Nerede Başladı Bu Hikâye?
İspanyol Sanatçı: Manomatic!
Balili Sanatçı: Wild Drawing!
Late Night Tale

Sokak Sanatı!

Kendimize sorduğumuz sorulardan, graffitinin tarihine ulaşan bir yazı. Peki nasıl?
Leonid Brezhnev & Erich Honecker

Leonid Brezhnev & Erich Honecker

Selam, Yıldızlı Bir Hikâye’ye hoş geldin! Umarım iyisindir. Benim için yoğun bir haftayı geride bıraktım ve günümüz insanının kendisine sık sık sorduğu, “Ee, nereye kadar böyle gidecek? Hep böyle mi olacak?” sorusunu sorarken yakaladım kendimi ve kaçmadım. Yüzleşmeye çalışıp nerelerden güç toplayabilirim diye kendime sorduğumda aklıma hemen iki haftada bir seninle paylaştığım içerikler geldi. Bu alan, kendimi gerçekleştirmeyi sürdürdüğüm, sistemin içinde boğulmadığım tek yer! Sen kendini hangi alanlarda nefes alırken yakalıyorsun? Benimle paylaşmayı unutma lütfen.

Bugün kendi eko-sistemlerini yaratmayı başarabilmiş ve nefes aldıkları yerleri bulabilmiş sokak sanatçılarından birkaçını ve çalışmalarını tanıyacağız.


Başlamadan önce Instagram’dan Yıldızlı Bir Hikâye’yi takip etmeyi unutma: @yildizlibirhikaye


Hazırsan başlayalım..

Nerede Başladı Bu Hikâye?

Nerede Başladı Bu Hikâye?

Mağara insanlarının, mağaralara çizdikleri resimleri saymazsak, graffiti diye adlandırılan sanatın ilk örneklerine 1960’ların başında Philadelphia ABD’de, sonlarında ise New York’ta karşımıza çıkar.

Nerede Başladı Bu Hikâye?

Aslında her şey bölge belirlemek için başladı. Sokak çeteleri, kendi alanlarını korumak adına kendilerine taktıkları isimleri duvarlara yazmaya başladılar. Bunlardan en çok bilineni ise TAKI 183 ve TRACY 168’dir.

Tabi her zaman olduğu gibi; yenilikler insanları rahatsız etti (duvarınızda TRACY 168 yazsın istemezsiniz sanırım). Duvarlarının ve görüntü kirliliğinin arttığı konusunda şikayetler artınca, sanatçılar kendilerini binaların tepelerinde veya terk edilmiş tren vagonlarında buldular.

taki 183

TAKİ 183-2


Eminim ki, sen veya bir tanıdığın gençlik yıllarında graffiti yapmıştır. En azından ben yaptım fakat çizime hiç yatkın olmadığımı fark edince bıraktım. Ayrıca siyah boyayla boyanmış otopark duvarları, kimsenin hoşuna gitmiyor. 😊 

80’lerin başına gelindiğindeyse, Graffiti artık Urban Art olarak tanımlanıyordu ve kimliği belirsiz sanatçılar tasarımlarını yazıdan resme doğru değiştirmeye başlamışlardı.

O günden bu yana duvarları boyamaya olan bakış açısı tüm dünyada değişti ve gelişti. Hükümetler, şirketler ve insanlar profesyonel sanatçılarla iş birliği yapıyorlar. Banksy’den bahsetmiyorum bile.


Hikâyeyi paylaşmak için:
İspanyol Sanatçı: Manomatic!

İspanyol Sanatçı: Manomatic!

Aslında hep karşımıza çıkan bir hikâyesi var Adrián Pérez Vázquez’in. Hikâye, karşılaştığımız diğer hikâyeleriyle ana hatlarıyla her ne kadar aynı gibi gözükse de bizdeki çıktısı her zaman farklı olur.

İspanyol Sanatçı: Manomatic!

16 yaşında resim yapmaya başlayan Vázquez, ailesinin baskısıyla iletişim alanında bir kariyer seçmek zorunda kaldı. Okulda görüntü, ses ve grafik tasarım sanatını öğrendi, ardından yerel bir televizyon kanalında teknisyen olarak çalıştı. Hepimizin kendimize sorduğumuz sorulara o doğru cevapları verdi ve mutlu olduğu yere geri döndü, sokaklara!

“Manomatic" takma adı günlük yaşamlarımızın, geleneklerimizin ve rutinimizin yıkıcı otomatizmiyle olan ilişkimizi sorgular. Mesajı ise, toplumun (ve bireyin) mutlu olmak adına her şeyi yapabileceğine ve yapmaması gerektiğiyle ilgilidir. Aslında hepimiz iç huzurumuzun peşinde koşmaktan yorulmuş bir halde, bitmeyen bir yolun en başında durmuyor muyuz?

MANOMATIC-1

MANOMATIC-2



Hikâyeyi paylaşmak için:
Balili Sanatçı: Wild Drawing!

Balili Sanatçı: Wild Drawing!

Yunanistan'da yaşayan çağdaş sanatın en yetenekli sanatçılarından biri olan Wild Drawing, genellikle ekonomik, politik ve sosyal sorunları yerel ve küresel anlamda ele alan foto-gerçekçi duvar resimleriyle tanınır.

Balili Sanatçı: Wild Drawing!

Fikrini söylemekten ve kendi görüşlerini ifade etmekten korkmayan sanatçı, bugün dünyamızın karşı karşıya olduğu bazı büyük problemler hakkında farkındalık yaratan düşündürücü eserler yaratma konusunda tutkulu.

Aşağıda gördüğün “Money Kills” duvar resmi gibi, günümüz kapitalist toplumunun ve tüketimci yaşam tarzlarının güçlü, sembolik ve anlamlı bir ifadesini temsil ediyor.

money kills

No Land For The Poor

Exile



Hikâyeyi paylaşmak için:
Late Night Tale

Late Night Tale

WD'nin en son kişisel sergilerinden biri Mart 2016'da Atina'daki Sarri12 Gallery'de düzenlendi.

Late Night Tale

Late Night Tale başlıklı bu sergi, Lewis Carroll'ın tüm zamanların en sevilen çocuk kitaplarından biri olan Alice Harikalar Diyarında'dan esinlenildi. Sanatçı tüm galeriyi yukarıdan aşağıya boyadı - 350 m²'lik yüzeyi boyaması on dört gün sürdü. Galerinin tüm duvarları, zeminleri, pencereleri ve tavanı WD'nin “Woundedland”ına dönüştürüldü; insan ölümü ve tüketim çılgınlığı, savaş ve doğanın yıkımı gibi konuların hikayesini anlatan farklı motiflerden oluşan dev bir sanat eseri, Late Night Tale!

late night tale


Böyle eserleri araştırıp okudukça, keşfettikçe sorularım giderek artıyor. Ama sonrasındaysa felsefenin ilk kuralını hatırlıyorum: "Cevaplar önemli değil, yeter ki sor(gula)maya devam et!"

Zihnin için taze bir başlangıç: Medya deneyimini e-posta yayınlarının ötesine taşıyan Aposto, yeni mobil uygulamasını duyurdu. Güvenilir, doyurucu ve kullanışlı bir dijital medya servisi deneyimi sunan Aposto’nun iOS uygulamasını buradan indirebilirsin. Yıldızlı Bir Hikâye'nin de aralarında yer aldığı yepyeni dijital gazete ve dergiler seni bekliyor.


Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

YAZARLAR

Yıldızlı Bir Hikâye

Yıldızlı Bir Hikâye

Edebiyata ve sanata yön veren isimlere, hayatlara ve eserlere tanıklık edeceğin bir yayın.

İLGİLİ OKUMALAR

Bağlantıyı kopyala

Paylaş

Yayına git

Geri bildirim ver

Hata bildir