Teknolojinin Nimetleri

Fotoğraf çektirmek varken neden portrenizi bir ressama yaptırasınız ki? Kendiniz fotoğraf çekebilecekken neden pahalı bir Venedik tablosu satın alasınız?

Konuyla pek alakalı değil ama, telefon ekranına birkaç tıklamayla ulaşabileceğim görselleri çekmek ve hayatı sosyal medyada yaşamak adına neden onca zahmete katlanayım? Bir şehrin ambiyansını, yemeklerini, kültürünü ve tarihini bilmedikten sonra sadece gezmek bana biraz da modern toplumun dayattığı bir durummuş gibi geliyor. Barselona’ya gidip de alışveriş merkezlerinde bulunan cafelerde vakit geçirenleri de gördüm. Tabii herkesin seyahat algısı farklı. Bana dut yemek düşer... Biz konumuza devam edelim 😊

Bu, hikâyenin bir parçası ama fotoğrafçılığın gerçek etkisi diğer etkenlere göre daha az.

Fotoğraf, klasikleri belirginleştirdi. Sanat artık zaman veya mekanla sınırlı değildi. 19. yüzyıla kadar bir tablo bir yerde ancak bir defada görülebiliyordu:

Fotoğrafçılık, baskıları geniş çapta erişilebilir hale getirince, herkes bir Raphael, bir Guido Reni, bir Anthony van Dyck, bir Jacques-Louis David veya bir Jean-Leon Gerome sahibi olabildi.

Aynı türden "yeni" sanat üretmeye gerek yoktu, çünkü eski eserler ölümsüzleşmişti.

Ve böylece sanatçılar, insanların sevdiği veya istediği şeyleri resmetme zorunluluğundan kurtuldu - çünkü, bir bakıma, toplum artık onlara ihtiyaç duymuyordu.

Monet bahçesindeki zambakları iki yüz elliden fazla defa boyarken, Jackson Pollock stüdyosunun etrafına boya atmaya başlamıştı.

20. yüzyılın sanatçıları, eleştirmenler tarafından övülecek veya alaya alınacak, sergilerde sergilenecek, hayatlarını ve kariyerlerini destekleyecek yeni ve iddialı eserler yarattı. 16. yüzyıl Floransa'sının patron (kilise ve zengin aileler) liderliğindeki sisteminden tamamen farklı ve eşsiz bir ortam vardı artık.

Yani her şey değişti... yoksa değişmedi mi?

Farklı yerlere bakarsak -çünkü resim sanatın yalnızca bir biçimidir- o zaman aynı türden sanatın üretilmeye devam ettiğini keşfedebiliriz.