Müdahaleler ile Mücadele

Sınır aşan müdahaleler karşısında sessiz kalmak daha fazla hak ve özgürlük sınırlandırmalarına yol açıyor/açacaktır. Bu yüzden müdahaleler ile mücadele konusuna da değinmek şart. Akla ilk gelen mücadele yöntemi yargı yoluna başvurmak. Hangi işlem hangi yargı yoluna tabi olur değerlendirmesi bu yazının amacını aşar. Ama genel hatları ile belirtmek gerekirse bir idari işlem veya eylem söz konusu olduğunda hukuka aykırılıkla mücadeleyi idare mahkemeleri ve/veya Danıştay önünde vermek gerekiyor (not: genel/temel bilgidir, lütfen hukuki mücadele verirken temel almayıp olay özelinde bir hukukçuya danışınız). Mücadele için tek yol yargı da değil. İdari işlemin kaldırılması/geri alınması/değiştirilmesi için ilgili idarelerin üst makamlarına, ilgili idarelere veya söz konusu hukuka aykırılığın değerlendirilmesi için yetkili başkaca idarelere (mesela Kamu Denetçiliği Kurumu) başvuru yollarının olduğunu da yeri gelmişken belirtmek gerek (iç ses: pratik çalışma yapmıyorsun, bülten yazıyorsun).

Bunların ötesinde bir de toplum olarak tepki göstermek var. Bence sınırı aşan müdahalelerde bu gibi tepkiler bazen yargı veya idari başvuru yollarından daha anlamlı. Bu arada, yargı veya idari başvuru yollarının anlamsız olduğunu düşündüğüm anlaşılmasın lütfen, zira benim bu yollara her şeye rağmen inancım var. Nitekim Anadolu Fest’in ertelenme gerekçesini de idari yargı yoluna başvuru sayesinde öğrenebildik. Fakat yargının ya da idarelerin yetersiz ve/veya geç kalabildiği durumlarda toplumsal tepki kıymetli. Toplum derken kalabalığı da kastetmiyorum. Bazen yasağın muhatabı tek başına bir tepki verebilir. Mesela müzik yasağına tepki olarak Redd’in Maçka Parkında konser vermesi bunun bir örneği. Fakat bu tepki birleşip büyüyemediği için yasağın kaldırılması için yeterli olmadı. Sosyal medya hesaplarından müzik yasağını eleştiren bazı şarkıcıların, müziği yasaklayanların verdiği davetlere gururlu bir şekilde gitmeye devam etmesi de bu tepkinin yetersiz kalmasına yol açmış olabilir.

Bazen ise gerçekten kalabalık bir tepki gelebiliyor. Birleşmenin önemini yoga yasağına verilen tepkide görmüş olduk. Yoga yasağı haberleri sonrası insanların (fotoğraflarda çoğunun kadın olduğunu gördüm – yaşasın canım kadınlar) aynı parka yoga yapmak için gitmesi bunun bir örneği. İlgili kişilerin yoganın yasaklanması gibi bir kararın olmadığını açıklayıp kendilerini aklamaya girmesinin arkasında ben bu gibi bir bütünleşmiş tepkinin olduğunu düşünüyorum. Ya da bundan sonra o parkta kolay kolay yoga etkinliğinin yasaklanamayacağına olan inancımın gerisinde de bu tepki var.

Bazı durumlarda ise tepkiyi destek tepkisi olarak görüyoruz. Melek Mosso konseri iptal edildikten sonra bazı sanatçıların tepki göstermesi ya da Melek Mosso’nun başka konserlere davet edilmesi de bunun örneklerinden. Tabii bazı meslektaşlarının kendisinden boşalan yere koşarak gitmesi, bu gibi tepkilerin müdahalelerin önüne ne ölçüde geçebileceğini sorgulatıyor.