Mehmet Selahattin’den gizlenen neydi?

Bir süredir yazılarını takip ettiğimiz acar gazeteci Mehmet Selahattin, bu hafta bilinmez bir sebeple Büyükçekmece’ye gidiyor. Otobüste birçok kişiye sorsa da bir türlü neden çağrıldığını öğrenemediği bir etkinliğe doğru yol aldığını okuyoruz. Merakımız büyüyor. Maalesef merakımızı tatmin edemeden yazının son cümlesini de okumuş oluyoruz. Peki bu genç gazeteciden gizlenen neydi?

Küçük bir araştırmadan sonra Çatalca Kaymakamı Cevdet Salih Bey’in ithalat ve ihracat şirketi müjdesini vermek için bir ramazan sofrası kurduğunu öğreniyoruz. Buna göre dönemin en iyi kavun ve karpuzlarını üreten Büyükçekmece köylüleri, ortaklaşa para koyarak şirkete ortak olacak, nakliye masraflarını en aza indirmek için şirket üzerinden gerekli yatırımları yapacaklardı.

Sebah ve Joaillier fotoğrafı

Belli ki Büyükçekmece 1930’larda gelişmeye çalışıyor. Zaten Mehmet Selahattin’in “Her zaman İstanbul eğlenmez ya, arada bir köylü de eğlenir!“ sözünden de Büyükçekmece’nin aslında İstanbul’un tam da bir parçası olarak düşünülmediği, orada ya da onun gibi periferide yaşayanların o zamanlar “şehirli” değil, “köylü” olarak görüldüğü anlaşılıyor. Bu ayrım İstanbul’un henüz o kadar büyük ve kalabalık olmamasının yanı sıra ulaşımla da alakalı, şüphesiz. Çünkü bu tarihlerde yollar kötü, araçlar da kısıtlı. Yazarımız şikayet etmekte pek de haksız değil. Artık günümüzde gelişen ulaşım ağı ile artık mesafeler kısaldı. Ancak şehrin kalabalıklaşması gibi başka nedenlerden dolayı ulaşım hala zaman alıyor ve eziyet olmaya devam ediyor.