Bir yaz daha bitiyor.

Gökyüzü bulutlandı. Gün batımlarının keyfi giderek azalacak olsa da, yeni doğan günlerde yeni sofralar bizi bekliyor. Yağmurdan kaçıp sıcak bir ocakbaşına gireceğimiz, boğazlı kazaklarla şaraplı flörtlerde buluşacağımız, çakırkeyif hâlde kar topu oynayacağımız ve vapurda canımızın sıcak bir çay çekeceği günler bir soğuk rüzgâr uzağımızda.

Ama şimdilik aklımızda sorularla yazı uğurlayabiliriz. Laboratuvarda üretilen et, Zübeyir Ocakbaşı’na ne zaman gelecek? İleride sütçüler yulaf sütü dolu tenekelerle mahallelerde gezecek mi? Babam böyle granola yapmayı Apéro’dan mı öğrendi? Grup Gündoğarken şarkısından alıntı yapmak biraz demode değil mi?

Bu soruların cevaplarını yakın gelecekte göremeyeceğiz. Ama yarınların getireceği keyifler uzakta değil. Eylül, bağ bozumu ayı. Tirbuşonları hazırlayın; önümüzdeki hafta üzümler baş tacı oluyor. O zamana kadar kadehiniz boş kalmaz umarız.

Afiyetler...