Onu izledim ben.&nbsp;ile her sayıda bir konuk yazar ağırlamaya, sözü film izlemeyi de filmler hakkında konuşmayı da en az benim kadar sevenlere bırakmaya devam ediyorum. Bu sayıdaki konuğum, Ant Arın Şermet.&nbsp;Ekim 2021, tam bir yıl önce. Türkiye'de sinema hakkında profesyonel olarak içerik üreten neredeyse herkesin şöyle ya da böyle mağduru olduğu bir oluşumun Kumbaracı Yokuşu'ndaki ofisinde tanıştık Ant'la. Şu an hayatlarımızda olmayan bir podcast'in Filmekimi özel bölümlerinden birinin kaydı sırasında beni karşılayan o oldu. Benim için Ant demek daha çok müzik demekti ama bir şekilde yolu sinemayla da kesişmişti; şu bir yılda müzik konusunda yazdıklarını ve söylediklerini heyecanla takip ettim. Bir gün bir buluşmada bana söylediği, aşağı yukarı şöyle olan cümle beni ve sinema zevkimi çok iyi anladığını gösteriyor Ant'ın - yalnız olmadığına emin gibiyim: "Emre bir filme 4 ya da 4.5 yıldız verdiyse o filmi beğeneceğime emin oluyorum. Ama 5 yıldız verdiyse muhtemelen çok kişisel bir sebepten vermiştir, beğenmem herhalde diyorum."&nbsp;Ant'ı&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://twitter.com/ant_sermet" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Twitter</a>&nbsp;ve&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/antsermet/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Instagram</a>'da takip edebilir, hazırlayıp sunduğu müzik podcasti Chorus'u&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/show/3HWKIsAIkcf4gqxXLkfvUM?si=ca2869fcadcd4429" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a>&nbsp;dinleyebilirsiniz.Şimdi sözü Ant'a bırakıyorum...<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ant'ın favorileri:<img src="https://images.aposto.com/2022/9/1/1666623670953.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.39" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> </h3><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ant'ın Filmekimi favorisi: The Banshees of Inisherin, 2022</h2> <blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 85, 0); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 85, 0); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">I don't belong to anyone I don't belong to anyone I don't belong to anyone I don't wanna belong to anyone - Fontaines D.C., "I Don't Belong"</blockquote>Benim için Filmekimi’ne veda anlamına da gelen bu filmi bitirdikten sonra salonu terk etmeye yeltendiğimde, yukarıda alıntıladığım şarkı zihnimde, açık unutulmuş bir radyonun kısıklığında çalmaya başladı. “Kimseye ait değilim, kimseye ait olmak istemiyorum.” diyordu Grian Chatten’ın çatallı sesi. Tıpkı Martin McDonagh’ın zihninden süzülerek tanıştığımız Colm Doherty gibi. Yine de itiraf etmem gerekirse filmden çıktığımda çok da etkilenmemiştim The Banshees of Inisherin’den. Hatta film çıkışı yapılan ayak üstü kritiklerde kendimce olumsuz bulduğum yerleri sıralamıştım. Ancak oradan ayrıldıktan sonra zihnimdeki şarkının sesi yükseldi. Brendan Gleeson’ın ustalıkla canlandırdığı Colm’un kendini ne arkadaşı Padraic’e ne çaldığı kemana ne de yaşamaya ait hissedemeyişinin film soğudukça beni bu kadar etkileyeceğini hesaba katmamıştım.<img src="https://images.aposto.com/2022/9/1/1666624780007.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">The Banshees of Inisherin | Kaynak: İKSVThe Banshees of Inisherin,&nbsp;Venedik'te seyircisiyle buluştuğu andan itibaren çok fazla kişiyi etkilemeyi başardı. İrlanda ana karasından uzakta bir adada yaşayan Padraic ile Colm arasındaki arkadaşlığın tek taraflı sona ermesiyle başlıyor film. Padraic, kız kardeşi Siobhan ve hayvanlarıyla yaşayan bir yerli. Zekâsı saflıkla karışık gözükse de ortalama bir insandan daha düşük. Colm’a geldiğimizdeyse yaşça Padraic’ten büyük, adanın en sözü geçen müzik insanı, herkesin saygı duyduğu biri. Yapmak istediği son bir beste var ve onu bitirmek istiyor. Bir gün bıçak gibi kesip atıyor arkadaşlığını Colm.Padraic ise sürekli “dostunu” zorlar onunla konuşması için. Bu tavra ve Padraic’e maruz kalmak istemeyen Colm, onu kendi parmaklarını kesmekle tehdit eder. İşin garibi (ama bir yandan da normali) sözünü de tutar. Bu tehdidin altında yatan tek noktanın Padraic’e tahammülsüzlüğü olduğunu söylemekse güç. Yeteneğine ve yaşamına küsmüş biri Colm. Padraic ise bunun fiziksel bir formu sanki sadece.Kesilen her parmak, veda edilen her hayal, hayatımıza devam edebilmemiz için, veda etme cesaretimiz olmayan insanlara ettiğimiz her veda… Colm’un bizlere sunduğu ve çok güzel olduğuna inandığı son bestesi buydu galiba. Ancak henüz yolun sonu gelmediğinde aldığı keskin kararların sonuçlarıyla da yüzleşmekten başka çaresi kalmadı… - AAŞ

Hayatımıza devam edebilmemiz için, veda etme cesaretimiz olmayan insanlara ettiğimiz vedalar üzerine.

Ant Arın Şermet | The Banshees of Inisherin, 2022

Quadrophenia, Franc Roddam Salı akşamına kadar müzik tarihini değiştiren albümlerden biri olan The Who’nun Quadrophenia’sını beyaz perdeye uyarlayan “Quadrophenia” aklımda yoktu ama <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/show/3HWKIsAIkcf4gqxXLkfvUM?si=YC9qGK37QP2FG5bO9jIxpQ&dl_branch=1&nd=1" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Chorus</a> isimli müzik programıma hazırlanırken “aslında bu yoktu, anasını satayım içimden geldi” diyerek filme karar vermiş oldum. Benim için işin en zor kısmı bu kadar sevdiğim ve özellikle kişiliğimi oluşturduğum yaşlarda düzenli olarak dinlediğim bir albümün filmini, müzikten rol çalmadan önermeye çalışmak olacak.Öncelikle filmin yönetmeni Franc Roddam’ın filmografisinde bu film haricinde başka bir film izlemediğim için önceki yazılara göre kariyer çizgisini aktarabilme olanağından uzağım. Onun yerine filmin ve bütün bu anlatının baş karakteri genç Jimmy’nin yolculuğunu spoiler sularına girmeden ama merakınızı cezbedecek bazı nüanslarla aktarmak isterim:Jimmy, İngiltere’nin güneyinde yer alan Brighton’da yaşayan bir gençtir. Brighton, hem filmin hem de albümün temelini oluşturan dokulardan biri, o sebeple de adı geçmeli. Jimmy, o dönem rekabet halinde olan modlar ve rockerlardan modların arasına katılmayı istemektedir. Bunu yaparken uyuşturucuyla, hayatla, işsizlikle, parayla, parasızlıkla ve tarihe geçen “Love Reign O’er Me” şarkısının da temasını oluşturan aşkla, yani kadınlarla tanışır. Quadrophenia isminin etimolojisini de hem filmde hem de albümde görebiliyoruz. “Quadro”, yani dört kelimesi, Jimmy’nin filmdeki 4 karakterini yansıtırken ardına eklenen “phenia”, şizofreniyi aktarmak için bilinçli olarak kullanılmıştır. Albümde Keith Moon imzasını taşıyan “Bell Boy” şarkısında karşımıza çıkan kurgusal karakter Ace Face’i başarılı müzisyen Sting canlandırır.“Quadrophenia” bir sanat eseri olarak ele alınmalı bana soracak olursanız. Bu esere ne sadece bir müzik albümü ne bir film ne de bir müzikal tiyatro oyunu diyebiliriz. Quadrophenia hem bu saydıklarımın hepsi hem de esin kaynağı olduğu noktalarla çok daha fazlası. Filmi bitirdikten sonra koltuğunuzdan kalkıp bir elinize yüzünüze su çarpın. Ama bunu yapmadan önce yüzünüze dikkatli bakıp kusurlarınızı görün, ardından Quadrophenia’nın gücüne daha net hakim olacaksınız.<a fr-original-style="" href="https://www.imdb.com/title/tt0079766/?ref_=nm_flmg_act_108" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/9/2021-10-08T10:46:27.762Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Chorus ile ilgili hikayeler