Duygusal yeme hakkında bildiklerim ne kadar doğru?

1. Açlıktan mı yoksa duygusal sebeplerle mi yediğini ayırt edemezsin.

Açlık sebebiyle gelen yeme isteği ile duygusal yemenin hissettirdikleri birbirinden farklı. Bunu anlamak için açlığın nereden geldiğini kontrol etmek gerekiyor. Eğer açlık midenizden geliyorsa ve karnınızın boş olduğunu, hatta guruldadığını hissediyorsanız bu gerçek açlık olabilir. Öte yandan, midenizde hiçbir şey hissetmiyorsanız ancak zihnen yemek yemeye çok fazla odaklandıysanız duygusal yeme ihtiyacından kaynaklı açlık hissediyor olabilirsiniz. Duygusal yeme ihtiyacını ayırt etmenin bir diğer yolu da canımızın hangi besinleri çektiğine odaklanmaktan geçiyor. Eğer canımız patates kızartması, çikolata gibi besinler çekiyorsa bu durum duygusal yemeyi işaret edebiliyor. Çünkü fiziksel olarak aç olduğumuzda bu ihtiyacı sağlıklı besinlerle de giderebiliyoruz ve spesifik yiyecekler yeme arzusu gütmüyoruz.

2. Duygusal yeme sadece olumsuz duygularla ilişkilidir.

Duygusal yeme kavramını düşündüğümüzde genelde aklımıza ağlayarak çikolata yiyen ve acısını bu sayede azaltmaya çalışan bir insan figürü gelebiliyor. Oysa olumsuz duygular kadar olumlu duygular içindeyken de duygusal yeme davranışına başvurabiliyoruz. Birçok kişi kendisini mutlu ve sevinçli hissettiğinde yemeğe sarılıyor. Güzel bir haberin ardından yemek yiyerek kutlama yapılabiliyor. Bu durum ara ara yaşandığında sıkıntı yaratmasa da çok sık yapıldığında olumsuz etkiler doğurabiliyor.

3. Duygusal yeme kişinin kontrolü dışındadır.

Kendimizi yemekle rahatlatmaya alıştığımızda bunu bırakmak çok zor görünebiliyor. Çünkü yemeğe sarılmadığımızda baş etmekte zorlandığımız duyguları bir şekilde deneyimlememiz gerekiyor. Oysa yemek yemek kaçtığımız duyguların ve düşüncelerin etkisini sadece geçici olarak ortadan kaldırıyor; yemeğin sonucunda vücudumuzda salgılanan dopaminin etkisi geçtiğinde bunlarla tekrar baş başa kalıyoruz. Bu sebeple yemek yemekten daha sağlıklı bir yöntem geliştirmek bizim için önemli hale geliyor. Duygusal yeme davranışı, alkol gibi bağımlılık durumlarıyla karşılaştırıldığında çok daha kontrolümüz altında olan bir davranış olarak değerlendiriliyor.