<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(192, 229, 160); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(192, 229, 160); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">Film:&nbsp;Obsession Yönetmen:&nbsp;Curry Barker Yapım yılı: 2025 Süre:&nbsp;108 dakika</blockquote>Korku sinemasında, yaklaşık on yılda bir gelen ve sonraki on yıla yön verecek yeni bir jenerasyonunun üretime başladığı o heyecan verici dönemlerden&nbsp;birine girdik. İçinde bulunduğumuz bu dönem bana en son Robert Eggers (The VVitch, 2015), Jordan Peele (Get Out,&nbsp;2017) ve Ari Aster’in (Hereditary,&nbsp;2018) birbiri ardına ortaya çıktığı, A24 yapımlarının öncülüğünde "yükseltilmiş korku" türünün yüceltilmeye başladığı 2010’ların ikinci yarısını hatırlatıyor.&nbsp;Bu kez sahnede sinema sanatı ve hikaye anlatıcılığı kadar Z kuşağının dertlerini ve azalan dikkat sürelerini göz önünde bulunduran, sinemanın asla yaptıkları filmden ibaret olmadığını ve pazarlamanın ya da alternatif mecraların gücünü kabul etmiş yeni nesil yönetmenler var. Korku filmi pazarlamasında kağıtları yeniden dağıtan Osgood Perkins (Longlehs, The Monkey, Keeper) ile her biri YouTube kökenli yönetmenler Philippou Kardeşler (Talk to Me, Bring Her Back), Curry Barker (Obsession) ve Kane Parsons (Backrooms) bu kuşağın öne çıkan temsilcileri oldu, oluyor.<img src="https://images.aposto.com/2026/4/5/1778846590763.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Obsession | Kaynak: UIP Türkiye26 yaşındaki Curry Barker’ın üç yıl önce YouTube’daki "that’s a bad idea" kanalına yüklediği kısa filmi The Chair,&nbsp;9 milyondan fazla kişi tarafından izlendi. 2024’te aynı kanala yüklediği buluntu görüntü türündeki orta metrajlı filmi Milk &amp; Serial&nbsp;ise endüstrinin ilgisini çekmesini sağladı. Barker’ın ilk uzun metrajlı filmi Obsession,&nbsp;geçen sonbaharda Toronto Film Festivali’nin Geceyarısı Çılgınlığı bölümünde yaptığı dünya prömiyerinin ardından günümüz korku sinemasının üç büyük bağımsız yapım ve dağıtım şirketinden Blumhouse Productions’ın dikkatini çekti ve şimdi tüm dünyada izleyiciyle buluşuyor.Obsession, gizemli bir dilek çubuğunu kırarak platonik aşkının dünya üzerinde en çok sevdiği şey olmayı dileyen genç bir adamın hayatının nasıl kabusa dönüştüğünü ele alıyor. Utangaç, çekingen ve aptal-aşık Bear, çocukluk arkadaşı, yakın dostu ve bir süredir birlikte çalıştığı Nikki’ye olan aşkını itiraf etmek için sancılar çekerken, mistik objeler satan bir dükkanda karşısına çıkan "One Wish Willow"dan medet umuyor. Batıl inançları olan birine benzemiyor Bear. Oysa eğlencesine kırdığı çubuktan, gerçek olmayacağına emin bir biçimde dilediği dilek, işe yaradığının sinyallerini anında vermeye başlıyor. Nikki ona ilgi göstermeye, onu arzulamaya, onun yanından ayrılmamaya, onsuz yapamamaya ve onu kıskanmaya başlıyor.<img src="https://images.aposto.com/2026/4/5/1778846644464.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Obsession | Kaynak: UIP TürkiyeBear’ın tüm bu olanların hayatın gerçek akışı olduğunu safça düşündüğü anlardaki şaşkınlığını izlemek eğlenceli ama eğlence kısa sürüyor. Nikki’nin tutarsız söylemleri, psikolojik gelgitleri, aşk böcekliğinden rahatsız ediciliğe kaymaya başlayan hareketleri, hatta&nbsp;tüyler ürpertici tuhaflıkları&nbsp;ciddi bir sorunla karşı karşıya olduğunu anlamasını sağlıyor. Bear’ın olası çözüm yollarını öğrenmesi uzun sürmüyor —kendini ya da Nikki’yi öldürmek dışında çözüm yolları da var. Fakat o an, birçok korku filmindeki birçok karakterle aynı çıkmazın içine giriyor: Başkalarını bir terslik olduğuna inandırmak.&nbsp;Bear’ın başkalarını inandırma ve bu durumdan kurtulma isteği, bencilliğinin ve aşkının gölgesinde kalıyor, bu da çözümün önündeki en büyük engele dönüşüyor. Bear’ın ne istediğini ve neyi önceliklendirdiğini kendisinin de anlayamayışı, filmin kafa karışıklığı yaratan, tek zayıf noktasına dönüşüyor. Ne dilediğine dikkat edemeyen ve bencilce bir dilekte bulunarak hem kendi hayatını hem de Nikki’nin hayatını kabusa çeviren bu adamdan, yaşadığı aşkın gerçek olmadığını, sevdiği kadın tarafından arzulanışının bir büyüden ibaret olduğunu ya da hata yaptığını kabul etmesini ve çözüme odaklanmasını bekleyemeyiz, değil mi?<img src="https://images.aposto.com/2026/4/5/1778846599588.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Obsession | Kaynak: UIP TürkiyeObsession, body horror&nbsp;ve psikolojik gerilime yaslanıyor. Şok edici şiddet odaklı sahneleri kadar aşka ve ilişkilere dair yarattığı düşünsel gerilim de çok güçlü. Eğer vahşet sahnelerinden olumsuz etkilenenlerdenseniz, filmin ABD’de gösterime girerken 18 yaş sınırı almamak için bir şiddet sahnesini "3 darbe kadar kısaltmak" zorunda kaldığını bilin. Fakat sadece bu sahnelerde değil, duygusal ve düşünsel gerilimin yoğun olduğu sahnelerde de salonda sinirden ve korkudan gülenlerin sayısının çok fazla olduğunu ve benim de tüm vücudumun film sona erdiğinde hâlâ titrediğini söylemek isterim.Hissettiğim korku ve yaşadığım dehşetin kaynağını düşündüğümde, tabii ki bunun bana özel olmadığını fark ediyorum. Sinema tarihi boyunca toplumsal eğilimlerden, kolektif korku ve travmalardan, politik gündemden, ekonomik koşullardan beslenen korku sineması yine boş durmuyor sanki... İkinci Dünya Savaşı sonrasında nükleer felaketler ve mutasyona uğramış canavarları, Soğuk Savaş sırasında uzaylıları, 11 Eylül sonrası paranoyayı kullanan, salgın dönemlerinde body horror’ı, terörün yükselişte olduğu dönemlerde işkence ve ev işgallerini yoğun bir şekilde işleyen ya da sınıfsal ve ırksal kutuplaşmaların yarattığı kolektif travmaları es geçmeyen korku sinemasının bugünkü gündeminde ilişkilenme ve bağlanma korkuları var.<img src="https://images.aposto.com/2026/4/5/1778846610287.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Obsession | Kaynak: UIP TürkiyeToplu taşımada ya da klozette otururken vakit geçirmek için oynadığımız birer oyundan farksız dating&nbsp;uygulamalarının sunduğu sınırsız seçenek nedeniyle uzun süreli bir ilişki ve tek bir insana bağlanmak zorlaşmanın ötesinde belki de en büyük ortak korkularımızdan biri hâline geldi. Yanı başımızdaki savaşlar canlı yayında ekranlarımıza yansırken; işsiz kalmaktan susuz kalmaya, sokakta öldürülmekten nükleer savaşa kadar engin bir korku menüsü önümüzde sıralanmışken korku sinemasının bağlanma korkusuna yoğunlaşmış olması tuhaf ama anlaşılır. Zamansal ya da fiziksel olarak yakın gözükmeyen diğer ihtimallerin aksine çok daha tanıdık, çok daha bilindik ve çok daha yanı başımızda, akıllı telefonlarımızın içinde bizi bekleyen bir korku bu.Fiziksel olarak arzuladığımız, duygusal olarak teslim olmuş gibi hissettiğimiz birinin "dünya üzerinde en çok sevdiği şey" olmayı içtenlikle istiyor muyuz yoksa bu sadece elde etmenin hazzını yakalayana kadar istediğimizi düşündüğümüz bir şey mi? Ezhel’in dediği gibi:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(192, 229, 160); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(192, 229, 160); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">"Belki istediğini bildiğin şey senin için hiç de iyi değildir."</blockquote>Biriyle gerçek anlamda birlikte olmaya, exclusive&nbsp;olmaya, uzun süreli bir birlikteliğe adım atmaya, aynı eve çıkmaya, ailelerimizi tanıştırmaya, evlenmeye hazır mıyız; herhangi bir gün hazır olabilecek miyiz? Together, Ready or Not, Something Very Bad Is Going to Happen&nbsp;ya da Obsession&nbsp;gibi film ve dizilerin yükselişinin varlığı tam olarak bu soruların yarattığı korku ve ürpertiden kaynaklanıyor.<img src="https://images.aposto.com/2026/4/5/1778846615770.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Obsession | Kaynak: UIP TürkiyeKorku sinemasının yeni jenerasyon yönetmenlerinden Curry Barker’ın ciddi ilişki ve uzun süreli birliktelik korkusundan beslenen Obsession’ının hemen ardından, iki hafta sonra bambaşka yerlerden beslenen, Kane Parsons’ın Backrooms’unu izleyeceğiz. Obsession,&nbsp;şimdilik yılın en iyi korku filmi&nbsp;ama içinde bulunduğumuz dönem korku sineması adına o kadar heyecan verici ki, iki hafta sonra ne olur, öngörmek mümkün değil.Nerede izleyebilirsin? Obsession&nbsp;bugün gösterime girdi.Benzer işler:<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Talk to Me (2022, Danny ve Michael Philippou)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The Monkey (2025, Osgood Perkins)</li></ul>

Duende

YouTube kökenli Curry Barker’ın imzasını taşıyan, yılın şimdilik en iyi korku filmi "Obsession", gizemli bir dilek çubuğunu kırarak platonik aşkının dünya üzerinde en çok sevdiği şey olmayı dileyen genç bir adamın hayatının nasıl kabusa dönüştüğünü ele alıyor. 

Obsession: 'Belki istediğini bildiğin şey senin için hiç de iyi değildir'

Dünyanın birçok önde gelen film festivali gibi İstanbul Film Festivali de farklı zevklere hitap eden ve sinemanın farklı oyun alanlarını çerçeveleyen tematik bölümlere sahip. Festivalle tanışmamın ardından her yıl genişleterek daha fazla filme yer verdiğim kişisel programımda o güne kadar Belgesel Kuşağı’nın belgeselleriyle, Mayınlı Bölge’nin mayınlarıyla ve Geceyarısı Çılgınlığı’nın çılgınlıklarıyla buluştuğumu hatırlıyorum. 2012’deki 31. İstanbul Film Festivali’nin programı açıklandığında ise yepyeni bir bölüm müjdeleniyordu: Antidepresan.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Gülmek en temel insanı ihtiyaçlardan biriyken sinema hep izleyicisini güldürmenin yollarını aradı. Siyasal taşlama, durum komedisi, kara komedi, romantik komedi gibi farklı alt türler işte böyle ortaya çıktı ve mizah, sinemanın vazgeçilmez öğelerinden biri oldu. Festival bu yıl, bu en yaygın, en zor ve en keyifli türe özel bir bölüm ayırıyor; hayatı hafife alan, eğlendirirken düşündüren, mizaha ve dünyaya beklenmedik, benzersiz açılardan bakan olağanüstü filmlerden olağanüstü bir seçki sunuyor. Hayat, ciddiye alınmayacak kadar kısa.” - 31. İstanbul Film Festivali kataloğundan</blockquote><img src="https://images.aposto.com/2023/3/2/1680614877373.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.78" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Starbuck (2011, Ken Scott) | Kaynak: MubiO yıl Antidepresan programında Meryem Ana’nın peşinden giden bir yönetmenin kişisel, eğlenceli ve samimi bir belgeseli The Virgin’den Nordik spor komedisi King Curling’e, Danimarka’dan Arjantin’e uzanan evlilik ve boşanma komedisi Superclásico’dan, 533 çocuğu olduğunu öğrenen bir sperm bağışçısının eğlenceli hikâyesi Starbuck’a 9 film vardı.Yıllar içinde Antidepresan bölümü, film festivallerine mesafeli yaklaşan arkadaşlarımı sürüklediğim, sayesinde “festival filmi” klişesinin yıkıldığını gördüğüm ve seçkisindeki filmleri herkese rahatlıkla önerdiğim bir bölüm oldu. Üstelik sadece rahat izlenen, gönül rahatlığıyla önerilen filmler değil; benim için keşifler de vadediyordu: Fernando Eimbcke (Club Sandwich, 2013), Sylvain Chomet (Attila Marcel, 2013), Jan Ole Gerster (A Coffee in Berlin, 2012), Dan Mazer (I Give It a Year, 2013), Athina Rachel Tsangari (Chevalier, 2015) ve Gastón Duprat (My Masterpiece, 2018) gibi sevdiğim yönetmenlerin izlediğim ilk filmlerini festivalde Antidepresan niyetine izledim.Festival bu yıl da "Hayat ciddiye alınmayacak kadar kısa" diyor ve Antidepresan seçkisiyle komedinin altı tonunu izleyicisine sunuyor. Neler mi bunlar?<a fr-original-style="" href="https://film.iksv.org/tr/kirkikinci-istanbul-film-festivali-2023/herkes-jeanne-i-seviyor" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Everybody Loves Jeanne</a>&nbsp;| Yönetmen: Céline Devauxİçindekiler:&nbsp;Rahmetli annesinin Lizbon'daki dairesini bugünlerde gırtlağına kadar battığı borçlar yüzünden satmak zorunda kalan Jeanne. Havaalanında karşılaştığı tuhaf ve müdahaleci lise arkadaşı Jean. Depresyon hakkında bir komedi.Yan etkileri:&nbsp;Jeanne'ın her hareketine laf sokan ve kulağına küfürler fısıldayan küçük, tüylü yaratık "Küçük Hayalet" senin de peşine düşebilir.<img src="https://images.aposto.com/2023/3/2/1680615558365.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Two Tickets to Greece&nbsp;| Kaynak: İKSV<a fr-original-style="" href="https://film.iksv.org/tr/kirkikinci-istanbul-film-festivali-2023/yunan-adalari" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Two Tickets to Greece</a>&nbsp;| Yönetmen: Marc Fitoussiİçindekiler:&nbsp;Aradan yıllar geçince birbirinin izini kaybetmiş, zamanını ayrılmaz ikilisi Blandine ile Magalie. Ege'deki muhteşem Amorgos Adası. Hep hayali kurulmuş fakat planlandığı gibi gitmeyen bir tatil hakkında sıcak bir komedi.Yan etkileri:&nbsp;Özlemini duyduğun yaz tatillerinden ılık rüzgârları ve asla kaybolmayan eski dostların anılarını hatırlayabilirsin. <a fr-original-style="" href="https://film.iksv.org/tr/kirkikinci-istanbul-film-festivali-2023/aramizda-kalsin" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Stories Not to Be Told</a>&nbsp;| Yönetmen: Cesc Gayİçindekiler:&nbsp;Arkadaşlar, âşıklar, âşık olmak üzere olanlar. İnsana dair bir günahlar koleksiyonu, başkası adına utandıran anların eğlenceli bir galerisi. İnsanın kendi duygularını yönetme yetersizliğine alaycı ama sempatik bir övgü niteliği taşıyan beş hikâye.Yan etkileri:&nbsp;Kendini içinde bulduğun ancak başka kimsenin bilmesini istemediğin ya da tümüyle unutmayı dilediğin durumlarla yüzleşebilirsin.<img src="https://images.aposto.com/2023/3/2/1680615641886.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.40" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Karaoke | Kaynak: İKSV<a fr-original-style="" href="https://film.iksv.org/tr/kirkikinci-istanbul-film-festivali-2023/karaoke" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Karaoke</a>&nbsp;| Yönetmen: Moshe Rosenthalİçindekiler:&nbsp;46 yıldır evli olan, yaşlarını almış Tova ile Meir'in dümdüz hayatları. Bir karaoke partisi davetiyle hayata katılan heyecan. Aşk, arkadaşlık, erkeklik, evlilik, hız çağı ve narsizm üzerine acı-tatlı bir komedi.Yan etkileri:&nbsp;Filmden çıkar çıkmaz, hafta sonu kimlerin seninle karaokeye geleceğini sormak için bir mesaj trafiği başlatabilirsin. <a fr-original-style="" href="https://film.iksv.org/tr/kirkikinci-istanbul-film-festivali-2023/dans-baslasin" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Let the Dance Begin</a>&nbsp;| Yönetmen: Marina Sereseskyİçindekiler:&nbsp;Bir dönemin en ünlü tango çifti Carlos ile Margarita. And Dağları manzaraları. Anılar aracılığıyla Arjantin'i dolaşan; tutku, tango, aşk, müzik, eğlence ve macera dolu bir yol filmi.Yan etkileri:&nbsp;Önümüzdeki aydan itibaren tango derslerine bütçe ayırman gerekebilir.<img src="https://images.aposto.com/2023/3/2/1680615667133.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.40" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Other People's Children | Kaynak: İKSV<a fr-original-style="" href="https://film.iksv.org/tr/kirkikinci-istanbul-film-festivali-2023/baskalarinin-cocuklari" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Other People's Children</a>&nbsp;| Yönetmen: Rebecca Zlotowskiİçindekiler:&nbsp;40 yaşındaki Rachel'ın çalıştığı lisedeki öğrencileri, arkadaşları, eski sevgilisi ve gitar dersleriyle geçen hayatı. Âşık olduğu Ali'nin dört yaşındaki kızı Leila. Çocuğu olmayan kadınlarla dayanışma içinde bir özlem ve aidiyet hikâyesi.Yan etkileri:&nbsp;Çocuklarına, henüz doğmamış çocuklarına ya da başkalarının çocuklarına özlem duyabilirsin.

Geceyarısı Çılgınlığı ile ilgili hikayeler