Nerede o eski Cool Istanbullar?

1 Temmuz'dan itibaren tüm sokağa çıkma yasakları kalkıyor. Yine oley diyerek tuzağa düşmeyelim, yasaklar kalkıyor ancak müzik sınırlaması tam gaz devam ediyor — 4 saatlik bir rötar ile. Müzik ile ilgili sınırlama saat 22.00 yerine saat 24.00’e çekilerek müzik performanslarına özel bir kısıtlama çıkarıldı. 

Bunu hatırlatmanın önemli olduğunu düşünüyorum, pandemi öncesi dönemde saat 24:00’ten itibaren ses kısma zorunluluğu vardı — yeni kısıtlama bununla ilgili değil. Bu kısıtlama, 24:00’ten sonra müzik yapılamayacağını söylüyor. Bu yasağa karşı çıkanların çoğu da zaten sabahlara kadar çevrelerini rahatsız ederek bangır bangır müzik çalınmasını savunmuyor — kısıtlamalar kalkıyor ise neden diğer sektörler gibi müzikli mekanların, müzik performanslarının rahat bırakılmadığını sorguluyor. 

Bu kısıtlamanın anlamı nedir? Deja vu yaşıyorum. Daha iki hafta önce sanatçılara pandemi boyunca verilen desteğin ne kadar az olduğundan bahsediyorduk! Nisan’da sokağa çıkma yasağında tekel kısıtlaması tartışmasını yapıyorduk. Bu kısıtlamalar hayatlarını belli bir şekilde yaşamak isteyen, belli tercihleri olan bir kesime saldırı gibi geliyor. En büyük korkum da, ses çıkarmaya çıkarmaya, bu ‘özel’ kısıtlamaların artması ve kalıcı olması. 

Neyse ki Twitter üzerinden 266 binden fazla #kusurabakıyoruz etiketli tweet atıldı. Dayanışma önemli. Ses çıkarmak önemli. Change.org Türkiye bir kampanya başlattı, dilerseniz imzalayabilirsiniz. 

Böyle kurallar, hükümler, yasalar çıktığında hep aklıma Newsweek’in “Cool Istanbul” kapağıyla 2005 yılında çıkarttıkları dergi gelir. Hatta Nadir Tarihi Fotoğraflar adlı hesap iki gün önce bu bahsettiğim kapağı Twitter’da paylaştı. 

Kapağında “Europe’s hippest city might not need Europe after all,” yazıyor. Avrupa’nın en havalı şehrinin belki Avrupa’ya ihtiyacı yoktur… Avrupa’ya ihtiyacımızı bilemem ama müziğe  ihtiyacımız olduğu kesin. 

Onu bunu boşverin siz bana şunu söyleyin. Gece 24:00’de hangi şarkıyı çalıyoruz?