TOGG'un ortaklık modeli ve siyasi tartışmalar

Türkiye’nin Otomobil Girişim Grubu kısaca TOGG, dünyada eşi benzeri olmayan bir ortaklık sistemiyle kuruldu. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın yerli otomobil için yola çıktığı “babayiğit” arayışına önce beş sonra da birinin ayrılmasıyla dört şirket karşılık vermişti. Anadolu Grubu, BMC Grubu, Zorlu Holding, Turkcell.

Bu dört ortak şimdiye kadar 1.8 milyar Euro’luk bir yatırım yaptı. Bu tutarın 15 yılda 3,5 milyar Euro’yu bulacağı belirtiliyor. İşin ilginç yanlarından biri, bu dört şirket 15 yıl hiç temettü almayacaklar. İşin bu taraftaki ekonomik ve yatırım boyutunda her şeyi bilemiyoruz. Bunlar açıklanan bilgiler. Şimdi sorulara geçelim. Örneğin, neden “ortak” değil de “babayiğit” deniyor? "Yerli ve milli" bir otomobili gerçekten son derece teknolojik sistemlerle yaparken ortaklık yapısı alaturka bir söylemle, “babayiğit” sistemiyle oluşması normal geliyor mu? Ortak yanları olsa da, bu dört "babayiğit" neden bir anda yerli otomobil yapmak için kolları sıvasınlar? Hadi sıvadılar diyelim, neden böyle bir yatırımdan temettü yani kâr payı almazlar? Devletle yakın işbirliği içinde olan bu dört "babayiğit" bu işe kendi istekleriyle mi girdiler yoksa girmek zorunda mı bırakıldılar? Hiçbiri “zarar edeceği işe girmeyecek kadar” akıllı olan 4 "babayiğidi" motive eden şey neydi? Bu sorular ortalıklarda dolaşıyor da nedense kimse yüksek sesle dile getirmiyor, kimse yazmıyor.