Sürgündeki nimfeler ve arzular: Rebecca Solnit ve Nigel van Wieck
Nigel van Wieck’in resimlerindeki kadınlar, Antik Yunan’daki nimfelerin New York barlarındaki gölgeleri/izdüşümleri ya da ta kendileridir. Nimfeler ölümlüdür, bazen çok uzun yaşayabilirler. Wieck’in tasvirlerinde sanki ölmesi gereken zamanlarda ölememiş de New York sokaklarına fırlatılmış gibidirler. Zeus’un uzun yaşatarak cezalandırdığı nimfeler, kalabalık şehirde hayaletleşmiştir.
Nasıl göründükleri artık daha fazla umurlarında değil gibidir. Başkasının gözüne bir hâlde (güzel, seksi, arzulu, çılgın, masum, temiz) görünmek gibi çabalamayı bıraktıkları bir yerdedirler ve dünyayla aralarında bir yarık açılmıştır. Anlaşılamıyor, duyulamıyor olmanın getirmiş olduğu o kesif, melankolik yalnızlığın içine iyice yerleşmişlerdir. Arzularını geride bırakmışlar ve öylece geçip gitmesini izliyorlardır hayatın.
