Doğru gezegende miyiz: Beckett ve Rothko'nun izinde

Edebiyat ve sanat bir kaçış mı, kurtuluş mu, bilinçaltının en derininde yazar, toplumun koşullarının onu sıkıştırdığı yerden kaçar ve geri döndürülemeyecek bir küskünlükle toplumla arasına mesafe koyarak gitgide yalnızlaşır mı? Ya da kimsenin erişemeyeceği bir mertebede özgürleşir mi? Mikhail Şişkin bir halk masalından bahseder: 

Hapishanedeki bir tutukluya sadece günde bir öğün yemek verilir yanında da tahta bir kaşık. Tutsak her gün o tahta kaşığın sapıyla duvara bir resim çizer; önce bir kayık sonra kürek ve bir deniz. Bir gün lapasını vermek içeri giren gardiyan ne duvardaki resmi görür ne de tutukluyu. Tutuklu o kayığa binip gitmiştir.