Sanki aile evinden getirilmiş eski bir ahşap masanın etrafında toplanmışız. Beyaz bir örtü ve sade tabaklarla kaplı masa, rengarenk yemeklerle doluyor: Uskumru, karides, kalamar, kapari eşliğinde zeytinyağına gömülmüş akya sofrada. Buzukinin yumuşak melodileri ise kulakta.
Yunan tavernasından ilhamla kurulan ve Yunanca "dostlar" manasına gelen Oi Filoi, bir restorandan ziyade yakın bir arkadaşın evinde bol muhabbetli ve lezzetli bir akşam için biraraya gelmişiz gibi hissettiriyor. Herkesi tek tek kapıda karşılayan Burcu (Aykıran) adınızı biliyor ve sanki yıllardır buranın müdavimiymişsiniz gibi samimi bir gülümsemeyle hoş geldiniz diyor. Acele yok, içeriye adım atar atmaz sanki zaman yavaşlıyor ve gizli küçük bir dünyada, koca ağacın altında diğerleriyle buluşmaya gelmiş gibi hissediyorsunuz. Volkan’ın (Akdamar) açık mutfakta hazırladığı ve hangi vakit önünüze geleceğini gördüğünüz yemeklerin damağınızı şenlendirmekten başka bir amaçları yokmuş gibi.
Bugün apéro’da anason aroması etrafta dolaşırken bizim masaya Aslı’nın (Kuzu) son rekolte Sultaniyesi eşlik ediyor. Karanın ve denizin en güzel hediyelerinin buluştuğu eski bir ağacın altında, Burcu ve Volkan’ın kurduğu Oi Filoi'ye konuğuz. Tek önemli şeyin, yemek ve muhabbet olduğu bir alanın fikrini ve inşasını Volkan'dan, Bodrum’da yaza veda ederken yeme-içme sektörünün değerlendirmesini Burcu’dan dinliyoruz.
O sırada Aposto'da: Yeni bültenler, uzman kalemlerden makaleler ve podcast serileriyle zenginleştirmeye devam ettiğimiz Aposto Premium’u yıllık aboneliklerde geçerli %30 indirimle denemek için Backtoschool2024 kodunu kullanabilirsiniz.
Afiyet olsun,
Reyhan
Bodrum havası, Yunan tavernası: Oi Filoi
Oi Filoi'nin kurucularından Volkan Akdamar, Yunan tavernalarından ilhamla, yaşlı bir çınarın altında kurulan mekanın hikayesini anlatıyor.

Fotoğraflar: Deniz Sabuncu
Oi Filoi’nin kurucu ortağı Volkan (Akdamar), işini mutfağı yönetmekten ziyade lezzet yaratabilmek olarak gördüğü için kendini "aşçı" olarak tanımlıyor. 10’lu yaşlarında mutfağa giren Volkan, o dönemde neredeyse hiçbir şey yemiyormuş. Karnıyarık hayatta en nefret ettiği yemekmiş. Erken yaşta yalnız yaşamaya başladığında ise sonsuz tutkusunun fitili ateşlenmiş ve mutfakta yaşamaya başlamış. Bir yandan yemek kitabı topluyor, bir yandan uzun uzun sofralar kuruyor. Hatta o dönem için "Aramızda kalsın hayatta uzun süre başarabildiğim tek şeydi yemek yapmak" diyor. Peki bu yol Oi Filoi’ye nasıl varıyor, kendisinden dinliyoruz.

Yunan tavernası açmaya nasıl karar verdiniz? Bu konsepti seçmenizde ne etkili oldu?
Burcular’da (Aykıran) Yunan Mutfağı üzerine bir kitap gördüm ve çok beğenip sahaftan kendime de sipariş ettim. Onu karıştırırken birden aklımda sanat atölyesi olarak kullandığım Habitat’ta pop-up bir restoran açma fikri belirdi. Şarap uzmanı, yemekçi ve bu konularda epey de hırslı olan Burcu tam aradığım kişiydi. Bir sunum hazırladım; isim, kurum kimliği, nasıl bir tarz hayal ediyorum... Hemen ikna oldu garibim, başına gelecekleri bilmeden.
Sonrasında konsepti beraber inşa ettik. Menüyü tek tek pişirip Burcu’ya tattırdım. Onun yönlendirmesiyle tatlarla oynadık, önerdiklerini menüye ekledik. Açıkçası Yunan mutfağı konusunda benden çok daha bilgiliydi. Bir süre sonra anladık ki Yunan mutfağı hepimizin en sevdiği mutfakmış. Oi Filoi meğerse yıllardır hepimizin hayallerindeymiş.

Yunan ve Anadolu mutfaklarının ya da iki toplumun damak tatlarının arasındaki benzerlikler ve farklılıklar hakkında ne düşünüyorsun? Menü oluştururken bu iki mutfak kültürünü nasıl biraraya getiriyorsun?
Yunan mutfağı sadelik üzerine kurulu. Bizim mutfağımız ise bir şekilde ayrışıyor çünkü Doğu etkisi çok daha fazla. Anadolu’nun dünyanın en gelişmiş ve geniş mutfağı olduğuna gönülden inanıyorum. Yunan mutfağı ise daha konsantre diyebiliriz. Anadolu’dan alınan çok şey var. Hıristiyan Avrupa etkisini de yok sayamayız. Ancak bana sorarsanız Yunan mutfağı buram buram Anadolu kokuyor. Bu açıdan zaten iki kültürlü bir menümüz var.
Bugün aramızdaki en büyük fark ne yazık ki malzeme kalitesi. Yanlış anlamayın "Bizde kaliteli malzeme yok" demiyorum. Kastettiğim Yunanistan’da kalitesiz bir gıdanın hiçbir şekilde servis edilemeyeceği. Oysa bizde durum pek öyle değil. Standartlarımızın ülke genelinde yüksek olduğunu düşünmüyorum. Bir yerde özeni kaybettik. Oi Filoi’de yapmaya çalıştığımız da o özeni canlandırmak ve bunun için mükemmel malzemeleri biraraya getirmek. Domates için 20 kilometre yol gitmek, en yüksek fiyatlı zeytinyağını kullanmak gibi şeyler bizim için en başından beri sıradan uygulamalar oldu.

Senin için Oi Filoi menüsünde hangi yemekler diğerlerinden bir adım önde?
Benim her zaman ocakta görüp "Offf" dediğim zeytinyağında kızarttığımız muhteşem saganaki peyniri. Arada kendime torpil yaparak üzerinde bal ile hazırlıyorum. Ancak eğer tariflerden konuşuyorsak bu sezon favori tabağım karides souvlaki oldu. Kömür ateşinde yavaş yavaş ouzo'lu sosla glaze ettiğimiz nar gibi kızarmış karidesler, altındaki Yunan skordalia’sı, deniz tuzu ve zeytinyağlı ekmek… Basit, baharatsız, karmaşadan uzak tipik bir Yunan tabağı yarattığımızı düşünüyorum.
Bir de midyeli pilav çekişmemiz ilk günden beri sürüyor. Burcu midyeli pilavın menüde olmasını özellikle istediği için Oi Filoi açılmadan üzerinde çalıştığım ilk tariflerden biri oldu. İki sezondur her gün azar azar ama taze taze yapılıyor. Hemen her gün de başka bir elden çıkıyor. Tarif oldukça net, ölçüler net, malzemeler aynı, sunum birebir… Misafirlerimiz eğer müdavim değilse her zaman çok lezzetli bir tabakla karşılaşıyor ve asla farkı anlamıyorlar. Ancak doğruyu söylemek gerekirse hiçbirimizin yaptığı tam olarak aynı olmuyor. Bazı müdavimler ben yapınca bayılıyor, bazıları Özgün’ün yaptığına hasta. Kısacası midyeli pilavımızı bir kere değil sürekli denemek lazım.

Bodrum’daki yeme-içme trendlerini nasıl değerlendiriyorsun? Kapı komşumuz Yunanistan'ın mutfağının bu trendler arasındaki yeri nedir?
Trendleri takip eden biri değilim, daha çok işini iyi yapmaya inanıyorum. Bu bir iddiadan çok doğru bildiğinden şaşmama tutumu. İyi ve güzel olanı servis edersek bunun değerini kendi kendine bulacağına inanıyorum. Bunu yaparken de trendleri analiz edip karar vermeyi tercih etmiyor, benimle aynı anlayışa sahip bir azınlığa ulaşmayı hedefliyorum.
Rahatlığımın temel sebebi küçük bir işletme olmamız. Her akşam 120 kişilik servis veren bir restoran olsaydık trend konusuna daha başka bir gözle bakabilirdim. Yunan mutfağını seçerken de bu yoldan gittik bence. Yunan adaları ve yemekleri trend olsa da Türkiye’de Yunan mutfağının trend olduğunu düşünmüyorum. En azından biz başlarken değildi.
Oi Filoi kitlesinden nasıl bahsedersin? Buraya gelen müşterilerin beklentileri neler ve bu beklentilere nasıl yanıt veriyorsunuz?
İki temel misafir profilimiz var: Birincisi sosyal medyadan bizi takip edip trendin etkisinde bize gelen ve Bodrum’da kısa süreli kalanlar. Onların tekrar gelme fırsatları genelde pek olmuyor. Daha çok atmosferi önemsiyorlar. İkincisi ise yeme-içmeyi önemseyen kitle. Onlar genelde tanıdık yüzlere dönüşüyor ve köşedeki müdavim masamızı özellikle istemeye başlıyorlar. Bir misafirimizin dediği çok ama çok hoşuma gitmişti: "Başka yerlerde hizmet alıyoruz ama Oi Filoi’de ağırlanıyoruz!" Eğer çok kibirli bir söylem olmayacaksa bizim Bodrum yeme-içme dünyasına kattığımız da bu oldu galiba.
Fahiş fiyatlar, sezonluk mekanlar: Burcu Aykıran'la Bodrum yaz sonu raporu
İstanbul'un bir uzantısı olarak değerlendirilen Bodrum yeme-içme sahnesi 2024 yazında neleri doğru, neleri eksik yaptı? Bu yazın yükselen yıldızı Yunanistan'dan nasıl bir ders çıkarılabilir?

Fotoğraflar: Deniz Sabuncu
Oi Filoi’nin kurucu ortağı Burcu Aykıran, neredeyse 20 yıldır tüketici araştırmaları yürütüyor; büyük gıda firmalarına bu konuda danışmanlık veriyor. Bunun yanı sıra Bodrum’da birçok restoranın da şarap danışmanlığını yapıyor. Bu iki uzmanlık biraraya gelince de tüketicinin ne istediğini bilmek, içgörü üretmek tam olarak Burcu’nun işi hâline geliyor. Yazın son günlerinde Bodrum’da Burcu’yla biraraya geliyor; hem bir sektör profesyoneli hem de tüketici tarafını iyi gözlemleyen biri olarak, Bodrum’un yeme-içme sektörüne bir de onun gözünden bakmak istiyorum.
İlk adımda Bodrum’daki yeme-içme sektörünü birkaç segmente ayırıyoruz: Birincisi, üst segment yani lüks segment. Lüks segmentin ihtiyaçlarına ve taleplerine doğru şekilde yanıt veriliyor; bu kısım oldukça başarılı işliyor ve oturmuş durumda. Ancak bu segmentin altına inmeye başlandığında sorunlar ortaya çıkıyor. Burcu bu durumu Bodrum’daki yeme-içme sektörünün kafa karışıklığıyla ilişkilendiriyor:
"İşletmeler nezdinde ‘Ne yapacağız, ne yapmamız gerekiyor, ne olmalı?’ soruları hâlâ net değil. Bu belirsizlik özellikle alt segmentlerde sorunlar yaratıyor. Orta segmentte ise pek çok seçenek mevcut ancak farklılık ve karakter dediğimiz şeyde büyük eksikler var. Bu eksikliklerin giderilmesi için de biraz zamana ihtiyaç var."

Tüketici isteklerine gelince, bu noktada da farklı talepler var. Lüks segmenti tamamen bir kenara koyarsak İstanbul, Ankara, İzmir gibi şehirlerde yaşayan ve Bodrum’da şehir yaşantısının bir uzantısını arayan bir kitle mevcut. Bu kitle genellikle Bitez, Yalıkavak gibi bölgeleri tercih ediyor. Daha salaş, rahat takılmak isteyenler ise Gümüşlük civarını tercih ediyor. Bu beklentiler arasında bir mekanın farklılaşması nasıl sağlanabilir?
"Şefin karakteri, mekanın atmosferi, seçilen mutfak tarzı ya da müzik gibi unsurlarla. Ancak bu unsurların bir bütünlük oluşturmadığı durumda eksiklik ortaya çıkıyor. Mekanların kafası karışık olunca tüketicilerin de kafası karışıyor; insanlar, nereye ve ne için gideceklerini net bir şekilde tanımlayamıyor."
Bu meseleyi biraz daha kurcalamaya başlıyoruz. Genellikle biri bir mekan açmaya karar verdiğinde, sadece "Ben bunu yapacağım" diyor. Ancak kimse, "Hangi boşluğu dolduracağım? Kimin ihtiyaçlarına yanıt vereceğim?" sorularını sormuyor. Yapılmak istenen şeyin tüketicilerin beklentilerine yanıt verip vermeyeceği üzerine fazla düşünülmüyor. Mekanlar tam olarak neye yanıt vereceklerini bilmediği için de boşluklar oluşuyor.
"Tüketicinin isteği aslında çok net. Geldiklerinde bir şeyler üzerinde düşünmek istemiyorlar. Tatile gelmiş bir insanın kafa yormak istememesi doğal. Zaten herkes yoğun bir tempoda yaşıyor. Geldiklerinde de makul ve anlaşılır bir hizmet beklentisi içinde oluyorlar, bu da gayet anlaşılır."

Şu anki durumu anladık, peki gidişat hakkında Burcu ne düşünüyor? Yunanistan’da özellikle Atina’da mekanlar son yıllarda büyük bir yükselişe geçti. Bundan birkaç yıl evvel bir yokoluştan bahsedilirken, şimdi en çok onların mekanlarını konuşur olduk. Sık sık yaptığı Yunanistan seyahatlerinden edindiği gözlemlere dayanarak, oradaki başarının sırrı ne?
"Yunanistan tarafında çok iyi bir sentez yaptılar ve bu sentez şu an inanılmaz çekici hâle geldi. Oraya gittiğinde, hem Yunan mutfağında özlediğin lezzetleri deneyimleme fırsatı buluyorsun, hem de çok farklı tatlar deneyebiliyorsun. Görünen o ki bu trend daha da ilerleyecek."
Mekan çeşitliliği de Yunanistan’daki yükselişte önemli bir rol üstleniyor. Burcu’nun bahsettiği "Hangi boşluğu dolduracağım?" sorusu Yunanistan’da çok iyi çalışıyor. Birbirinin aynısı yerler yok denecek kadar az.
"Örneğin, casual dining dediğimiz zaman bizde aynı segmentteki mekanlar hep birbirine benzer. Bu da aslında birbirinden rol çalan bir anlayış yaratıyor. Ancak Yunanistan’da böyle değil; orada bir mekan Uzakdoğu esintili olabilir ya da kendi mutfağını Fransız mutfağıyla birleştirebilir. Her mekan bir boşluğu dolduruyor ve bu da inanılmaz iyi işliyor."

Son yıllarda uluslararası yeme-içme sahnesinde şaraplarıyla da ön plana çıktılarını göz önünde bulundurursak bir güçlü yan daha ekleniyor. Yunanistan’da birbirini destekleyen bir yapı var. Burcu, iki şarap firmasının biraraya gelip çıkardığı bir markadan bahsediyor. Bizde ise bu tarz işbirlikleri kurulmuyor. Bizde içki üretimi ve satışı oldukça sıkıntılı; hükümet baskısı haricinde sektör içinde de sürekli çeşitli tartışmalar yaşanıyor. Yunanistan'da ise üzümlerine sahip çıkıyor ve gerçekten çok iyi şarap üretiyorlar. Dolayısıyla yükselen yıldız konumunu koruyorlar.
"Şarap olmadan zaten gastronomi olmuyor. Bodrum'un da bunu kabul etmesi gerekiyor. Artık menüde sadece üç-beş çeşit şarap görmek insanlara yeterli gelmiyor. Çünkü büyük şehirlerden, İstanbul'dan, Ankara'dan gelen bir kitleyi ağırlıyoruz ve bu insanlar şehirlerinde çok iyi şarap deneyimleri yaşıyorlar. Buraya geldiklerinde bu eksikliği hissediyorlar. Bu yüzden Bodrum'da şarap kültürünü geliştirmek gerekiyor."
Yunan şarapçılığının geldiği yere kıyasla bizim de benzer bir yola girdiğimize dikkat çeken Burcu, yerel üreticilerin şaraplarını methederken "Artık devletten bir şey beklemek yerine, mevcut koşullarda neler yapabileceğimize odaklanmamız lazım" diyor ve devam ediyor:
"Şarap üreticileri ve restoran sahipleri biraraya gelerek nasıl işbirlikleri yapabiliriz, buna kafa yormalıyız. Herkes başını eğip ilerliyor ama biraz kafamızı kaldırabilsek farklı noktalara ulaşabiliriz. Bunun çıkış yolu da kendi üzümlerimizden geçiyor. Çünkü kimse Fransa'dan gelip burada Cabernet Sauvignon içmek istemez, neden içsin ki?"

Bodrum restoranlarının şarap seçkisinin geliştirilmesinden konuşurken Karnas ve Mor Salkım gibi Bodrum’un yerel üreticilerinin şaraplarını Bodrum’da gittiğim hiçbir restoranda görmediğimden bahsediyorum. Keza Bodrum'un endemik türlerinden Neferiye, Panık gibi üzümlerden de birçoğumuz Çağlar (Bozçağa) sayesinde haberdar oldu. "Bodrum şarapları"ndan bahsedemediğimiz bir ortamda şarapçılığın gelişmesi nasıl mümkün kılınabilir?
"Çeşitlilik yerelde sağlanmayınca büyük firmalardan biri geliyor ve 'Sana indirim veririm ama menünün %70-80'inde benim şaraplarım olacak' diyor. Bu büyüklerin vazgeçmesi gereken bir durum. Çünkü şarap sektörü ancak butik firmalar öne çıkarsa büyüyebilir. İnsanları heyecanlandıran farklılıklar. Mesela şu an Orange Wine’ların öne çıkmasının sebebi de bu. Sıkıcı değiller. İyi şaraplar üretiliyor, ama bunları nasıl pazarlayacağız, nasıl tanıtacağız, bu konularda büyük eksikler var. Hepimizin bu ihtiyacı fark etmesi ve üzerine çalışması lazım."
Edindiğim deneyimler neticesinde Bodrum’a özgü bir yeme-içme anlayışından bahsedemiyorum. Menülerde bölgesellik emaresi olarak en sık gördüklerim akya, bir de belki kuzu kulaklı kokteyller sayılabilir. Bu durum tamamen tüketici beklentisiyle mi alakalı, işletmecilerin çoğunlukla İstanbul kökenli olmasıyla mı, yoksa Bodrum’un ürün çeşitliliği ya da iklim ve toprak açısından vaatleriyle mi?
"Buraya özel bir ürün çeşitliliği yakalamak gerçekten çok zor. Bodrum mandalinası dışında sürekli kullanabileceğimiz çok fazla bir ürün yok. Ege bölgesinde olsak bile, Bodrum’da ot temin etmek bile zor. Ürünlerin çoğu yurt dışına gidiyor, biz burada tüketemiyoruz, dolayısıyla bunun üzerine bir şey geliştirmek bir kenara Bodrum mutfağından bile bahsedemiyoruz. Malzeme sunulmadıkça sıfırdan bir mutfak inşa etmek imkansız."

Gelelim malum konuya: Bodrum'daki menü fiyatları. Dünyanın en pahalı şehirlerinden biri hâline gelen İstanbul’da zaten yüksek fiyatlara alıştık. Ancak Bodrum’da kalitesi İstanbul'dakilerden çok daha düşük olan restoranlarda bile ödenen hesaplar can yakıyor. Bodrumlu işletmelerin sık sık eleştirildikleri bu tartışmayla ilgili Burcu ne düşünüyor?
"Sezona yüksek fiyatlarla başlandı. İşletmelerin bu sezonla ilgili büyük beklentileri vardı ve çok sert bir giriş yapıldı. Hâliyle insanlar bu duruma tepki gösterdi. Sezon ortasına varmadan fiyatlar normalleşti ama iş işten geçmişti; o algı yerleşmişti ve şu an kimseye bunu anlatamazsınız."
Sezonluk anlayışla işletmecilerin birçoğunda "Bir kere gelsin, sonrasına bakarız" yaklaşımı var. Bölgenin en büyük eksikliklerinden biri bu. Ana hedef, aynı müşteriyi birkaç kez geri getirmek olmalı. İstanbul'da o kadar fazla yer var ki, herkes kalitesini yükseltmek zorunda kalıyor. Bodrum, İstanbul'un bir uzantısı gibi pozisyonlanıyor ancak maddi olarak yakın, tatmin noktasında çok daha eksik örneklerle karşılaşılıyor.
"Bu durum biraz da sezonluk işletmelerle ilişkili. Herkes panik yapıyor ve bütçeleme, maliyetleri idare etme konusunda büyük sıkıntılar yaşanıyor. Örneğin, sezon başında aldığım ürün fiyatı ile şu anki fiyat arasında büyük bir fark var. Bu süreçte maliyetlerin nasıl organize edileceği konusunda herkes şaşkın. Vergiler, sosyal şartlar, kira gibi faktörler işletmelerin üzerinde büyük yük. Ayrıca, burada ekip kurmak da oldukça zor. İstanbul’a göre daha anlayışlı olunması gerekebilir Bodrum’da."

Benim için Bodrum restoranlarındaki bir diğer problemli kısım ise menü idaresi. İstanbul’da iyi kalite bir restoranla aynı fiyatı ödediğim bir mekanda menüde yer alan şaraplardan sipariş vermek istediğimde çoğunlukla sorduğum şişenin ellerinde olmadığı yanıtını alıyorum. Hatta durumu idare edemeyince sipariş için sizi şarap dolabının önüne davet etmeleri de olası. Bu yaşananlara gerekçe olarak da sezon sonuna denk gelmeniz gösteriliyor.
Sezon sonuna gelirken fiyat politikasında bir değişikliğe gitmeyip sunduğu hizmet ve deneyim kalitesini eksiltmek, bir restoran için büyük bir "hezimet". Burcu restoranların kav yönetimindeki bu sorunlar için "Tamamen tercihlerle ilgili" yorumunda bulunuyor:
"Aynı markanın 10 şarabı da koyulabilir, sadece 3 butik üretici de. Önce hedef kitle belirlenmeli, ardından da menüdeki yemeklerle uyum dikkate alınmalı. Şarapların yığılmaması ya da eksik kalmaması danışmanların dikkat etmesi gereken bir husus. Restoranın şartlarına göre yönetilmeli ve ilk menü oluşturulduktan sonra masalara sunulan listelerde eksikler ve yeni eklenenler takip edilmeli."
Sohbet biterken Burcu’nun Bodrum yeme-içme sektörüne dair son sözleri ise bölgedeki işletmeciler için "yapılması gerekenler listesi" niteliğinde:
"Bodrum yeme-içme sahnesi, İstanbul’un bir uzantısı olarak değerlendirilebilir. Ancak buraya geldiğinde insanlar İstanbul’daki kalıpların dışına çıkıp daha rahat bir deneyim yaşamak istiyor. Bodrum mekanlarının, bu beklentilere uygun olarak daha esnek ve uyumlu davranması gerekiyor. Kalıplara sıkışmadan, ihtiyaçlara göre hızlı aksiyon alabilmeleri önemli. Bu özellik, sezonluk bir lokasyonda çok kritik çünkü kaybedecek vakit yok. Taleplere yanıt verebilmek ve isteklere uygun hizmet sunmak bizler için zaruri."

Dereköy Lokantası'ndan akya tabağı. Fotoğraf: Eran Çakan
🌿 apéro'da geçen Cumartesi, Bodrum'un son köylerinden Dereköy'de bir restoranda, editörlükten mutfağa uzanan bir yolculuk ve büyük hırslardan uzak, işin keyfini çıkarmayı ihmal etmeyen bir şef olan Zişan Altıncaba’nın hikayesine odaklandık. Zişan'ın yemekle aile sofrasında başlayan ilişkisinin bilindik malzemeleri oyunbaz hâllere sokan bir mutfak kimliğine nasıl dönüştüğünü konuştuk.
Akdeniz ve Ege kıyılarında eskisi kadar bol olmasa da hâlâ bulunan akyanın tatlı-ekşi, çiğ hâli ise Reçete’de.
🗞️ apéro gazete'de bu hafta: Türkiye gastronomisinin duayen isimlerinden Hünkar Lokantası'nın sahibi Feridun Ügümü yaşamını kaybetti. Somer Sivrioğlu’nun restoranı Anason, Avustralya’da "Yılın En Nitelikli Restoranı" seçildi. Yemek tutkunları Başkan Yardımcısı Kamala Harris'i #cookingforKamala hashtag’iyle destekliyor.
- Dahası: Acı trendi dün çıkmadı elbet fakat son on senedir hiç olmadığı kadar yükselişte. Gülşah Seyhan'dan "Raflar alev alev: Acılı yiyecekler bir hevesten mi ibare?" değerlendirmesi Büyüteç'te.
Tefal X-Force Flex 13.60 ile kolay ve derin temizlik
Tefal X-Force Flex 13.60 temizliğin kurallarını yeniden belirliyor; silme ve süpürme özelliğini biraraya getiriyor.
Nasıl?
150 Air Watt’a kadar emiş gücü ile inatçı kirlerin üstesinden geliyor, yeni nesil fırçası ile halılar da dahil olmak üzere farklı zeminlerde kusursuz performans gösteriyor,
Siz ayarlamadan zemin tipine göre emiş gücünü ayarlıyor,
Çıkarılabilir bataryasıyla güçlü Eco konumundayken 60 dakikaya kadar kesintisiz süpürme imkanı tanıyor,
Aerospin Teknolojisi ile kısa temizlik seansları ve döner mikrofiber mopları sayesinde derinlemesine temizlik sunuyor,
Esnek boru tasarımı ile mobilyaların altına ulaşmayı kolaylaştırıyor, başlık üzerindeki LED barları sayesinde düşük aydınlatmalı alanlarda net görüş sağlıyor,
Akıllı led ekranı ile emiş gücünü ayarlamanıza ve batarya gücünü izlemenize imkan tanırken filtre temizleme zamanı gelince uyarı veriyor.
Sağlığınızı da düşünen Tefal X-Force Flex 13.60, motorunun arkasına yerleştirilmiş gelişmiş filtreleme sistemi ile ince toz ve alerjenlerin %99'unu hapsediyor, bu sayede süpürürken temiz hava salıyor. Dahası; X-Force Flex 13.6, 1,6 kg ağırlığı ile ince, hafif ve kablosuz temizlik sunuyor.
Tefal X-Force Flex 13.60 ile Tefal mağazalarından veya tefal.com.tr adresinden tanışabilirsiniz.
Aposto Premium'da neler var?
- Mobilite, yapay zeka, fintech, sürdürülebilirlik, finans gibi yükselen endüstrilerden gelişmeleri ve içgörüleri aktaran premium bültenler.
- Dünyanın ve Türkiye’nin gündeminden gelişmeleri küresel bir perspektifle aktaran analizler.
- Yemekten seyahate, edebiyattan kültür-sanata entelektüel dünyanı besleyecek üyelere özel makaleler.
- Aposto Radyo için hazırladığımız 30’un üzerinde orijinal podcast ve sesli belgesel.
- Aposto etkinlik ve buluşmalarına katılma fırsatı.
- Aposto'nun tüm arşivine ve güncel yayınlara sınırsız erişim.
Aposto Premium'u yıllık aboneliklerde geçerli %30 indirimle denemek için Backtoschool2024 kodunu kullanabilirsiniz.






