Madalyonun Öteki Yüzü: Sanatın Karbon Salımı

Aynısı sanat için de geçerli. Ama baştan uyaralım: burada şeytanın avukatlığını yapıyoruz. “Aman efendim sanat ve kültür sektörü çok sera gazı salıyormuş, sanatınız batsın, kültürünüz batsın” DE-Mİ-YO-RUZ. 

Evet, doğru;  kültür ve sanat faaliyetlerinin, sanatçıların, sergilerin belli bir sera gazı salımı var. Bunlar hemen hemen her sektöre göre minimal seviyede. Ama bu sınırlı sera gazı salımlarını bile azaltmak mümkün. 

Julie’s Bicycle’ın “The Art of Zero” isimli harika bir raporu var. Tam olarak da bu konuda. 

Sergiler, müzayede evleri, özel koleksiyonlar, sanat fuarlarının özellikle ulaşımı, taşımacılık, enerji ve malzemeler gibi pek çok tüketim kalemi var. Julie’s Bicycle’ın raporunda bütün bu sera gazı salımına sebebiyet veren süreçlere alternatifler önerilmiş. 

Raporun özeti aslında şu görselde saklı: 

Bizim bu çalışmadan anladığımız kadarıyla, görsel sanatlar maalesef net sıfır karbona geçişe pek hazır değil. Kısıtlı sayıda galeri, sergi ve sanatçı iklim değişikliği ve çevre konusunda gerçek bir bilince sahip, ancak bu konuda ciddi bir ilgi var. Bu da galerilerin, sergilerin ve sanatçıların, net karbon sıfır hedefine odaklı bir şekilde çalışacakları konusunda umut veriyor! Yeter ki, hedefler net bir şekilde belirlensin ve güzel örnekler göz önünde olsun.