Dijital çağın hafıza paradoksu: Kaydettikçe unutuyoruz

Henüz telefonlarımızın fotoğraf çekemediği yılları bir hatırlayın. Kalabalık bir arkadaş grubu olarak yaptığımız bir buluşmada şanslıysak dijital kameramızı çıkarıp garsondan fotoğrafımızı çekmesini isterdik. Dijital kameramız yoksa barlar sokağının o meşhur şipşak fotoğrafçısı imdadımıza yetişirdi. Cüzi bir ücret karşılığında satın aldığımız veya dijital kameramızdan bastırdığımız o fotoğraf, evimizin bir köşesinde ya da en kötü ihtimalle bir fotoğraf albümünde yerini alır ve o Cuma gecesini fiziksel bir anıya dönüştürürdü. 

Bugün ise artık her anı kaydetme eğilimi gösteriyoruz. Kaydetme araçlarımızın çeşitliliği, birkaç on yıl önce hayal edemeyeceğimiz boyutlara ulaştı. Fotoğraflar, ekran görüntüleri, sesli notlar, linkler, Instagram’ın “Kaydedildi” sekmesi ve çok daha fazlası… Telefon galerimiz, onlarca aynı açıdan çekilmiş fotoğraf ve binlerce ekran görüntüsüyle dolu. Tüm bu sistemler, unutmamak için geliştiriliyor; fakat ironik bir biçimde giderek daha fazla unutuyoruz.