Korkularla yüzleşmek: Norveç seyahati

Kuzey yazının en garip kısmı, saat kavramının kaybı. Hava neredeyse hep aydınlık olduğu için gece 23.30'la sabah 6 arasından çok büyük bir fark olmuyor. Aydınlıkta yatıp aydınlıkta kalkmak insanı sersemleştiriyor bir noktadan sonra. “Eeee gündüz yattık gündüz kalktık, bu nasıl iş arkadaş?” dedirtiyor. Böyle bir Norveç sabahında otelde uyanıp ilk iş saatime bakıyorum. Normalde kalkmam gerekenden daha erken uyanmışım. 

Zorlayarak “Hadi biraz daha uyu,” diyorum kendime. Zaten karanlığa güdümlü uykuyu gece kaçırıyorum, niyetim bari gündüz yakalamak. Arada dalınan tilki uykularıyla normal bir kalkış saatine varıyorum. Kahvaltı ederken gözüm balık bölümüne takılıyor. Yemek, kültür, coğrafya ilişkisi üzerine bir kitap yazdıracak bir manzara var karşımda. Tüplü havyarlar, çeşitli kavanozlarda farklı baharatlarla marine edilmiş balıklar, somon füme ve balık yağı açık büfe kahvaltının en güzel yerinde arzıendam ediyorlar. Gülümsüyorum.