Sanat Algımız

Bilindiği üzere, Rönesans Dönemi İncil’de geçen hikâyelerin birer tasvirleridir ve hayranlıkla baktığımız çoğu tablo sipariş üzerine çizilen resimlerdir.

Leonardo'nun en ünlü iki tablosu Mona Lisa ve Son Akşam Yemeği sipariş üzerine yapılmıştı.

Biri Milano'daki Santa Maria delle Grazie Manastırı'nın yemekhanesi içindi, diğeri ise.. biliyoruz. Bu arada yukarıdaki görselde dikkatinizi çeken bir şey var mı?İsa'nın ayaklarının olması gereken yer yok. Düzenleme ve restorasyon çalışmalarında o kısım kapı açılacak diye uçurulmuş.. Hayır asıl olay, kapıdan da vazgeçmişler..

Konumuza dönecek olursak, bu tabloların açık bir amacı vardı.

Hemen 5 yüzyıl ileri sarıyoruz ve Jackson Pollock, stüdyosunda tek başına ona önemli ve değerli görünen şeyleri sanatına katıyordu.

Bu, Michelangelo veya Raphael'de olduğu gibi açık bir amacı olan sanat değil, sanatçıya göre sanattı.

Sanatçının rolü temelden değişmişti.

Sanat, her türlü katı sosyal işlev duygusundan kurtularak, giderek daha entelektüel bir yola girdi ve sonuç, Michael Craig Martin'in 1973 tarihli "Bir Meşe Ağacı" gibi kavramsal sanat oldu.