Haftanın Görseli
Aposto'da Bu Hafta
Haftanın Önerileri

Aposto Digest #95: Örgütlü Mücadele Nedir?

Aposto'da öne çıkan çıkan yayınlar ve içerik derlemeleri.
Aposto Digest #95: Örgütlü Mücadele Nedir?

Merhaba,

Aposto yayınları, dolu bir haftayı geride bıraktı. Depremin sivil topluma yansımalarından demokrasiye, yastan uluslararası politikaya birçok konuda derin düşünce yazıları bize rehberlik etti. Aposto Gündem ve Zappa Zamanlar'da Dr. Esra Akgemci 1985 Mexico City depremi ve 1999 Marmara Depremi'ni sivil toplum oluşumu üzerinden karşılaştırırken Politika köşemizde Prof. Dr. Joseph S. Nye, Jr. Japonya'nın askeri uygulamalarını değerlendirdi. Öte yandan Spektrum ve İçimdeki Dünya da demokrasi ve yas süreçlerini masaya yatırdı.

Her zamanki gibi editörlerimizin seçkisini bu sayıda bulabilirsiniz.

İyi pazarlar dileriz,

Aposto ekibi

Haftanın Görseli

Fotoğraf: Deniz Sabuncu

Seyahat ve kültür yayını Soli, bu hafta Galatasaray'daydı.

Aposto'da Bu Hafta

Konya Selçuk Üniversitesi'nden Dr. Esra Akgemci, Aposto Gündem'in Serbest Kürsü'sünde ve Zappa Zamanlar yayınında ortak yayımlanan makalesinde 1985 Mexico City ve 1999 Marmara depremlerini sivil toplumun örgütlenme dinamikleri açısından karşılaştırıyor. 


Örgütlü Mücadele Yaşatır: Meksika’dan Türkiye’ye Deprem ve Sivil Toplum

Meksika’nın demokratikleşme sürecinde atılan önemli adımlardan biri de 1987’de, konut hakkı mücadelesi için kurulan Mahalle Meclisi (Asamblea de Barrios) adlı koalisyondu. Mexico City’li 50 bin depremzede ailenin örgütlendiği bu oluşumun temel amacı, hem hükümetin depremzedelere yeni konutlar yapması için baskı oluşturmak hem de ülkenin demokratikleşmesi için 1988 seçimlerinde kampanya yürütmekti. Gerek CONAMUP ve CUD gerekse de Asamblea’nın çabalarıyla hükümetin evleri yıkılan depremzedeler için prefabrik konutlar yapması ve 45 bin konutluk bir proje başlatması, 1500’den fazla haksız tahliyenin önüne geçilmesi ve 12 binden fazla depremzede ailenin konut ya da arsa alabilmek için düşük faizli kredi çekmesi mümkün oldu.

Bu hareket sayesinde Meksika, bugün afete karşı dirençli toplum oluşturma sürecinde örnek ülkelerden biri olarak öne çıkıyor. İronik bir şekilde, Mexico City, başka 19 Eylül Depremleri de yaşadı. 19 Eylül 2017’deki 7,1’lik depremde 370 kişi hayatını kaybederken, 19 Eylül 2022’deki 7,6’lık depremde deprem kaynaklı can kaybı olmadı. Mexico City, örgütlü toplumun hayat kurtardığını gösteren en önemli örneklerden biriydi.

1999 Marmara Depremi ve Sivil Toplumun Tecridi

Meksika deneyiminin ışığında Türkiye’ye baktığımız zaman, 1999 Marmara Depremi sonrasında binbir emekle kurulan dayanışma ve işbirliği topluluklarının devlet tarafından nasıl tecrit edildiğini hatırlamamak elde değil. 17 Ağustos, Türkiye’de sınıf mücadelesi açısından Mexico City Depremi’ndeki gibi bir milat oluşturabilseydi 6 Şubat’ı depreme daha hazırlıklı bir toplum, daha sağlam binalar ve daha az riskle karşılayabilirdik.

Devamını oku

Abone ol

Politika yayını Spektrum, bu hafta dünyadaki protestolardan yola çıkarak Türkiye'nin demokrasi anlayışını inceliyor.


Demokrasi neden ibarettir?

Türkiye henüz geçtiğimiz ay, büyük bir deprem ile sarsıldı. 11 ili etkileyen depremde 48 bin 448 kişi yaşamını yitirdi. İllerde bir yandan enkaz kaldırma çalışmaları devam ediyor; bir yandan da depremzedelere destekler sürüyor. Büyük yıkımın yaşandığı depremde hükümetin de enkaz altında kaldığı anlatılıyor. 

Deprem öncesi yapılması gereken uzun vadeli iyileştirmelerin gerçekleşmemesinin yanı sıra depremin ardından müdahalelerde yaşanan gecikmeler, koordinasyonsuzluklar, devlete bağlı kurumların gerçekleştirdiği satışlar, bölgeye yapılan yardımların yetersiz gelmesi gibi çok sayıda büyük sorun da bu enkazı oluşturuyor. 

Öte yandan Türkiye’de neredeyse her sektörde kriz mevcut. Sağlık, eğitim, emlak, medya gibi çok sayıda sektörde farklı sorunlar olsa da mevcut bir kriz bulunuyor. Türlü hak ihlallerinin de yaşandığı Türkiye’de eşitsizlikler, şiddet ve geçim sıkıntısı gibi apayrı ancak son derece güçlü birçok unsur da bulunuyor. 

Tüm bunların karşın, Türkiye’de oldukça uzun süredir, kitlesel bir protesto görünmüyor. Bunun yerine “zamanı gelince söylenecek”, “şimdi değil sandıkta” gibi ifadelerle halk, seçim bekliyor. Yıldan yıla toplumsal öfke birikiyor; ancak boşalacağı noktanın sokak değil, sandık olduğu ifade ediliyor, bu söylem yaygınlaştıkça da demokrasinin sınırları sandıktan öteye geçemiyor. Önce sokaklar kapanıyor, ardından söylemler kısılıyor. Peki Türkiye neden demokrasiyi sandıktan ibaret görüyor?

Devamını oku

Abone ol


İçimdeki Dünya, son sayısında yasımızın yansımalarını tartışarak yas ritüelleri ve yasın evrelerini inceliyor. 


Yasımızın yansımaları

Ne var ki, yas tutma sürecine geçebilmek için bile bir süre gerekiyor. Yeni durum çok tazeyken, o durumun içine yerleşebilmek yani orada kendine bir yer bulabilmek oluyor insanın derdi. Ben kimim, benim basıma ne geldi, bundan sonra nasıl bir hayat bekliyor beni?

6 Şubat depreminden sonra sosyal medyada denk geldiğim bir psikoloğa yazan bir kadın, “Yalnız kalmak, sakin kalmak istiyorum, bir damla gözyaşı dökemedim.” diyordu. Üzdü ve düşündürdü beni bu istek. Yaşanan acıları tahayyül etmek o kadar zor ki…Bunu oturduğumuz rahat koltuklardan algılayabilmemizin mümkün olduğunu düşünmüyorum. Ancak bu demek değil ki, biz bu yaşananlara üzülemeyiz ya da bizim yasımız başkalarının yasının yanında önemsizdir. Elbette acıların büyüklüğünü tartışabilir ve belki tartışmaya bile açık olmayan büyüklükte acıların varlığını kabul edebiliriz. Ancak kabul etmeliyiz ki, hiçbirimizin yası değersiz değil. Bunu kendimize hatırlatalım ve her ne varsa içimizde kaybettiğimizi hissettiğimiz, ki bu en basitinden “yaşama sevinci” dahi olabilir, o hâle değer verelim, özen gösterelim, kayıp hissimizle yüzleşelim. 

Devamını oku

Abone ol


Aposto'nun Politika köşesinde bu hafta Harvard Üniversitesi'nde profesör olan eski ABD Savunma Bakanı Yardımcısı Joseph S. Nye, Jr. Japonya'nın askeri işbirlikleri hakkında yazıyor. Makaleyi Aposto Premium'da bulabilirsiniz.


Japonya'nın Stratejik Zorunluluğu

Çok daha büyük, uzun vadeli bir endişe, 2010 yılında dünyanın en büyük ikinci ekonomisi olarak Japonya'yı geride bırakan ve Japonya'nın Doğu Çin Denizi'ndeki Senkaku Adaları'nın kontrolünü tartışan Çin'in yükselişi oldu. Kuzeyde, nükleer silahlı bir Rusya, 1945'ten önce Japonya'ya ait olan toprakları talep ediyor ve kontrol ediyor. Ekonomik cephedeyse, Japonya’nın Güney Çin Denizi gibi tartışmalı bölgelerden geçen ithalata bağımlılığı sürüyor. Bu, kalıcı bir risk, çünkü 1945'ten sonraki Avrupa'nın aksine, Doğu Asya, rakipler arasındaki tam uzlaşmadan veya güçlü bölgesel kurumlar kurmaktan hiçbir zaman yararlanamamıştır.

Bu durumla karşı karşıya kalan Japonya'nın güvenliğini sağlamak için dört seçeneği vardı, bunlardan sadece biri umut vaat ediyordu. Pasifizmi anayasasından çıkarmak ve nükleer bir devlet olarak tamamen yeniden silahlanmak pahalıya mal olacak, tehlikeli ve iç destekten yoksun olacaktır. Aynı zamanda, tarafsızlık aramak ve BM Sözleşmesi’ne güvenmek yeterli güvenlik sağlamazken, Çin ile bir ittifak kurmak, Japon politikasına göre çok daha fazla etki sağlayacaktır. Ya da son olarak, uzak süper güçle ittifakını sürdürecek.

Bu ittifak açık ara en güvenli ve en uygun maliyetli seçenek. Ancak Donald Trump'ın 2016'da ABD başkanlığını kazanmasından bu yana, bazı Japonlar Amerika'nın yalnızlık politikasına dönmesinden endişe duyuyor. 

Devamını oku

Abone ol

Haftanın Önerileri

✒️ Aposto Gündem, yurt dışında oy kullanacaklar için bir Instagram rehberini paylaşıyor: Das Stimme.

🚘 Otomobil Gazetesi, Renault Mais Genel Müdürü olarak görev yapan yönetici İbrahim Aybar'ın köşe yazısını okuyor: Deprem ülkesi olmamız nedeniyle iki yasal düzenleme önerisi.

 📙 1Kitap1Mekan, son sayısında Jhumpa Lahiri'nin edebiyat dünyasına dalıyor.

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

YAZARLAR

Editörün Seçkisi

Editörün Seçkisi

Aposto'da öne çıkan çıkan yayınlar ve içerik derlemeleri.

İLGİLİ OKUMALAR

Bağlantıyı kopyala

Paylaş

Yayına git

Geri bildirim ver

Hata bildir