Uzaktan çalışmanın türlü hâlleri

Bazı işlerin “uzaktan” çalışarak da yürütüldüğü de iş ortamında insan ilişkilerinin ve sosyalleşmenin işi nasıl verimli kıldığı da 2020’nin dünyaya gösterdiği yüzlerce gerçekten yalnızca birkaçı. Bir yıla yakın bir süredir birçok insanın evi aynı zamanda ofisine dönüştü. İlk etapta bu, bazılarına cazip görünse de zaman geçtikçe birçok insan, hem sosyal bir ortamda olmaya hem de çalışmak için bulundukları ortamı değiştirmeye ihtiyaç duyduklarını fark etti. Seyahatin durma noktasına geldiği bir yılda, turizm endüstrisinin farklı paydaşları da bu durumu bir fırsata çevirip ekonomik sürdürülebilirlikleri için uzaktan çalışanlara özel programlar geliştirdi. Uzaktan çalışanlara özel vizeler ve “pasaportlar”, ofise dönüşen oteller, uzaktan çalışma kampları bunlardan yalnızca birkaçı. Birçoğunun kalıcı çözümler sunmadığı ve geçici olacağı düşünülse de çalışma şartlarındaki kalıcı değişiklikler, bazı girişimleri uzun ömürlü kılabilir gibi görünüyor. Gündemdeki birkaç yeni uygulamaya ve rapora bakacak olursak: 

• Otelden ofise: Evin sadece “ev” olmasını özleyenler ve çalışmak için farklı bir ortama ihtiyaç duyanlara bir “müjde” otellerden geldi. Seyahat kısıtlamalarının arttığı, doluluk oranlarının da aynı oranda azaldığı bir dönemde bazı oteller, kapılarını uzaktan çalışanlar tarafından kullanılması için özel ofislere dönüştürdü. Henüz Türkiye’de bununla ilgili bir girişim duymadık; fakat düşünüyoruz: Bulgari’nin junior suite’inde Zoom’dan toplantı yapmak ne kadar gerekli ya da Bikini Berlin’in renkli ve yaratıcı ortamında çalışmak nasıl olurdu?

• “2020 Sonrası Seyahat”: Globetrender ve Euronews'un “2020 Sonrası Seyahat” raporuna göre daha fazla insan uzaktan çalışmaya ve kendi işlerini kurmaya geçtikçe, projeler üzerinde çalışmak veya sadece keşfetmek için yurt dışında bir veya iki ay geçirmek, hafta sonu şehir tatillerinin ve iki haftalık seyahatlerin yerini alacak. Dolayısıyla insanların eskisi kadar kısa ve sık seyahatleri tercih etmemeleri, genel karbon ayak izini azaltmaya da yardımcı olacak.

• Çalışma kampları: Tüm bu durumlar ve turizm sektörünün “yeni gezgin” analizleri, ortaya “ortak çalışma kampı” eğilimini çıkarıyor. Çalışma kampı deyince aklınıza renkli bir resim gelmiyordur muhtemelen; fakat burada bahsedilen çalışma kampları başka. Mesela Bali’de doğanın içinde, etrafınızda birlikte iş yapabileceğiniz insanlarla ve “tarladan sofraya” anlayışıyla hazırlanmış yemek molalarıyla bezeli bir çalışma ortamından söz ediyorlar. 

• Yeni girişimler ve öngörülen sonuçlar: Pazarda görülen bu fırsat, elbette turizm endüstrisindeki girişimciler tarafından değerlendiriliyor ve otellerde uzaktan çalışanların hem çalışıp yeni insanlarla tanışabilecekleri hem de yeni bir kültürü keşfedebilecekleri bir çalışma ortamı yaratılıyor. Fakat bu eğilimin en umut veren tarafı, seyahatte kalış sürelerinin artmasıyla seyahat sıklığının ve dolayısıyla seyahatin çevresel etkilerinin azaltılması, seyahate gidilen yerde bireylerin kendini turist gibi değil, “oralı” gibi hissederek yalnızca tüketim odaklı davranmaması ve bu durumun onları daha bilinçli ve farkında davranmaya teşvik etmesi ihtimali. Tabii, tüm bu seyahat olanaklarının bir hak değil, bir ayrıcalık olduğu bir dünyada yaşadığımızı hatırlamak kaydıyla.