Çocuğumu büyütürken müzik

Duvarda dedemden bize miras keman, ve babamın sazı ile büyüyen bir çocuk olarak, kendi çocuğumu da müzikle büyütmem kaçınılmazdı.

Bebekliğinde bebek masajı yaparken dinlediğim Stephan Micus -Salinas Dance, uyurken dinlettiğim Simon & Garfunkel - Scarborough Fair, ardından büyüdükçe uyurken en çok seveceği şarkı olan Ezginin Günlüğü - Yalnız Kuşun Şarkısı, ve bir Sefarad ninnisi olan ve kendisinin de artık eşlik edip söylediği Durme Kerido Ijiko.

Şimdilerde 4.5 yaşında oldu kızım ve onunla müzik yolcuğum tarif edilemez. Heavy metal sever bir anne olarak kendisinin seçmesini diledim ama birgün arabada Savatage - Handful of Rain çalarken "Anne ne güzelmiş" dedi ve şaşkınlığım karşısında, “Sen de sevmem zannettin di mi?” diye sorduğunda hissettiğim mutluluğu tarif edemem.

Dünya müzikleri içinde en sevdiği amcalarından Alaa Wardi’den Ardon Wahed (klibi mülteci çocuklara adandığı için, bugün bilhassa dinlemenizi rica edeceğim) ise durmaksızın dinlediği bir şarkı oldu. Onu şanslı bulduğum zaman ise Alaa Amcasının ona bizzat uyurken bu şarkıyı söylediği zamandır.

Şimdilerde Nishtiman - Urmiya ve Bollywood hitlerinden Hindistan 23 Nisan’ıymış hissi veren Kuch Kuch Hota Hai dinliyor.

Onunla müzik yolculuğumun henüz başındayım. Pandemi bittiğinde konser müdavimliğime kızımı da dahil edeceğim zamanları iple çekiyorum.