Dayanışma Mimarlığı

M. Gökhan Berk, M. Tolga Akbulut ■

Mimarlıkta toplum yararına öncelik veren ve çeşitli mesleki faaliyetler yürütmek için işbirliği temelinde örgütlenen girişimlerin son dönemlerde hem Türkiye’de hem de dünya genelinde artan bir ilgi gördüğü, daha belirgin ve görünür hale geldiği, bu alanda çalışan kişi ve grupların da artış eğiliminde olduğu gözlenebilir bir olgu. Bu anlayış ve yaklaşım çoğu zaman “starchitecture” (star mimarlık) olarak tanımlanan şöhret mimarlığı kavramına karşıt bir seçenek olarak da değerlendirilmekte. Görece tanınmış mimarların önemli siyasi figürler, popüler kişilikler, ekonomik ve diğer güç odakları ile geliştirdikleri ilişki biçimleri, yaygın sosyal medya kullanımı, reklam ve halkla ilişkiler kampanyaları ile kendilerine açtıkları alanda mesleki pratiklerini yürütme eğilimi bir tercih olarak değerlendirilebilir. Bu ve benzer anlayışlara karşıt duran mesleki duruş ise, eleştirilen bu anlayışla meydana getirilen projelerin, toplumun genel yararından çok siyasi ve ekonomik güç sahiplerinin tercihlerine hizmet eder olduğu, bu nedenle de toplumda görece alt katmanlarda bulunan dezavantajlı, yoksul ve dışlanan kesimlerin mimarlık mesleğinin hizmet alanı dışında bırakıldığına yönelik tespit ve değerlendirmeler ortaya koyar.