28 Mayıs’ta gerçekleşecek olan cumhurbaşkanlığı seçimini kim kazanırsa kazansın, Türkiye’nin önünde zor günler var.

Türkiye’nin 14 Mayıs’ta başlayan seçim süreci devam ediyor. Malum, 14 Mayıs’ta sandık başına giden yurttaşların tercihleri yasama meclisindeki milletvekili dağılımını belirledi ama cumhurbaşkanının seçilmesini sağlayamadı. Bu seçim sonunda iktidardaki Cumhur İttifakı Millet Meclisi’nde yeniden çoğunluğu sağlarken, muhalefet umduğunu bulamayarak azınlıkta kaldı.

Açıktır ki, Tayyip Erdoğan’ın yeniden cumhurbaşkanı olması halinde tek-adam yönetiminin şimdiye kadar yaşadığımız sakıncaları aynen devam edecek, ülkenin halihazırdaki ümitsiz durumu daha perçinlenecek ve toplumumuz demokratik hukuk devleti, insan hakları, adalet, refah, hatta barış gibi insanî ve medenî bir varoluşun temelini oluşturan değerlere kavuşma şansını en azından yakın vade için yitirecektir.

Öte yandan, Kılıçdaroğlu’nun kazanması da Erdoğan rejiminin yaklaşık on yıldır toplumun hemen hemen her kesiminin payını aldığı baskı ve zulüm siyasetinin gevşemesine ve ülkeyi kaplamış olan karamsar havanın bir ölçüde hafiflemesine yol açacaktır. Ama bu, Kılıçdaroğlu’nun cumhurbaşkanlığıyla birlikte özgürlük, demokrasi, barış ve refah yoluna gireceğimizin kesin olduğu anlamına gelmeyecektir. Millet İttifakı yasama organında çoğunluğa sahip olmadığı için, Altılı Masa’nın vaat ettiği, uzun ve ciddî bir hazırlığa dayanan siyasî-hukukî reform programını ve kapsamlı anayasa değişikliğini uygulamaya geçirmesi mümkün olmayacaktır. Ayrıca, yasama ile yürütmenin ayrı ve karşıt siyasî ekiplerin elinde olmasının bu iki güç arasında sistemi kilitleme riski taşıyan bir gerilime (kararname-kanun çatışmalarına) yol açması kuvvetle muhtemeldir.

Her şeye rağmen 28 Mayıs’ın ülkemiz üzerinde dolaşan ümitsizlik ve karamsarlık bulutlarının dağılmasının başlangıcı olmasını umalım.

Bir sonraki Özgürlük Gündemi’nde görüşmek üzere, esen kalın.