Müessesemiz müzikli, danslı, vermut’ludur!

’un sahipleri hemen hemen 30 yıldır mahalleli. "Kim kiminle kavgalı? Kim evini satılığa çıkarmayı istiyor? Hangi kepenkleri kapalı dükkâna yeni neresi açılacak?" sorularının cevaplarını bilenlerden. Bizim bar taburelerinde oturup duvarlara asılı tablolara bir müzede gezermiş gibi baktığımız yerin üst katındaki evleri, şimdi Bahar’ın meskeni.

Tam bir aile işletmesi olarak yaşatıyorlar burayı. Dükkânın boyanmasından, İspanya’dan getirilen 30 çeşit vermutun seçilmesine kadar her türlü detayıyla ilgileniyorlar. Biz gittiğimizde barda Maria var; yanında kızı Maya servis yapıyor — kuzenler seyahattelermiş, o yüzden karşılaşamıyoruz.

Londra’da başka benzeri olmayan bu konsepti Nunhead’in ortasında bulunca ısınıyoruz. Barcelona havası doluyor sanki içeri. Biz gittiğimizde tenha masalar dokuza doğru dolmaya; sahnedeki gitarın, davulun, basın sesine kahkahalar ve ceketini tahta askılığa tutturmuş beyefendinin armonikası eşlik etmeye başlıyor. El Vermut bütün mahallelinin, hatta başka işletmelerin sahiplerinin de gece finali.

El Vermut'un önünde

Editörün notu: Nunhead’de sabahın başladığı yer; perşembe günleri canlı müziğin adresi; pub’dan daha fazlası olan bir pub; Londra’ya tepeden bakma tepesi — işte perşembe günkü "Müdavimiyim" sayısında bulacakların.