Yaşamı belirleyen faktörlerden biri de bölgedir. Yaşadığımız yerle bütünleşir ona evrilir, onu dönüştürürüz. Dünyada tükettiğimiz zamanı anlamlandırabilmek ve bizi biz yapanla tanışabilmek ayağımızı bastığımız toprakta yetişir. Gezmek ve yolculuk yapmak da işte tüm bu birleşimin hem ayrı hem aynı noktasına değinmektir...
Mundo: Kente selam!
Sabor: Yerele dönüş!
Libre: Yaşama saygı!
Unutmadan: Geçtiğimiz haftanın Line'ı bu haftaya düştü çünkü küçük ve teknik bir aksaklık yaşandı. Bu sebepten af dilemek isterim tüm bekleyenlerden...
Anıları ve kültürleri paylaşmaktan keyif alıyorsan, Line’ın dolaşımına katılmak istersen bu e-postayı birincil klasörüne taşıyabilirsin.
Keyifli pazarlar...
EZA
Kente selam!
Canlılığın bölgeyle ilişkisi...

Kentin yeşile susamışlığı en net İstanbul’da anlaşılır sanıyorum. Çünkü yedi tepenin boğaza dökülen etekleri bugün tüm sıkışıklıklarına rağmen ''ben buradayım'' demeye devam ediyor.
Canlının yaşadığı yerle bağı doğrudan onunla ilişkisine döner elbette ve yaşamı çevresine göre şekillendirme çabası da karşılıklı olmalıdır. Dolayısıyla yaşadığımız bölgenin, kentlerin yaşayan organizmalara benzetilmesi de yanlış olmayacaktır. Özellikle büyük kentlerin nefes alabilmesi onunla yaşayan diğer ‘şeylerin’ sağlıklı bir şekilde yürüyebilmesi oldukça önemli. Kentlerin ya da yaşam alanlarının kalabalığa ve gürültüye boğulmadan herkes için ve herkesle birlikte dönüşmesi toplum bilincinin yanında kanun koyucuların da harekete geçmesiyle gerçekleşir. Pandemiyle birlikte hayatımızda önemli derecede eksikliğini hissettiğimiz kamusal alan hem yaşamsal anlamda hem de psikolojik açıdan bizi doyuran bir faktör olarak filizlendi.
Tabii ki kentler dünya genelinde dönüşme çabasına girmişti ama doğanın ve insanların sarsıcı etkileri pandemi ile birlikte bir kez daha gün yüzüne çıktı dolayısıyla yaşadığımız yeri korumak ya da dönüştürmek bilinçle geliştirilmesi gereken bir konu.
Bir mekanı gezerken onun yollarından ağaçlarına, insanlarından abidelerine her şeyi hesaba katarak değerlendiririz. Aldığımız keyif ya da seyahatimizde yetiştirdiğimiz anılara bunlar da katkıda bulunur. Hepimiz yeni yerler gördüğümüzde bölgenin temiz mi kirli mi olduğunu çabucak fark ederiz. Kendi sürekli yaşam alanımızla karşılaştırma yapmaya başlarız ve yeni deneyimlerimizi eskilerle birleştirme eğilimine gireriz. Bu da bize anılarımızı verir.
Yerele dönüş!
Doğayı işlemek...

Yerele dönüş son dönemde daha fazla ilgi görür bir hal aldı. Çünkü en basit ve başlıca konulardan biri olan ve hep söylenen katkılı ürünlerin canlı sağlığına zarar verme durumu daha da ayyuka çıkmaya başladı. Bunun yanında elbette yerel üretimlerin hem ülke ekonomisine hem bireyin ekonomisine, hem çiftçinin kalkınmasına hem de yerelden doğacak üretim kültürünün yayılmasına katkıda bulunduğu açık. Doğayı işlemek sadece yemek kültürümüzle ilgili olmasa da Sabor’un konusu gereği buradan ilerlemek daha sağlıklı olacak diye düşünüyorum. Ve üretime katkının aynı zamanda atıksız yaşama destekle de sağlanacağına ben de gönülden inanıyorum. Paketli üretimlerin, katkı maddelerinin yanında jelatinlerinin de zararının büyük olduğu tartışılmaz bir gerçek. Son dönemde birçok küresel markanın atık yönetimi konusunda harekete geçtiğini biliyor olsak da bunun geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması şart.
Seyahat kültüründe gezip öğrenmek aynı zamanda yemekle de birleşir. Bu birleşmeden doğan etkileşim Mundo’da bahsi geçen anılara da katkıdır. Dolayısıyla gittiğimiz yerlerin lokal yiyeceklerini deneyimlemek bize bambaşka bir tat katar. Hatta ufkumuzu genişletir, damak tadımızı geliştirir. Çünkü yeniyi deneyimledikçe merak eder öğrenmek istersin. Her bağın üzümü aynı değildir elbet ve yapılan her şarabın kendi yöntemi vardır yöresinde. Sonuç olarak yerele katkı da işte burada doğar koşar gelir kucağımıza… Yemek kültürünü oluşturmak ve onu öğrenmek seyahatin de geliştirdiği bir şey. Dolayısıyla yerelin seyyahlar için önemi çokça büyük. Tadı deneyimlemek de kültürü deneyimlemekle eş.
• Yaşama saygı!
Günün sonunda seyahat etmek de sürekli bir yerle bağ kurmak da bir anlamda aynı şeye dönüşürler. Kadın dostu, engelli dostu, çocuk dostu… gibi özellikle günümüzde dezavantajlı olarak tanımlanabilecek grupların yaşamına saygı gösteren şehirlerin planlanması bu dönüşümün başlıcalarından olabilir mesela..
Umudumuz da bolca ve rahatça seyahat edebileceğimiz, öğrenip kendimize yer bulabileceğimiz ‘bize uygun’ kentlerin daha hızlı oluşturulması. Bize konan engellerin kaldırılması ve özgürlüğümüzün kentlerle sunulması.
Tekrar görüşmek dileğiyle hoşça kal!



