Minimalizm, İklimsel Sadelik

Günümüz toplumunda son birkaç senede dillerde dolanan bir kelime “minimalizm.” Anlamını, içeriğini ‘nesnelerde sadelik’ olarak kısaca değerlendirip bu derya deniz akıma haksızlık etsek de kökeni 1960’lara dayanan,  nesnelerde sadeliği ve nesnelliği öne çıkaran modernist bir akım diyebiliriz.

Bahsi geçen akımın ilkeleri;  yaşamımızın birçok alanında yaşadığımız iklim, doğa, çevre krizinin çözümlerini işlevsel olarak kendimize hatırlatıyor. Geriye dönüp bakıldığında dünyaca acı çektiğimiz, hayatımızı idare etmemiz için ön saflarda olması gereken ağaç, yağmur, buğday, ateş, toprak, su, güneş, yıldızlar… şu an yeteri kadar fayda sağlamaya yetmiyor. Bu durumda zihinde beliren felaket sinyalleri bizi minimalizmin net, sınırları belli ilkelerine yönlendiriyor. Sadeleşme, verimlilik, fayda/maliyet analizi, sürdürülebilirlik, uyumluluk vb. Bu kavramları günlük hayatımızda içtiğimiz suya, kullandığımız elektriğe, yediğimiz ekmeğe ve daha nicelerine entegre ettiğimizde iklimsel acıyı azaltacağımız aşikar.