Tifo ve Korku

Yazan: Hikmet Münir

Gazetelerde okuyorsunuz değil mi? Önce "tifo azalıyor" denilmişti. Sonra "azaldı", diye yazıldı. Nihayet "hemen bitmiş gibidir" şeklinde ilân edildi.

Ve şimdi "bitti" deniyor.

Biraz gözlerimizi arkaya çevirelim.

Aşı istasyonları... gazetelerde sütün sütün yazılar. Yüreğimizde bin helecan. Yiyeceğimiz şeyleri delicesine yıkamak, kaynatmak, soymak, kabak haline getirdikten sonra bin endişe ile yiyebilmek...

Ve bin türlü tavsiyeler:

Kimi tifonun meyveden, kimi sebzeden, kimi kedilerin ayaklarından, kimi havadan, kimi sudan geldiğini söyliyor... Bardağı ağzımıza götüremiyoruz. Tifoya yakalanmaktan korkuyoruz... Musluğa yaklaşamıyoruz; aynı endişeyle... Kedimizi sevemiyoruz.

Meyveyi mahvedip öyle yiyoruz... Canım salatalara veda ettik... Bütün bunlar, henüz bir kaç ay evvel tifo denen menhus hastalık yüzünden şehrimiz ahalisinin düştüğü feci buhranın birer acıklı safhasıdır.

***

Şimdi "tifo bitti" deniyor.

Ya tifo yine gelirse...

Tifo yine gelirse, yukarıki hazin sahneler tekrar canlanacak demektir. "Tarih tekerrürden ibarettir"derler. İstanbulun sıhhat tarihi de, sürekli bir tekrarlanmadan ibaret mi olacak?...

Bana kalırsa biz buna meydan vermemeliyiz. Vermeyebiliriz de...

Geçmekte olan senemiz içinde, tifo menhusuna karşı ne tedbir almıştık?

Ne gibi tedbirlerle ona karşı koymak imkânını araştırmış, bulmuş , üzerinde karar kılmıştık? Onları da daima gözden geçirmeliyiz.

Şehirin kanalizasyon tertibatının mükemmel olması lüzumuna işaret edildi. Suların temiz tutulmasına ehemmiyet vermek icabettiği ileri sürüldü. Halka sıhhî telkinlerde bulunuldu. Bazı çeşmelerin kapatılmasına ve temiz suları en fakir ahalinin semtlerine kadar ulaştırma yollarına baş vuruldu. Bu işler, burada kalmamalıdır.

Tifonun dünkü müthiş hücumu, bugün bir taraftan kış mevsiminin, bir taraftan evvelce almış olduğumuz muvakkat bazı tedbirlerin tesiriyle kesilmişken gelecek yazın güzel, güneşleri günlerini emniyetle ve endişesizce bekleyebilmeliyiz.

Gelecek yaz mevsimi ile birlikte; TİFO GERİ GELMEMELİDİR!

Kaynak: Kurun, 20 Ekim 1937, Sayfa 6.