"Paket servis.&nbsp;bölümünde, her sayıda, sizden gelen bir temada üç film önerisinde bulunuyorum. Önerdiğiniz temanın ne olduğunda&nbsp;hiçbir sınır yok: Somut ya da soyut herhangi bir sözcük, bir kavram ya da bir his, bir ülke ya da bir mekan, bir yönetmen ya da oyuncu..."Kaç sayı önceydi hatırlamıyorum, Paket servis.'i sizlerle bir etkileşim fırsatı olarak görmüş ve her sayıda severek devam ettirmiştim. Tanıdığım ve tanımadığım okurlardan gelen öneriler beni her zaman mutlu etti, bazen mutlu ederken bir yandan da zorladı. Bu sayıda e-posta kutumda birikmiş üç siparişe kısa ve toplu bir yanıt vererek bu kanala veda ediyorum. Fakat bu, türlü sosyal medya kanallarından bana ulaşıp film önerisi isteyenleri geri çevireceğim anlamına gelmiyor tabii ki!<img src="https://images.aposto.com/2022/5/5/1656079266993.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.24" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Başlangıçlar:&nbsp;Ece Başer'in siparişinin Paket servis.'in sonuna denk gelmesi oldukça ironik. Başlangıçlar deyince aklımda iki tema beliriyor: "her şey nasıl başlamıştı" filmleri ve "yeni başlangıç" filmleri. Lisedeki İngilizce dersinde "To Kill a Mockingbird" okurken "bununla iyi gider" diye sınıfça izlediğimiz Fried Green Tomatoes&nbsp;(1991, Jon Avnet / ★★★),&nbsp;belki de ikisine birden uyanlardan. Ağır bir travma atlatmış genç bir kadının yeni başlangıcı, Amerikan bağımsızı Martha Marcy May Marlene&nbsp;(2011, Sean Durkin / ★★★½) ve Christopher Nolan'ın muhteşem üçlemesinin ilk halkası Batman Begins'i (2005, Christopher Nolan / ★★★★) de yanına ekleyeyim.<img src="https://images.aposto.com/2022/5/5/1656079273911.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.04" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">"Film neyse neydi ama soundtrack inanılmazdı.":&nbsp;Arkadaşım Işıl Demir'in ikinci siparişi bu. Burada çok sevdiğim müzikallere ya da soundtrack'i de iyi olan çok sevdiğim filmlere yer vermeyeceğim, üçü de üç yıldız ve altında notladığım filmler olacak. Ama bir soundtrack'leri var ki... Dan in Real Life (2007, Peter Hedges / ★★½), Nick and Norah's Infinite Playlist&nbsp;(2008, Peter Sollett / ★★★) ve tabii ki Türkiye sinemasından Issız Adam&nbsp;(2008, Çağan Irmak / ★★½).<img src="https://images.aposto.com/2022/5/5/1656079285262.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.01" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Tecrit:&nbsp;Yine ikinci siparişini gönderen bir diğer arkadaşım Deniz Özdağ, özellikle son bir-iki yılda çok da uzak olmadığımız bir kavram seçmiş. İlk olarak çok taze bir film önereyim: Birkaç tren enkazı dışında çoğu filmini zevkle izlediğim, fakat hiçbir zaman bir başyapıta imza atamamış olduğunu düşündüğüm Soderbergh'in pandeminin ortaya çıkardığı korkulardan beslenen aksiyon filmi Kimi&nbsp;(2022, Steven Soderbergh / ★★★½), en sevdiğim minimal bilim kurgulardan Moon&nbsp;(2009, Duncan Jones / ★★★★) ve diğerlerine göre daha soyut bir izolasyondan söz edebileceğimiz, Kieslowski'nin Üç Renk Üçlemesi'nin en sevdiğim filmi Three Colors: Blue /&nbsp;Trois couleurs: Bleu&nbsp;(1993, Krzysztof Kieslowski / ★★★★½).

Başlangıçlar, soundtrackler ve tecrit.

Paket Servis'e veda.

Paket servis.&nbsp;bölümünde, her sayıda, sizden gelen bir temada üç film önerisinde bulunuyorum. Önerdiğiniz temanın ne olduğunda&nbsp;hiçbir sınır yok: Somut ya da soyut herhangi bir sözcük, bir kavram ya da bir his, bir ülke ya da bir mekan, bir yönetmen ya da oyuncu...&nbsp;Bu e-postaya cevap vererek, siz de tema önerinizi paylaşabilirsiniz.&nbsp;Paket servis.'e bir süredir ara verdiğimden, neredeyse beş-altı aydır bekleyen siparişler var farkındayım, yıldızım baya düşmüştür herhalde. En yakın arkadaşlarımdan Işıl Demir'den yaratıcı ama zorlayıcı bir sipariş gelmiş: "Uzaydayız ama depresyonda değiliz." Gerçekten, uzayda geçen filmler neden bu kadar dramatik ve depresif olmak zorunda? Uzayda olup depresif olmayan film var mı; mümkün mü böyle bir şey? Bu temanın Işıl'dan gelmesi, özellikle zorlayıcı çünkü birini tanımak işleri zorlaştırıyor. Uzayda geçen hemen her filmi izlemiş olduğunu, dahası benim izlediklerimin çoğunu da beraber izlemiş olduğumuzu tahmin edebiliyorum çünkü. O yüzden bu öneriler ona değil, siz okuyanlara olacak, bilinsin.Bölümün takipçileri hatırlar, kolaya kaçmamak için aklıma ilk gelen filmleri elemekle başlıyorum. Bu sayıda bunlar, birçoğunuzun izlediğini tahmin ettiğim, Matt Damon'lı Ridley Scott filmi The Martian (2015) ve&nbsp;MARVEL Sinema Evreni'nden Guardians of the Galaxy (2014) ile&nbsp;Thor: Ragnarok (2017) oluyor.<img src="https://images.aposto.com/2021/10/6/1636792964828.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="3.97" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dedeler, Naziler, gezegenler...&nbsp;Ergenliğimde birden çok kez izlediğim, fakat bir yetişkin olarak hiç geri dönmediğim Space Cowboys (2000)&nbsp;ile başlayayım. Clint Eastwood, Tommy Lee Jones, Donald Sutherland&nbsp;ve&nbsp;James Garner'ı buluşturan film, bozulan bir uyduyu tamir edebilecek tek ekibin onu tasarlayanlar olduğu anlaşılınca "dedeler uzayda" temalı bir kendini-iyi-hisset filmine dönüşüyor. Sonra, zamanında !f programında bulduğum bir komedi geliyor aklıma: Iron Sky (2012) Bu Finlandiya yapımınının varsayımı oldukça uçuk kaçık: Hitler aslında ölmemiş, Naziler aslında dağılmamış, Ay'ın karanlık yüzünde yaşamaya ve şeytanî planlar yapmaya devam ediyorlar! Son olarak, yine ana akım bir iş olsa da başta elediğim MARVEL filmleri kadar popüler olmayan, hoş vakit geçirmek ve biraz aksiyon, biraz görsel efekt görmek için izleyebileceğiniz bir öneri: Luc Besson'dan Dane DeHaan'lı Valerian and the City of a Thousand Planets (2017).

Işıl Demir ile ilgili hikayeler