<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">Dizi:&nbsp;Dying for Sex Yaratıcılar:&nbsp;Elizabeth Meriwether ve Kim Rosenstock Yönetmenler:&nbsp;Shannon Murphy ve Chris Teague Yapım yılı: 2025 Süre: 8 bölüm, toplam 258 dakika</blockquote>Los Angeleslı Molly Kochan, yıllar önce yendiği kanser 2015 yılında yeniden, üstelik çok daha ölümcül bir şekilde ortaya çıktığında, yenilgiyi kabullenip ölümü beklemeye koyulmak yerine&nbsp;kalan zamanını, eksikliğini hissettiklerini hayata geçirmek için harcamaya karar vermiş: Cinselliği özgürce yaşamak&nbsp;ve cinsel arzularını hayata geçirmek. En yakın arkadaşı Nikki Boyer ile birlikte kaydettiği podcast Dying for Sex,&nbsp;Kochan’ın 2019’daki ölümünün ardından yayınlandığında büyük bir başarıya ulaşmış.&nbsp;FX for Hulu yapımı, Türkiye’de ise Disney+’ta yayımlanan sekiz bölümlük mini-dizi Dying for Sex,&nbsp;Kochan’ın podcast’inde anlattığı gerçek deneyimlerinden yola çıkıyor. Karakterlerindeki bazı ufak değişikliklerin yanı sıra Los Angeles’ta geçen olayları Brooklyn’e taşıyan dizi, Primetime Emmy ödülüne uzandığı Fosse/Verdon’dan bu yana bir dizide rol almayan Michelle Williams’ın televizyona dönüşünü&nbsp;müjdeliyor. Ona Nikki rolünde Jenny Slate eşlik ederken, Rob Delaney, Jay Duplass ve Sissy Spacek gibi isimler de yan karakterleri canlandırıyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/3/5/1745583106822.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.34" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dying for Sex | Kaynak: FX for HuluMolly ile, ilk kanser mücadelesinden sonra kendisini arzulamadığını ve cinsel hayatlarının öldüğünü düşündüğü eşiyle birlikte çift terapisindeyken tanışıyoruz. Telefonu çalıyor ve kötü haberi alıyor. Tam zamanını bilmese de kaçınılmaz olduğunu anladığı ölümü mutsuz ve tatminsiz bir evliliğin içerisinde beklemek yerine eşini terk etmeye ve son nefesini verene kadar&nbsp;yaşayabildiği kadar fazla ve farklı cinsel deneyim yaşamaya karar veriyor.&nbsp;Kadınların kendi bedenleri üzerinde söz söyleme hakkı her geçen gün farklı müdahalelerle ellerinden alınmaya çalışılırken, Molly’nin hikayesi büyük anlam taşıyor. Kadınların cinsel özgürlüklerini yaşama isteğini dile getirmesi dahi "cesur" olarak algılanırken, Dying for Sex&nbsp;ölüm ve cinsellik gibi tabu görülen iki konuyu kesiştiriyor. Birçok toplumda cinsellik dahi rahatça konuşulamazken, Dying for Sex&nbsp;uç kabul edilen cinsel arzuları, rolleri, kinkleri ve fetişleri keşfetmek için yelken açıyor. Üstelik merkezine kanserden ölmek üzere olan bir kadını koyarak ve erkek bedenini olabildiğine objeleştirerek...<img src="https://images.aposto.com/2025/3/5/1745583143020.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dying for Sex | Kaynak: FX for HuluOrgazma ulaşmak için çıktığı yolculukta Molly’nin bedeni güçsüzleşip karardıkça, ruhu güçlenip renkleniyor. Dizinin büyük bir parçası olan (ve birçok zaman grafik denilebilecek) cinsellik, suistimal edilmeden, tam da olması gerektiği gibi esas karakterinin değişimi, dönüşümü, gelişimi ve bu yolculuğuna hizmet etmek için kullanılıyor. Molly ne istediğini, neden istediğini ve ne zaman istediğini çok iyi biliyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Dizi, özgür cinselliğin karşılıklı rızadan yoksun ya da bencilce olmadığını göstermeyi çok iyi başarıyor. Molly’nin düzenli ya da tek seferlik partnerleriyle kurduğu ilişkiler, seks sonrası sohbetleri, çizilen sınırlar ve kendiliğinde gelişen duygusal açılımlar, cinsellik ve duygusallık arasındaki bağı sağlıklı bir şekilde işliyor.</li></ul>Dying for Sex,&nbsp;cinsel özgürlüğün ve cinsel keşfin olduğu kadar, güçlü bir dostluğun da hikayesi. Molly ve Nikki’nin ilişkisinde Nikki’nin en yakın arkadaşının hastalığına ve&nbsp;arzularını gerçekleştirme çabasına adanmışlığı benim için dizinin en yürek burkan kısmı oldu. İşi ve romantik ilişkisi dahil her şeyi bir kenara bırakarak hayatını Molly’e adayan Nikki’nin kaçınılmaz sondan sonra ne yapacağını, nasıl ortada kalacağını düşündükçe, o sona olabilecek en iyi ve en canlı şekilde ulaştığına emin olduğum Molly’e değil Nikki’ye üzüldüm.<img src="https://images.aposto.com/2025/3/5/1745583129019.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dying for Sex | Kaynak: FX for HuluDying for Sex,&nbsp;ölüme gün sayan bir karakteri merkezine almasına rağmen, tıpkı Molly’nin pastalar ve balonlarla kutladığı teşhis yıldönümünün alaycılığı gibi, ağır konusuna rağmen karamsarlığa yer vermemeye özen gösteriyor. Molly’nin hayata ve hayatının son günlerine bakışı son bölüme de adını veriyor: It’s Not That Serious&nbsp;(O Kadar da Ciddi Değil).&nbsp;İzleyici olarak biz de her şeyin ne kadar ciddi olduğunu bir an bile unutmasak bile, dolu dolu yaşanan bir hayata tanık oldukça mutlu oluyoruz. Molly kalan zamanını ölümü beklemeye değil, yaşayamadığı deneyimleri yaşamaya, arzularına hayır dememeyi öğrenmeye ayırıyor. Ve yolda sadece orgazmı değil, sevgiyi ve mutluluğu da buluyor.&nbsp;Not:&nbsp;Dizinin altı bölümünde imzası bulunan yönetmen Shannon Murphy’nin yine kanseri merkezine alan uzun metrajlı filmi Babyteeth’i de mutlaka izlemenizi öneririm.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede izleyebilirsin?&nbsp;Dying for Sex’in tüm bölümleri 4 Nisan’da Disney+’ta yayımlandı.</li></ul>Benzer işler:<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The Big C&nbsp;(2010-2013, Darlene Hunt)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Grace and Frankie&nbsp;(2015-2022, Marta Kauffman ve Howard J. Morris)</li></ul>

Duende

Molly Kochan’ın gerçek deneyimlerini anlattığı podcast dizisinden uyarlanan mini-dizi “Dying for Sex”, Michelle Williams’ın televizyona dönüşünü müjdeliyor.

Dying for Sex: ‘O kadar da ciddi değil’ 

Bizim Y kuşağı için, “çift terapisine gidiyoruz” demek, ilişkimizde sorunlarımız var ve muhtemelen de ayrılacağız, ama köprüden önce son çıkış - bir duruma bakmak istiyoruz demek gibi bir şey. X kuşağı için ise, tamamen konu komşunun zorlamasıyla olacak ve büyük olasılıkla da gizlenecek bir tercihti. Peki Z kuşağıyla birlikte çift terapisi ne şekilde dönüşmüş olabilir, hiç düşündünüz mü?The Guardian’da bu sene yer alan bir <a fr-original-style="" href="https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2022/jan/07/young-couples-therapy-counselling" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">makaleye</a> göre, Z kuşağındaki gençlerin çift terapisine başvurma olasılıkları bir önceki kuşaklara göre çok yüksekmiş. Hatta, bu çiftlerin çoğunluğu da, 1 seneden az bir süredir ilişkide olan ve evli olmayan çiftlermiş.Z kuşağının, bir önceki kuşaklara göre zihinsel sağlıklarına çok daha fazla önem gösterdiklerine kendi yaptığım çalışmalarda da şahit oluyorum. Buna hiç şaşırmıyorum, çünkü Y kuşağı olarak bizim kuşak da, bir önceki X kuşağına göre bu konuda daha istekli. Psikiyatri Derneği de, Z kuşağının %37'sinin terapi için danışmanlık aradığını, bunu %35 ile Y kuşağının yakından takip ettiğini bildirmiş. Tabi bu arada, NY Post’ta yer alan bir <a fr-original-style="" href="https://nypost.com/2022/01/17/couples-therapy-now-popular-with-unmarried-gen-z-daters/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">haberde&nbsp;</a>yer aldığı üzere, sağlık konusunda takıntılı olarak görülen bu genç kuşağın, bu ruhsal konulara çok fazla para döküp dökmediği de diğer nesiller tarafından merak edilen konulardan biriymiş.Çift terapisinde 30 yaş altındaki bireylerin talebinin artmasının sebebi ise, ilişkide yaşanan krizleri ya da büyük bir krizi çözmekten ziyade, ilişkiye bakım verme, ilişkiyi iyi tutabilme arzusundan kaynaklanıyormuş. Yani aslında bir takım problemler kördüğüm haline gelmeden, süreç içerisinde bir aracı yardımıyla iletişimi iyileştirmek de diyebiliriz belki buna.Terapist arkadaşlarım daha iyi bilirler, ancak bana sorarsanız terapinin amacı, bir şeyleri yumurta kapıya dayandığında çözmekten ziyade, o yumurtanın yuvarlanma ve çatlama emareleri görüldüğünde iyileşme yöntemlerini devreye sokabilmek. Yani bir terapinin başarıya ulaşması için bu şekilde olması daha sağlıklı gibi gözüküyor.The Guardian’da yer alan makalede, terapi sonrası görüşülen çiftlerden bir tanesi "Onaylanmış hissetmemize ve ilişkimiz için orada olmamıza yardımcı olacak birinin olması harika hissettirdi" diye açıklamış ve devam etmiş: ”Yoga eğitmenlerinin her zaman söylediği gibi, 'Bugün mata çıktığın için kendine teşekkür et.' Sadece terapi sürecine katılmayı taahhüt etmenin dahi bizim için çok büyük bir dönüm noktası olduğunu hissediyorum.”Yine makalede söz verilen ilişki danışmanı Lia Holmgren, "Eski nesiller terapiyi akıl hastalığının tedavisi olarak düşünürler, bir terapist aramak için bazı sorunlarınız olmalı ve akıl hastası olmalısınız. Artık aşık olan çiftler, bunun bitmesinden endişe ediyor ve iletişim tekniklerini öğrenip, birbirlerini daha başlarda daha iyi anlamayı tercih ediyor." diye çok güzel açıklamış durumu.Gerçekten de bu zamana kadarki ilişkilerinizi bir gözden geçirdiğinizde, bazen o sırada kendinizle ve birbirinizle çalışıyor olsaydınız (çalışmaktan kastım zihinsel olarak, ilişki üzerine yapılan yatırımlar), ilişki sürecinin daha farklı olacağını tahmin ettiğiniz durumlar yok mu? Oysa biliyorum ki, herhangi bir zaman ilişkinin içinde çok kriz olmadan böyle bir teklifle karşı tarafa gittiğinizde, ya da etrafınıza bunu söylediğinizde, birçok kişi size sorunlu olarak bakabilirdi değil mi?Umarım dünya genelinde yeni kuşaklar bu konuda ön yargıları yıka yıka hayatlarına devam eder ve gerekli destekleri de alarak, ilişkilerde iyileşmeyi tercih ederler.

çift terapisi ile ilgili hikayeler