Tiyatro sezonu bazı ekipler için kapansa da bazı ekipler için dur durak bilmiyor. Onlardan biri de <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/artalankolektif/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">artalan kolektif</a>&nbsp;ve oyunları Yıldız 14-19 Haziran tarihlerinde Ankara’nın çeşitli parklarında sahnelenecek. Oyuncusu Mine Nur Şen’e Direklerarası Seyirci Jürisi’nden Tek Kişilik Performans Ödülü kazandıran, Afife Tiyatro Ödülleri’nde En İyi Genç Kuşak adaylığı yapan Yıldız’ın yolculuğunu bütün ekipten dinledim.Tiyatronun kış sezonu kapandı. Nasıl bir kış sezonu oldu sizin için?&nbsp;Aslı Candaş (Yaratıcı Yapımcı): Yıldız sezonun başında seyirciyle buluştuğunda hepimiz için heyecan verici ve merakını sonuna kadar devam ettiren bir sezon oldu. Her gün başka bir habere uyandığımız ülkemizde tabii ki bir şeylerin stabil ilerlemesini beklemek pek mümkün değil fakat seyircinin her şeye rağmen salonda var olduğunu görmek umudumuzu bir şekilde devam ettirmemizi sağlıyor. Ekibin kendi içinde çok güzel bir ahenk yakaladığına da inanıyorum, birbirimizin elinden tuta tuta kışı kapattık diyebiliriz. Şimdi önümüz yaz ve en başından beri hayal ettiğimiz yerlerde de oynamaya başlayacağız. O da apayrı bir heyecan olacak bizim için.Mine, senin ilk tek kişilik deneyimindi. Sahnede yalnız olmak nasıl hissettirdi? Neler zorladı, nelerin üstesinden kolaylıkla geldin?&nbsp;Mine Nur Şen (Oyuncu): Zorlandığım kısım oyun seyirciyle buluşana kadarki dönemdi. Prova dönemi yani. Oyun bütün unsurlarıyla prova odasında tüm ekibin dahil olduğu bir üretim süreciyle oluştu. Ortaya dökülen fikirleri denemek, her an doğaçlamaya hazır olmak, parçaları büyütmek, birleştirmek, rejiyle performansı bir bütün hâlinde icra edebilmek için sınırlarımı çok zorladım. Ama bu sayede prova döneminde hem kırılgan hem esnek bir hâle geldim bence. Bu da bir oyuncu için önemli bir kas, oyun seyirciyle buluştuktan sonra da keyfini çıkardığım dönemler başladı. Sahnede yalnız hissetmiyorum. Oyun başlamadan beş dakika önce kuliste yalnız hissediyorum, oyun başlayınca geçiyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/5/0/1749988186870.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.39" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Yıldız’a nasıl hazırlandığını merak ettim. Onur Berk Arslanoğlu bana Çirkin oyununda “Tavuk” karakterine hazırlanırken kümeste analiz ettiğinden bahsetmişti. Sen nasıl bir süreç geçirdin, nelerden beslendin?&nbsp;Mine: Ben de etrafımda gördüğüm kuşlara daha farklı bakmaya başladım tabii, ister istemez oluyor bu. Ama özellikle kuş gözlemledim desem yalan olur. Prova döneminde bundan uzak durmaya çalıştım hatta. Yıldız’ın başına gelen şeylere yaklaşımı, bakış açısı ona dair çok şey söylüyordu. Bunun bendeki bedensel karşılığını keşfetmeye başlayınca “kuşa ait” diyebileceğimiz renkler de beliriverdi. Beslendiğim yerlerin başında hikaye var yani, Yıldız’ın kuş olduğunu unuttum hatta uzun bir süre. Bu da bende daha farklı kanalları aktifleştirdi. Hayal ettiğimiz insan/hayvan ikiliğinin arasındaki forma yaklaştırdı bizi.Size Direklerarası Seyirci Jürisi tarafından Tek Kişilik Performans Ödülü’nü kazandıran, Afife Tiyatro Ödülleri’nde En iyi Genç Kuşak Adayları arasına sokan Yıldız oyunu ne anlatıyor?&nbsp;Deniz Dursun (Yazar): Bir ev ve kimlik arayışını odağına alıyor. Evden kaçan bir muhabbet kuşunun bazen uçup bazen konarak yerini aradığı, birtakım duyguları tattığı, tercihler yaptığı, bir kuşun başına gelebilecek basitlikte fakat insanda da karşılığı olan şeyler ve türlü denk gelişler yaşadığı bir oyun.Oyun ilk kez Zorlu PSM’nin “Kısalar” atölyesinde “Miras” adıyla sahnelendi. Daha sonra sezonda uzun hâli seyirciyle buluştu. Önce kısa olarak yazıp tasarladığın bir metni uzatmak seni zorladı mı? Nasıl bir yazma süreci geçirdin?&nbsp;Deniz: Hem zorladı hem zorlamadı. Şunu biliyordum: Yıldız kendine bir yer arıyor ve Yıldız büyüyecek. Bu koşul sabit kaldı. Kısa hâlinde tasarladığım aile ve evden kaçış hariç Yıldız’ın başına gelenler ise tümüyle değişti. Miras, yine kalmak ve gitmek üzerinden şekillense de ev-dış dünya ikiliği üzerine kuruluydu. Yıldız’ın temelinde ise bir “aidiyet arayışı”&nbsp;var. Bu yüzden uzatmaktan çok, kısa versiyonundan yola çıkarak yeniden yazmak demek daha doğru belki.Kısa oyunun ardından biz Mine’yle devam etmeye Eylül 2023’te karar verdik. Ben metnin ilk taslağını bitirene kadar iki üç haftada bir Mine’yle buluşup metnin geldiği yeri konuşuyor, sürece yönelik birtakım planlamalar yapıyorduk. Onun varlığı çok rahatlatıcıydı. Hem ilk taslağı bitirmem için itici bir güç oldu hem de çokça fikir ve duygu paylaşımı yaptık. Sonrasında Aslı’nın da bizimle devam etmesi ve Anıl’la anlaşıp artalan kolektif çatısında buluşmamızla birlikte Mine, Anıl, Aslı, Yaşam ve ben,&nbsp;metni geliştirmeye ve dramaturjisini sağlamlaştırmaya&nbsp;odaklandık. Hiçbir zaman yalnız olmadığım için o anlamda zorlamadı. Ama bir yandan tam da bu sebeple zorladı. Çünkü bu kadar çok fikir alışverişinde bulunduğum, bu kadar yapıp bozduğum kolektif bir oluşumun içinde bulunmamıştım daha önce. Bu kadar çok ihtimal olabileceğini bilmiyordum. Sezgilerimle tercih ettiğim kimi şeylerin sözel karşılığını bulduğum, birimizin göremediğini diğerinin gördüğü, bazen kafamın karıştığı ama çoğunlukla derdimizin bir olduğunu bilerek rahatladığım, kendimi hem sıktığım hem serbest bıraktığım, yer yer sınadığım enteresan ve besleyici bir süreçti diyebilirim.<img src="https://images.aposto.com/2025/5/0/1749988262466.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.41" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Yıldız, artalan kolektif’in ürünü bir oyun. Oyunda bizi sade ve kullanışlı bir dekor karşılıyor. Nasıl bir reji kurguladın?&nbsp;Anılcan Beydilli (Yönetmen): Metni ilk okuduğumda sahneye yayılan bir reji göremedim. Bunun yerine oyun alanını kısıtlamak ve tek bir nesne/dekorun üstünde o nesnenin içerisindeki olasılıklar üzerinden bir reji tasarlamak bana daha cazip geldi. Bu nesnenin anlatıyla birleştiğinde hayal gücünü tetikleyecek, Mine’nin performansıyla birlikte bizi hikayedeki anları hayal etmeye itecek bir yapıda olması gerekiyordu, bu yüzden mümkün olduğunca soyut bir tasarıma ihtiyaç vardı. Mine’nin üniversite tiyatrosundan gelen dekor-konstrüksiyon bilgisi vardı, ikimiz birlikte konuşup çizerek dekoru tasarladık. Elimizde küçük ama her tarafından teatral bir olasılık üretebileceğimiz bir dekor oluştu. Provalarda da Gülnara ile birlikte bu olasılıkları keşfederek kompakt ve estetik bir reji dili geliştirmeye çalıştık.14-19 Haziran tarihleri arasında Ankara’nın popüler parklarında sahnelenecek oyun. Nasıl hissediyorsunuz? Ankara seyircisini neler bekliyor?&nbsp;Mine:&nbsp;Çok heyecanlıyım ben. Oyunu geçen yaz prova ederken hayal ettiğimiz şeylerin başında parklarda oynamak vardı. Büyük bir çabanın sonunda gerçek oluyor. Gurur duyuyorum bizle. Oyun metinsel olarak bir parkta geçiyor. Yani seyirci bir sahnede oyunu izlediğinde de sahnenin bir park olduğu ön kabulüyle takip ediyor oyunu. Şimdi gerçek mekanında, doğanın içinde, ağaçların arasında oynayacak olmak… Tarif etmekte zorlandığım güzel hislerle doluyum. Ankara seyircisini ve bizi nelerin beklediğini tam olarak kestirmek güç ama her parkta bambaşka şeyler yaşayacağız, buna eminim. Beni heyecanlandıran da tam olarak bu.Deniz: Merak doluyum. Oyunda Yıldız hikayesini zaten bir parkta anlatıyor. Dolayısıyla park, alternatif bir mekan olmanın ötesinde ayrıca anlamlı bizim için. Farklı sahnelerde dahi bir sürü şey değişip dönüşebiliyor, Mine bambaşka şeyler yaşayıp yaşatıyorken parklarda başımıza neler gelecek, sabırsızlıkla bekliyorum. Seyircinin minderini sandalyesini alıp geleceği bir format bu. Her yaştan ve konumdan insanların olacağı da aşikar. Hem seyirciyle karşılaşma alanı olarak hem de seyir deneyimi açısından sonsuz olasılık deryası yani. Her halükarda bir şey yaşanacak. Gerçek bir şey. Bu çok heyecanlı.Parklarda oynama fikri nasıl çıktı? Yıldız’ın hikayesini merak edenler hangi parklara gelmeli? Programdan bahseder misiniz?Yaşam Özlem Gülseven (Dramaturg): Yıldız’ı çalışmaya başladığımız ilk günden beri oyunu parkta oynamak fikri vardı. Zaten süreci ekodramaturjik bir perspektifle şekillendirmiştik. Oyunda da Yıldız, hikayesini bir parkta anlatıyor. Biz de parkı, hem insanlara hem hayvanlara açık, vahşi doğa olmayan ama bir eve de benzemeyen “eşik” bir alan olarak düşündük. Yıldız’ın kendisi de bir eşik varlık aslında, ne tam bir kuş, ne tam bir insan. İkisinin arasında, ikisine de yeterince ait değil. Bu yüzden oyunu parkta oynamak doğa ve insan arasındaki karşılaşmayı daha sahici ve doğrudan bir biçimde deneyimlememize olanak sağlayabilir.Ankara’daki parkları seçmemizin ayrıca bir anlamı var. Bu şehirde parklar gerçekten insanların buluşma ve sosyalleşme mekanları. İstanbul’un aksine, burada parklar gündelik yaşamın içinde aktif olarak kullanılıyor, benim gözlemlediğim kadarıyla toplumsal bellekte güçlü karşılıkları var. Böyle bir ortamda, parkta ötüşen bir kuşun sesini dinlemek, hikayesine kulak vermek, izleyiciyle kurmak istediğimiz bağ için çok heyecan verici olacak.İzlemek isteyenler 14-19 Haziran arası sırasıyla Botanik, Seğmenler, Göksu, Altınpark, Kurtuluş ve 30 Ağustos Parkları’nda bulabilirler Yıldız’ı.Son olarak sezonda iki yüz&nbsp;oyun var. Neden Yıldız’ı tercih etsinler?&nbsp;Aslı: Yıldız’ın yolculuğu kendi hikayenizin neresinde olursanız olun tanıdık bir hissi, durumu veya soruyu yakalayabileceğiniz bir hikaye. Oyun bizi bir muhabbet kuşunun kendine ait olanı arama yolculuğuna tanık ederken aidiyet, özgürlük gibi çok temel kavramları ele alıyor. Yıldız da herkes gibi kendi yerini arıyor, müthiş derecede kocaman bir dünyayı ufacık bir muhabbet kuşu olarak ilk defa deneyimliyor; biz de yüzümüzde bir tebessümle izliyoruz. Mine’nin olağanüstü performansını kaç defa izlediğimi bilmiyorum ama her seferinde aynı şekilde etkileniyorum. Yani Yıldız’a tanık olmak bir şeylerin hafiflemesine yardımcı oluyor sanırım. Benim için bu hissi tanımlayan, oyunda çok sevdiğim bir laf var: “Bazen böyle şeyler olur, biz devam ederiz.”OYUN TAKVİMİ 14 Haziran Botanik Parkı 15 Haziran Seğmenler Parkı 16 Haziran Göksu Parkı 17 Haziran Altınpark 18 Haziran Kurtuluş Parkı 19 Haziran 30 Ağustos Zafer ParkıYILDIZ Yazar: Deniz Dursun Yönetmen: Anıl Can Beydilli Oyuncu: Mine Nur Şen Yaratıcı Yapımcı: Aslı Candaş Dramaturg: Yaşam Özlem Gülseven Yardımcı Yönetmen: Elif Tekinyer Hareket Tasarım: Gülnara Golovina Müzik: Gülin Kılıçay Işık Tasarım: Yasin Gültepe Fotoğraflar: Ayten Çelik

Aposto Ankara

Tiyatro sezonu Ankara parklarında, kamp sandalyesi üzerinde devam ediyor. Yıldız, 14-19 Haziran tarihlerinde Ankara’nın çeşitli parklarında sahnelenecek. Oyunun sezon başından bu yana serüvenini ekip üyeleri anlatıyor.

Ankara parklarında bir kuş: 'Yıldız'

İlk kez 1989 yılında gerçekleşen, yerli ve yabancı tiyatro ve dans topluluklarının izleyiciyle buluştuğu uluslararası&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://tiyatro.iksv.org/tr/program" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">İstanbul Tiyatro Festivali</a>&nbsp;yarın yeniden seyirciyle buluşacak. Biz de festivalin direktörü Işıl Kasapoğlu’na festival detaylarını ve merak ettiklerimizi sorduk.İKSV tarafından düzenlenen 27. İstanbul Tiyatro Festivali, İstanbul'un kültürel çeşitliliğini ve zenginliğini nasıl yansıtıyor?&nbsp;İstanbul Tiyatro Festivali, yerli ve yabancı tiyatro ve dans topluluklarının izleyiciyle buluştuğu uluslararası bir etkinlik. 1989 yılından bu yana festival kapsamındaki yapımlar ve topluluklar, hem izleyiciye hem de sanat dünyasına farklı açılımlar kazandırıyor; ulusal ve uluslararası, klasik ve çağdaş yorumlar, her yıl İstanbul Tiyatro Festivali merceğinden şehrin sahnelerine yansıyor. Festival, eğitim projeleriyle, ortak yapımlarıyla ve günümüz toplumsal sorunlarına dair temalara değinen programıyla her yıl gösteri sanatları alanında ulusal ve uluslararası düzeydeki yeni yönelimleri ve çalışmaları izleyiciye sunuyor.<img src="https://images.aposto.com/2023/9/2/1698132669586.jpeg" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.67" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Işıl Kasapoğlu Fotoğraf: Mühenna KahveciFestivaller bir ülkenin, bir kentin kılcal damarlarıdır. Sadece o ülkenin insanlarını beslemezler, evrenseldirler. Dünyanın herhangi bir yerinde yapılan bir kültür-sanat festivali tüm dünyayı besler, doyurur. Dünyanın daha iyi, daha güzel bir yer olmasını sağlar. İstanbul Tiyatro Festivali de bunun için uğraşıyor. Festival, farklı toplumsal grupları ve sanatsal ifadeleri bir araya getirirken şehirdeki farklı sanat mekânlarını da kullanarak katılımcılara geniş bir deneyim sunuyor. Örneğin 27. İstanbul Tiyatro Festivali, ikinci haftasında Beyoğlu’na, İstiklâl Caddesi’ne yayılıyor. İstiklâl'in cıvıltısına tiyatronun sihrini katan festival, izleyicilerine caddenin görkemli tarihinin tanığı olan birbirinden değerli mekânlarda geçmiş ile bugün arasındaki bağları sorgulayan ve anlamlandıran oyunlar sunuyor.&nbsp;H. Can Utku ve İlias Maroutsis’in yazdığı, İlyas Özçakır’ın tasarlayıp yönettiği, mekâna özgü yaratılan Büyük Zarifi Apartmanı, 1 - 5 Kasım’da Büyük Zarifi Apartmanı’nda; Firuze Engin’in yazıp Güray Dinçol’un yönettiği, Anadolu’nun gelenek ve masallarından ilham alarak kurgulanan ve anlatı tiyatrosuyla interaktif enstalasyonu birleştiren Çirkin 2 - 5 Kasım tarihlerinde Hope Alkazar’da; genç kuşağın üretkenlikleriyle dikkat çeken iki başarılı ismini, yazar-çevirmen-dramaturg Ferdi Çetin ile yönetmen-oyuncu Kayhan Berkin’i ilk kez bir araya getiren Annemden Kalan Gül Ağacı Masanın Üzerinde Çaydanlık Beyaz Bir İz Bıraktı ise 3 - 5 Kasım tarihlerinde Metro Han’da seyredilebilecek. Senarist ve oyuncu Ercan Kesal’in izleyicisiyle ilk defa tiyatro sahnesinde buluşacağı Ayazmanın Yılanı ise 4 ve 5 Kasım’da Atlas 1948 Sineması’nda sahnelenecek. İzleyiciler şehrin hem oyunlar hem mekânlar vasıtasıyla şehrin kültürel çeşitliliğini deneyimleyebilecekler.<img src="https://images.aposto.com/2023/9/2/1698133247904.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Çifte Cinayet Fotoğraf: Todd MacDonaldFestivalin geçmiş yıllardaki katılımcılarından ilham aldınız mı? Bu yılki programı oluştururken önceki deneyimlerden yararlandınız mı? Süreç nasıl ilerledi?Festivalin geçmiş deneyimleri, bilhassa benim küratörlüğümün ilk yılı olan 26. edisyondan deneyimler, bu yılki programın oluşturulmasında önemli rol oynadı. İzleyicimizin festival için özel olarak üretilen işlere ve uluslararası topluluklara ilgisi her zaman yüksek. Geçen yılki öneri ve yorumları da cebimize koyarak bu yıl sahneleme çeşitliliğine özen gösterdik, yerli programda genç kuşak isimlere daha da çok alan açtık. Elbette her yıl farklı temalar ve odak noktalarıyla festivale taze bir yaklaşım getirmek de önemli. Bunun için de yeni alt temalar belirleyerek, örneğin İstanbul Mon Amour gibi tüm gün serecek bir kapanış etkinliği tasarlayarak izleyicilere yeni deneyimler sunmaya özen gösterdik.Yeni topluluk ve sanatçıları festival izleyicisiyle tanıştırmak bu festivalin en önemli misyonlarından biri ancak bazı sanatçı ve toplulukların festival programlarına tekrar tekrar gelmesi de festivallerin olmazsa olmazlarındandır.<img src="https://images.aposto.com/2023/9/2/1698132951171.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">&nbsp;Terörizm Kaynak: İKSVİstanbul Tiyatro Festivali, izleyicileri sanatın derinliklerine çekmek ve onları düşündürmek için nasıl bir strateji izliyor? Hangi oyunlar bu etkiyi en iyi şekilde yaratmayı hedefliyor?Festivaldeki gösterilerin her birinin söyleyecek bir sözü var. İsim isim saymak zor ancak ilk aklıma gelen, kadın üretiminin ve kadın bakış açısının daha görünür kılınmasını hedefleyen “Bu İşte Bir Kadın Var” teması oyunları. Ayrıca iklim krizinden göçe, özgürlüklerden savaşlara bugünün pek çok can alıcı meselesine yaratıcı ve beklenmedik yaklaşımlar getiren oyunlar var programda. Hofesh Shechter’in Çifte Cinayet’i, Wajdi Mouawad’ın Kız Kardeşler’i, Tansu Biçer, Tülin Özen ve Fatih Sevdi gibi isimlerin başını çektiği oyuncu kadrosuyla Terörizm,&nbsp;İrlanda’nın en gözüpek ve özgün topluluklarından Brokentalkers’ın&nbsp;Ustalık Sınıfı&nbsp;ve önyargılara meydan okuyan Baklava Cumhuriyeti ve sözsüz oyunumuz mask tiyatrosunun öncüsü Familie Flöz’ün Düğün’ü bunlardan bazıları…<img src="https://images.aposto.com/2023/9/2/1698132975365.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Baklava Cumhuriyeti&nbsp; Fotoğraf: Pinelopi GerasimouDünyadaki diğer şehir tiyatro festivalleriyle İstanbul Tiyatro Festivali'ni kıyasladığınızda hangi noktalarda ayrıştığını düşünüyorsunuz? Okurlarımıza ilham noktası olabilecek, takip ettiğiniz festivallerini paylaşabilir misiniz?Her festival, kendi şehrinde, kendi benzersiz deneyimini sunuyor elbette. İstanbul Tiyatro Festivali de şehrinin çeşitliliğini, zenginliğini programına yansıtıyor diye düşünüyorum. Tiyatrosever okurların, Fransız tiyatro geleneğinin önemli bir temsilcisi olan, yüzlerce çağdaş ve klasik gösteriyi bir araya getiren ve her yıl büyük bir uluslararası katılımı da çeken Avignon Tiyatro Festivali ve bağımsız tiyatro ve performans sanatlarının sergilendiği, izleyicilerine yüzlerce farklı gösteri sunan, dünyanın en büyük tiyatro festivallerinden biri kabul edilen Edinburgh Fringe Festivali’ni mutlaka takip etmelerini öneririm.

Çirkin ile ilgili hikayeler