçesi oluyorsun. Biraz geçmişe dönersek, bugünlere gelmeni sağlayan, kendini geliştirmek için kullandığın en büyük başarısızlığın neydi?

Elbette ki her sporcunun başarıya ulaşması için yaşadığı zorluklar vardır. Mesela benimkisi 2010 ve 2011 yıllarında, Londra 2012 Paralimpik Oyunları’nda kota alma haklarımızı altın golle kaybetmekti. Bu deneyimle bundan sonraki turnuvalarıma daha fazla çalışmam gerektiğini ve hiç pes etmemem gerektiğini öğrendim.

^{Sevda Altunoluk}

Bugünden bakınca, annenin sana hayattaki en önemli tavsiyesi neydi?

Annem bana her zorluğa ve olumsuzluğa rağmen hiçbir zaman pes etmemem gerektiğini öğretti.

İlk şampiyonluğunuzu 2016’da kazandınız. Tokyo’da da bu başarıyı kardeşiniz Sevtap’la birlikte yaşadınız. Belki de ilk ilham verdiğiniz insan olan kardeşinizle aynı takımda mücadele etmek nasıl bir duygu?

Kardeşimle birlikte ülkemizi en iyi şekilde temsil etmek bana hem gurur veriyor hem de beni mutlu ediyor.

İki şampiyonluk, sayısız gol kraliçeliği… Hayata karşı bir adım geride başlayanlara ışık olduğunuzu düşünüyor musunuz? 

Evet, bu branşı yapmadaki amaçlarımdan birisi birilerine rol model ve ışık olabilmektir. Bunun için çok fazla çalıştığımı söyleyebilirim.

Aktif spor yaşamınız bittikten sonra görme engelliler için çalışmaya devam edecek misiniz?

İmkan bulabildiğim takdirde elimden gelen gayreti ve çabayı göstermek isterim.

^{Sevtap Altunoluk}

Golbolün yıldız isimlerinden Sevda Altunoluk'un kendisinden bir yaş küçük kardeşi Sevtap Altunoluk da ablasının izinden gidiyor. Bu sene iki kardeş ikinci defa Paralimpik Oyunları'nda beraber taçlanmayı hedefliyor. Sevtap, ablasından nasıl ilham aldığını anlatıyor:

Sevtap, sen de ablan gibi bir şanssızlığı kendi şansına dönüştürdün. İçine kapanabilecekken ablanın yolundan gidip Golbol'e başladın. Ablandan destek gördün mü? O günlerden bugüne gelmende en büyük motivasyonun neydi?

Bu branşa başlamamda, çalışmalarımda ve motivasyonumda ablamın büyük desteği oldu. Motivasyonum geleceğe dönük hayallerim ve hedeflerimdi. Tabii ki ailem de bana büyük bir motivasyon kaynağı oldu. 

Annen senin için ne ifade ediyor? İki şampiyon yetiştiren annenin senin gözünde nasıl biri olduğunu bize anlatır mısın?

Her zaman benim yanımda olan, bana yön gösteren ve zorlukları aşmamı sağlan güçlü bir kadın. Ben sevindiğimde sevinen, ben ağladığımda ağlayan, sevecen, kibar, alçakgönüllü, cömert ve temiz kalpli bir annedir. Elinden geldiğince insanlara yardım eden benim kanatsız meleğimdir.

Ablan 2016'da Paralimpik Oyunları'nda şampiyon oldu. Tokyo 2020 Paralimpik Oyunları’nda ikiniz beraber altın kazandınız. Abla-kardeş en büyük başarıyı beraber tattınız. Bu hissi bize anlatabilir misin?

Ablamla birlikte Paralimpik Oyunları’nda şampiyon olduğumuz için ve bayrağımızı birlikte dalgalandırabildiğimiz için çok mutlu oldum. Bu hissi kelimelerle anlatamam.

^{Sevda Altunoluk, annesi Sevgi Altunoluk'la birlikte.}

Peki yıldız anne Sevgi Altunoluk için iki şampiyonun annesi olmak, tüm Türkiye'nin kızlarının adını haykırdığını duymak nasıl bir duygu? Tokat'ta bir evden iki sporcu yetiştiren Sevgi hanım, şöyle anlatıyor:

Önce Sevda, ardından Sevtap… İki çocuğunuz da görme yetisini kaybedip hayata sporla tutundu. Benzer durumdaki annelere neler anlatmak istersiniz?

Annelere, çocuklarına uğraş alanları yaratmaları, onları desteklemeleri ve onların çekinmeden sosyal ortamlarda vakit geçirmelerini sağlamaları gerektiğini söylemek istiyorum.

Tokat’taki evinizden iki şampiyon çıktı. Paralimpik Oyunları’nı ilk kez ne zaman duydunuz? Bir röportajınızda okumuştum, kızlarınızın maçlarını heyecandan izleyemiyor, tekrarına bakabiliyordunuz. Hâlâ izleyemiyor musunuz?

Ben önceden sporla ilgilenmiyordum, ta ki kızlarım başlayana kadar. İlk Paralimpik Oyunları’nı kızım 2016’da Rio’ya katıldığında öğrendim. Evet hâlâ izleyemiyorum, hâlâ heyecanlı hissediyorum. Televizyonun karşısında durmak zor geliyor.