Thor: Love and Thunder

Marvel yazılarına giriş yaparken konuya nereden girmek gerektiğinden bazen emin olamıyorum—bu kaçıncı Thor filmi, onu söylesem iyi olur mu? Yoksa acaba bütün MCU filmleri içinde kaçıncıya denk geliyor, kısa bir özet mi vermek gerek? Bu, bugünün bende yer edecek derdi.

Konuya şöyle gireyim madem: Marvel filmlerini sinemada izlemeyi çok seviyorum. Pandemi öncesi, aslında ilk Avengers filminden beri diyeyim, ilk gününde sinemada izlemediğim çok az evren filmi olduğunu iddia edebilirim. (Cümleyi "Çünkü ben diğer kızlar gibi değilim™️," diyerek bitireceğimi sanıyorsanız yanılıyorsunuz çünkü tam olarak diğer kızlar gibiyim.)

MCU-sevgi-sıralaması: Thor'u o kadar sevmiyorum

Eh, bu kadar kahraman içinde insanın sevmedikleri de var tabii. Dürüst olmak gerekirse Thor'un ilk filmi—Natalie Portman etkisine rağmen—uzun süre ilgimi çekmemişti. Ta ki filmlerin yönetmen koltuğuna Taika Waititi oturana kadar. 

Guardians of the Galaxy'le başladığını düşündüğüm bu "Marvel Comedic Universe" algısından sıkılmama rağmen Thor'u Waititi'nin çekmeye başlamasıyla birlikte şu algıyı yıkacağını biliyordum:

• Herkes Peter Parker değil,
• Her espri her karaktere cuk oturmak zorunda değil, 
• Her Marvel filmi bir anda patlayan şakalarla bezeli olmak durumunda değil.

Thor: Love and Thunder

Taika Waititi'nin çektiği bir filmden sıkılarak çıktığım olmadı. Hatta bütün o kendime uygun komedisinin ortasında genelde duygulanarak ayrılıyorum ortamdan. Zaten Korg'un anlatımıyla süren bir hikâyeden başka bir sonuç da beklemezdim.

⚡️ The Mighty Thor

Film, Zeus'un tecavüzcü kişiliğine bir giydirme yapmıyor ama DC evrenine sokar gibi tanrılık müessesesine hafif problemlilik atayabileceğimiz bir gönderme sağlıyor.

Kurgu genelinde Yeni Asgard olarak tanıştığımız ABD içerisinde yer alan Nordik mekânı, neoliberal kültürün "Her şeyi paraya ve eğlenceye çevirmemiz lazım," mottosunun tam bir yansıması hatta. Oturup bu yüzden Taika'ya Marksist diyeceğimiz yok ama eğlencelin yanında "Ay, düşündürdü," demeden de geçemedim.

Mjölnir'in dönüşü ve Dr. Jane'in kendi Thor gücüne kavuşmasının hikâyesi eksiksiz aktarılmış; kendi kozmogonisini öğrendiğime bayıldım. O zaman önerdiğimi, hatta çok da eğlendiğimi ekleyerek bitireyim. İyi ki varsın Taika ve Thor gücü.

🍿 Özel teşekkür: İki gündür ısrarlı sorularıma sonunda "Tamam," diyerek benimle bu filmi sinemada izledikleri için sevgili dostlarım Canan Tırnova ve Berk Atias'a teşekkürlerimle. Sizden başkasıyla Marvel filmi izlemek istemiyorum.