Kütahya-Eskişehir Muharebeleri

Yazı: M. Fatih Baş

İkinci İnönü Muharebesi’nde alınan yenilgi, Yunan Hükûmetinin karşısındaki zorlukları bir kat daha artırmıştı. Yunanlılar, Kasım 1920’de Elefterios Venizelos’un iktidardan düşmesinden ve akabinde Kral Konstantinos’un ülkeye dönmesinden beri İtilaf Devletleri’nin desteğinden mahrumdular. Sadece İngiltere Başbakanı Lloyd George, kendi hükûmetinin siyasetine aykırı olarak Yunanlıları gayriresmî biçimde cesaretlendiriyordu. Son başarısızlığın ardından ise Yunan ordusunun Anadolu’da askerî bir netice elde edeceğine olan güven büsbütün sarsılmış ve İtilaf Devletleri -zahiren de olsa- tarafsızlıklarını ilan etmişlerdi. Fransızlar, Ankara’yla anlaşma yolları ararken, İtalyanlar da Anadolu’yu tahliye etmeye hazırlanıyorlardı.(1) Tüm bu yaşananlar Yunanlıları Anadolu’da bir ikilemle karşı karşıya bırakmıştı. Ya Sévres Anlaşması’nın şartlarını tadil ederek Anadolu’yu tahliye edip bu maceraya bir son vereceklerdi ya da ülke kaynaklarının tamamını seferber edip, Türk ordusunun imhasını hedefleyen büyük bir taarruz yapacaklardı.(2)