Yazı: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/buge.erel/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Büge Erel</a>Bugün beni bilgisayarın başına oturmaya motive eden; “kendimizi gerçekleştirebilmek” kavramını konuşma isteğimdi. “Konuşalım” derken, gerçekten konuşalım demek istiyorum sanki küçük bir masaya iki sandalye çekilmiş gibi; geçmişteki karakterler konuşsun, ben &nbsp;anlatayım siz de benimle tartışmaya girin okurken. ‘Hayır’ diyin mesela kendi yerinizi masada alırken, antitez oluşturun veya göğsünüzde bir rahatlama hissedin ortak hislerin nefesinden gelen. Bunu yapmamız için daha güzel bir yaş olabilir mi, sayın 20’likler? O halde, hadi gelin biraz bizden konuşalım.&nbsp;Karşımızda gördüğümüz içimizdekinin aynasıdır cümlesini hayatımızın sayısız yerinde farklı formlarda duymuşuzdur; korkuların <a fr-original-style="" href="https://www.nature.com/articles/nature.2013.14272" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">genetik aktarımla geçebildiğini bildiğimiz bir dünyada</a>, masallarda, mitlerde ve belki de atasözlerinde bulduğumuz her bir parça da, kişiliğimiz için benzer bir yansıtıcı görevi görür mü peki? Eğer bir zaman makinesi icat edip bilimin tüm mümkün kıldıklarını, genetik yatkınlıklarımızı ve bunların atalarımızla olan bağlantısını psikiyatr Carl Gustav Jung’a &nbsp;anlatabiliyor olmayı dilerdim.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/3/4/1649958552398.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dilara Burma x&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/absurtuyum/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">absürt uyum</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Analitik &nbsp;psikolojinin kurucusu Jung, bu durumu bir aktarımın &nbsp;veya benzerliğin ötesine taşır; özümüzde ortak olanı, kolektif bilinç dışını (bkz. <a fr-original-style="" href="https://www.britannica.com/science/collective-unconscious" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">collective unconscious</a>) ve bunun biçimleri olan <a fr-original-style="" href="https://www.britannica.com/topic/archetype" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">arketiplerin</a> biyolojik manifestosu olarak yorumlardı dumuru belki de, kim bilir?Peki o zamanının bakış açısıyla nasıl yorumlamıştı bizi, tüm insanlıkla olan bağımızı? Bir dönme dolap düşünün; kendini tekrarlayan döngüler, aldığımız eylemlerle kendimizi &nbsp;sürüklediğimiz benzer durumlar… &nbsp;Sahi, tüm bunların arkasında yatan, dolabı döndürebilecek enerji nereden gelir ki? Arkada yatan &nbsp;bir motivasyon olmalı sanki. Jung da bu şekilde düşünmüş olsa gerek; “psychic energy” olarak &nbsp;adlandırdığı bu enerjiyi, kişilik içerisindeki çatışmaların bir sonucu olarak belirtmişti. Hipotezine &nbsp;göre bu çatışmalar da eylemlerimizin temelini oluşturmaktaydı. Kişiliğin bütününü işaret etmek için &nbsp;kullanılan psişe (bkz. <a fr-original-style="" href="https://academyofideas.com/2016/01/introduction-to-carl-jung-the-psyche-archetypes-and-the-collective-unconscious/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">psyche</a>), ise psişik enerjinin içinde aktığı alan görevini görüyordu. Psişe; &nbsp;düşünme, hissetme, duyumsama ve sezme yolları ile dünyayla bağ kurar ve bizim hem kendimizle &nbsp;hem de insan türüyle kurduğumuz ilişkinin durumunu belirlerdi. Tüm bunun arkasında kişinin &nbsp;amacı; yaratıcı, entelektüel ve spiritüel gelişimini destekleyip, “kendini gerçekleştirmeyi“ (<a fr-original-style="" href="https://m.scirp.org/papers/93327" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">self- realization</a>) mümkün kılmak &nbsp;olarak ele alınırdı. İnsan bu dönme dolapta döner durur, kimi zaman duraksar, tekrarlar, başı dönerdi belki… Fakat günün sonunda; gelişimin ve atılacak ilk adımın asıl amacı, psişenin tüm &nbsp;boyutlarıyla bütünleşmiş haliyle bu dönme dolabın dışına çıkmak olmalıydı. &nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/3/4/1649958624622.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.82" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Aslı Nalbant x <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/absurtuyum/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">absürt uyum</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">(Sims Karakteri) Olmak ya da Olmamak, İşte Bütün Mesele Bu! &nbsp;Henüz çözümlenememiş bir ağ sirkülasyonu olan beynimizin; kendisini (yani &nbsp;bizi) korumak üzerine programlandığını ve evrimin öğretisiyle her seferinde bu konuda seviye &nbsp;atladığını biliyoruz. Problemleri dışarıda bırakarak, ruh sağlığımızı ve buna bağlı olduğuna inanılan &nbsp;fiziksel sağlığımızı korumaya çalıştığını da ekleyelim bu denkleme. Bilinç ve özellikle bilinçdışı &nbsp;vesilesiyle varlığını belli eden bu koruma mekanizması, bizi benliğimize hapsolmuş tıkanıklardan &nbsp;koruyor. İster aktarılmış bir travma, ister zor gelen bir basamak olsun yolu zihin için katlanabilir kılmaya çalışıyor da denilebilir. Bu noktada kritik olan ise, bu sistemin başarı oranı ve başarısının &nbsp;neye göre değerlendirilmesi gerektiği. &nbsp;“Sims”oynadığımız zamanları hatırlar mısınız?Birkaç şifre ile yönlendirmeler sunardık hani &nbsp;karakterimize, hiçbir efor sağlamadan anlık çözümlerle gerekeni yerine getirmiş olurduk. &nbsp;Hayatımızda devinimine devam eden olaylar ve aldığımız benzer reaksiyonlar tam olarak bu &nbsp;kısaltma yollarının rolünü üstleniyor. Fakat vücudumuzu zarardan korumaya çalışan bu kısayol, &nbsp;amacına zıt da olsa, gözümüzün önüne bir perde indirmiş oluyor. “Bilinçdışının farkında olmayan &nbsp;kişi, başına her geleni “kader” zanneder” derken, Jung’un oldukça haklı olduğunu söyleyebiliriz. &nbsp;Bu koruma mekanizmasını ve altında yatan bilinçdışı örüntülerini kalpten inceleyip bir bütün &nbsp;halinde bilincimizle birleştirmek varken, tüm bunlara kayıtsız kalmak hayatımızın dümeninde &nbsp;olmaktan da alıkoyuyor bir yerde. &nbsp;&nbsp;Kendin olmak demek vadedildiği gibi kişisel gelişim hurafelerinden değil; yaptığımız eylemlerin &nbsp;altındaki anlamı araştırmaktan, büyük resimi görebilmekten, sadece hayatımızdaki değil evrendeki &nbsp;yerimizi anlamaktan ve atmaya cesaret ettiğimiz adımlardan geçiyor. Kendini gerçekleştirmek; &nbsp;bilinç ve bilinçdışının uyumlanması ve psişenin kişide “birlik” olarak kendini gösterebilmesiyle mümkün, ancak. Ben demiyorum kuram söylüyor! :)&nbsp;Kavramların Oyunu &nbsp;İnsan öyle bir canlı ki, düşünmeden edemiyor. Bunu yazarken bile, bende bu konuyu paylaşma &nbsp;isteği uyandıran ana sebebi düşünüyorum. Bununla da yetinmiyor, bunların tahmin ettiğimizden daha fazla ortaklık barındırıp barındırmadığını sorguluyorum. Eğer her bir kelime birbirimize dokunmayı başarıyor, birlikte atan nabızlarımıza dokunmayı başarıyorsa zaman limitlerinin ötesine &nbsp;geçip, bu soruyu yüksek sesli bir “evet” ile yanıtlayabiliyoruz sanki.&nbsp;Bildiğimi sandığım her şey aslında bilmediklerimin önünde bir sis. Ötedeki kendime, &nbsp;bütüne ulaşmaya çalışıyorum. Çalışıyoruz. Ne diyelim, en azından yalnız değiliz değil mi? Daha &nbsp;nice bizim gibi 20’likler var, olmuş ve olacak. Ne mutlu şimdi bu satırlarda hepimiz buluşabiliyoruz, &nbsp;geçmişe ve geleceğe dokunarak.&nbsp;“Dünyadaki bütün nesneler nasıl benzer ve sürekli birbiriyle yer değiştiren atomlar içeriyorsa bütün &nbsp;zaman parçacıkları da birbirine ait unsurlar içeriyor.” (Zamanı Durdurmanın Yolları) &nbsp;Evet, biziz o parçacıklar, ve düşüncelerimiz ortak olan unsurlar olma şerefine ulaşıyor. &nbsp;Okuduğumuz her anda, tekrar buluşabilmek üzere… &nbsp;İlgilisine:<a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=SIuJUt90BMo" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Collective Unconscious, Carl Jung ¦ Inconsciente Colectivo, Carl Jung</a><a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PL_2xL66Lw2dSZBIvEhoIrHk-jUO8Kl0qh" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Carl Gustav Jung</a>

20'lik

Kendimizi gerçekleştirebilmek üzerine

Dönme Dolapta Kendini Bulmak 

Yazı: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/buge.erel/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Büge Erel</a>Kapak Görseli: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/oyku.oge/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Öykü Öge</a> + <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/absurtuyum/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">absürt uyum</a>Fakat ne eşsiz bir enerjiyle çevriliyiz farkında mısınız? Hemencecik konuya girme isteğim, sevdiğim işi yaparken duyduğum canlılık...&nbsp;Bugün sadece kadına ait olan taraftan bahsetmekle kalmayacağım; çünkü senaryonun büyüleyici bir tarafı daha var; sahip olduğumuz dişil enerjinin canlılığı. Kadın olmak başlı başına keşif kapılarını ardına kadar açmamız için yeterli bir nedenken, tüm insanların paylaştığı “dişil enerji” gerçeği bu yolda bizi motive eden, harekete geçiren ve sezgilerimizi uyandıran haliyle yardımımıza koşuyor.&nbsp;Empati kuran, tutkulu, hoşgörülü yanımız, insanın yaratıcı yönünün kelime bulduğu tarafımız demek de doğru olacaktır. Hayat akışımızda eril enerjiyi dengeleyen bu güç; zaman içerisinde, tek anlamlı algılanmaya çalışılsa da doğasında koruduğu edilgen “kendisini yaratma” tılsımının damarlarımda binbir farklı anlamı taşıyarak coşkuyla gezindiğini hissedebiliyorum.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/2/4/1646882046826.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.82" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/absurtuyum/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">absürt uyum</a> + <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/dilaraburma/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dilara Burma</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">O yüzden çok saygıdeğer 20’lik, bugün her kim olursan ol, içimizdeki tutkuların kaynağını da kutluyoruz diyebiliriz.&nbsp;Son zamanlarda hayatın asıl amacının, bizi canlı tutan “şey”lerin, yaşantımızda kendi yerlerini edinmeleriyle mümkün olduğu düşüncesindeyim. Önceleri sadece insanın, “canlı hissetmesine” sebep olan eylemlerle var olduğunu düşünürdüm. Şimdi bunu bir öteye taşıyıp eylemlerin altında yatan düşüncelerin yıllar geçtikçe değiştiği gerçeği karşısında büyüleniyorum. Kendimi onlarla tanımlamıyor olmak ise, her seferinde biraz daha değer kazanıyor. Bunun önemli bir ayrım olduğuna inanıyorum, en azından alışkın olmadığımız bir eylem. Ben de bazen kendimi yargılamıyor değilim, değişen özelliklerimi yelpaze gibi açıp inceleyebilmek yerine sürekli değişiyorum diye “ah vah” moduna giriyorum tabii, ama bu konuda farkındalık kazanmak da bir artıdır değil mi?Her birimizin kendine has yaşantıları, biyolojik geçmişleri ve bunlar paralelinde şekillenen düşünce kalıpları var. Karşılaştığımız insanlar, olaylar kendilerine bu düşünme kalıpları eleğiyle bir yer buluyor veya eleniyor gidiyor :) Buradaki asıl sihirli gücün öğrendiğimiz kavramların, kendimiz için ne anlama geldiğini keşfetmekte ve hangisinin canlılığımıza ateşleyici bir güç yarattığını ayırt edebilmekte saklı olduğuna inanıyorum.&nbsp;<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Bir ses işittim sanki</h3>Karen Horney’a göre insanın endişe yaşadığı nokta kendisinden uzak davrandığı, iç sesinin ona söylediklerinin eylemlerine uymadığı noktada ruhun bir çığlığı denilebilecek anlar bütünü. Kendisine saygı duymamak imkânsız. Daha detaylı okumak isteyenler için<a fr-original-style="" href="https://www.psychiatrictimes.com/view/who-was-karen-horney" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;tık tık</a>.&nbsp;Kendisini tanımayanlar için, vardır bugün tanışmanızın bir nedeni diyelim. Bazı dönemeçlerde önüne dikilen duvarları yıkmaktan ziyade arkasına alıp kendi yolunu çizme cesareti göstermiş bir kadının bize ilham olmasını umarak paylaşıyorum.Yazının sonuna doğru konuda daha fazla derinleşmek isteyenler için birkaç kaynak, bir de bir fon müziği vereceğim söz!<h3 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Mücevheri işlemek</h3>Çoğumuzun çevresinde fal bakan, geleceği gördüğü inanılan insanlar bulunmuştur. Bu insanların artması veya kimilerinin özentilikle işi kazanç yoluna saptırmaları sezginin gücüne olan inancı da köreltmiş olsa gerek — aslında durumun hepimizin içindeki yaratma gücünden farklı bir şey olmadığını da unutur olduk. İnsan geleceğini kendisi görür, bilir sonra onu yaşar bana kalırsa. Sezgi gücü bu olacakların şimdiki anda yaşanmasına yüklenmiş bir yetenek de diyebiliriz. Tabii bu yetenek de, kullanılması öğrenilmedikçe işlenmemiş bir mücevherden farksız olacaktır.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/4/1646882427611.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.82" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/absurtuyum/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">absürt uyum</a> + <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/baybatuhann/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Batuhan Baytekin</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h3 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">İçsel ve kültürel etkiler</h3>İçinde bulunduğumuz durumlar bizi bazen hakkımız olan şeyler için savaşmamız gerektiği hissiyle çevreliyor farkındayım; durumdan özgürleşmek yerine bu hissin kendini göstermesi ise içimizdeki bir kısmın değersizlik hissiyle dolmasına sebep olmakta. Bu da en güçlü silahımız olan yaratıcı hayatın körelmesi riskini taşıyor tabii. Bu noktada kendini kanıtlama çabasına girmekten uzaklaştırıcı panzehir; kendi öz düşüncelerimize, sanatımıza ve ruhumuza hiç olmadığı kadar önem vermek olacaktır -en azından ben öyle düşünüyorum.Üzerine düşünülen şey güçlenir, yeşillenir. Bu düşünceler bir kaktüsse daha sivri dikenler, eğer bir orkideyse daha renkli yapraklar bekliyor olacaktır bizi.Ben kadın olduğumu bir çiçeği toprağa dikerken hissediyorum, affetmem sandığım hataları ve hatta kendi hatalarımı kucaklamaya başladığımda hissediyorum. Çocukluk arkadaşımın yazdığı bir bültene, kendi yazılarımı eklerken hissediyorum :) Özümüzü bulurken, nazikliği hem kendimize hem de karşımızdakine verebileceğimiz günlerin yakın olduğuna inanıyorum. Şimdi söyleyemem zaten yeterince ipucu verdim ama buna inanmak için oldukça sebebimiz var, her birimizin. Gerisini keşfetmek ise bize kalıyor.Sezgilerinize, içinizdeki sese inanın dostlar o hepimizden bilge bir sesin yankısını taşıyor, zaten bir kere kulak verdiniz mi bir daha yollarınızı ayıramayacağınız düşüncesindeyim ya, neyse :)&nbsp;Deneyimlemek için nice yol ayrımlarına diyelim, biraz kutlamaya ve içimizdeki o yüce sesi diğer seslerden daha yüksek kılabilmeye!Sözünü verdiğim kaynaklar ve son bir not:Yazıyı okurken dinlemelik fon müziğine <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/4UuVVBGPtLnz4LAYXlOT1J?si=4f9307be22c747e2" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan ulaşabilirsiniz</a>.&nbsp;İlgi duyanlara kitap önerisi: Kurtlarla Koşan Kadınlar - Clarissa Pinkola Estes<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(250, 218, 196); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(250, 218, 196); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Neyse ki analiz içsel çatışmaları çözmek için tek yol değil. Hayatın kendisi halen çok etkili bir terapist.” &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</blockquote>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;- Karen HorneyBüge Erel 20’liğin ilk Alıp Başını Gideni olarak “<a fr-original-style="" href="https://apos.to/i/etli-sarma-asi-savaslari-ve-absurt-uyum" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Etli sarma, aşı savaşları ve absürt uyum</a>” adlı bültende yer almıştı. Okumak için <a fr-original-style="" href="https://apos.to/s/60132a69371576000676f8dc" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buraya tıklayabilirsiniz</a>.&nbsp;

Dilara Burma ile ilgili hikayeler