Yılın son bülteninde 2024 yılına dair küçük bir seçkiyle karşınızdayız. Bu tarz listelerin tamamen kişisel olduğunu unutmadan, "O niye yok, bu seçim hiç olmamış" demeden tadını çıkarmanız ümidiyle...<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yılın Filmi:&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.imdb.com/title/tt15239678/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dune – Part Two</a></h2>Frank Herbert’in kült evreninden uyarlanan serinin ikinci filminde yönetmen Denis Villeneuve yine harikalar yaratıyor. Dune: Part Two’yu tek kelimede tanımlamak istersek kullanabileceğimiz en iyi kelime “destansı” olur. İlk filmdeki başarısıyla En İyi Sinematografi Oscar’ını kazanan Greig Fraser, bu filmde de işini çarpıcı renk ve ışık kullanımıyla zirveye çıkarıyor. Villeneuve, eski moda hikaye anlatımını dozunda mizah ile güç ve fanatizm hakkında incelikli hikayelerle tatlandırıyor.&nbsp;Bir “kurtarıcı” ya da “seçilmiş kişi” anlatısından çok daha fazlası olan Dune, bu tür büyük bütçeli ve gişe rekorları kıran filmlerin de sanatsal yapılabileceğini bizlere hatırlatıyor.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yılın Albümü: Vampire Weekend -&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/album/1W04wu2W4OIcuiNc5AMB3y?si=1jjzMsdcTzWsRRC1dbvGHA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Only God Was Above Us</a></h2>2008 yılında kendi adını taşıyan ilk albümleri Vampire Weekend ile indie rock dünyasında yeni bir boyut açan grup, geride bıraktığımız yıl 5. albümü Only God Was Above Us’ı yayımladı. Solist Ezra Koenig’in "Sinizmden iyimserliğe doğru bir yolculuk" olarak tanımladığı; "F*ck the world" dizesiyle başlayan ve "Hope" adlı bir şarkıyla sona eren albüm, grubun en iyi bilinen seslerinin tümünü kucaklıyor ve geçmişine saygı duruşunda bulunuyor.&nbsp;Gen-X Cops ile A-Punk ve Diane Young; Mary Boone ile Ya Hey; Prep-School Gangsters ile Taxi Cab arasında benzerlikler kurabileceğimiz ve bu örnekleri artırabileceğimiz şarkılar arasından gerçek bir emsali olmayan tek parça, neredeyse sekiz dakikalık süresiyle grubun kaydettiği en uzun eser olan <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/5sBrebz7XnIbwSdWgWasLr?si=b1986cfe114f4a8d" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Hope</a>.Only God Was Above Us, adını 1988 tarihli bir gazete manşetinden alıyor ve bu manşette uçak kazasından kurtulan bir kişi, uçağın çatısı söküldüğünde nasıl hissettiğini anlatıyor. Manşet, müziğin ruh hâlini gerçekten yakalıyor, çünkü felaketle çevrili olsak bile saçlarımızdaki rüzgarı hissetmeye davet ediyor.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2024/11/1/1735561591177.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> Yılın Şarkısı: Duman –&nbsp;Kufi</h2>Milenyuma bir kala hayatımıza giren ve 2000'li yılların imza seslerinden biri olan Duman, 10 yılı aşkın süren suskunluğunu 2024’te bozdu. Haziran ayının son günlerine doğru yayımladıkları Kufi isimli tekli, o günden bugüne dek sadece Spotify’da 32 milyon kez dinlendi. Başlı başına bu bile hayranların Duman’ı ne kadar özlediğini gösteriyor.&nbsp;Kufi’yi çok sevenler olduğu gibi pek sevmeyenler de oldu. Şarkı, grubun geçmişteki bazı hitleri gibi üzerinde uzlaşı sağlanan bir eser olmasa da yarattığı etki açısından yıla damgasını vurdu. Fazlasıyla politik sözleriyle kısa zamanda dillere pelesenk olan parçayı yeniden dinlemek için <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/4JqP7JwWNG8I7xY40E6IWh?si=08353bf38f0f4eb5" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a>.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yılın Oyunu:&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://tiyatrolar.com.tr/tiyatro/afife" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Afife</a></h2>Yılmaz Erdoğan'ın <a fr-original-style="" href="https://tiyatrolar.com.tr/tiyatro/aydinlikevler" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Aydınlıkevler</a>'i ve Tanpınar'ın <a fr-original-style="" href="https://tiyatrolar.com.tr/tiyatro/saatleri-ayarlama-enstitutusu" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Saatleri Ayarlama Enstitüsü</a> uyarlamalarının yönetmeni Serdar Biliş'in proje tasarımını üstlendiği, Selin Cankı Ceylan'ın kaleminden çıkan, Afife Jale’nin yaşam öyküsünden ilham alınarak yaratılmış hayalî bir kumpanya olan oyun; sesi, ışığı, kostümleri, müziği ve sahne tasarımıyla geride bıraktığımız yılın en görkemli prodüksiyonlarından biriydi. &nbsp;Demet Evgar'ın Afife Jale'ye hayat verdiği oyunda; Tilbe Saran, Necip Memili Bora Akkaş, İdil Sivritepe gibi sanatçılar yardımcı rolleri paylaşıyor. (İzlemek isteyenler için Ocak ve Şubat ayı biletleri <a fr-original-style="" href="https://www.passo.com.tr/tr/etkinlik-grubu/afife-zorlupsm-turkcell-sahnesi-biletleri/780613" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">satışta</a>.)<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yılın Dizisi:&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.imdb.com/title/tt2788316/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Shogun</a></h2>Epik televizyon yapımlarının sayısı azalsa da hâlâ destansı televizyon şovları yapmaya çalışan senaristler ve yönetmenler de var. Shogun'ın bu yapımlardan biri olduğunu henüz ilk bölümün ilk dakikalarında anlıyorsunuz. James Clavell'in aynı adlı romanından uyarlanan dizi, bir uyarlamadan ziyade dayandığı metnin yeniden yorumu gibi. Dizinin yaratıcıları Rachel Kondo ve Justin Marks, Clavell'in metnini tozlu sayfalarından çıkarırken sadece muhteşem değil, aynı zamanda tamamen orijinal bir eser yaratıyor.Diyalog, bağlam ve alt metin açısından oldukça zengin olan ve perde arkasından kamera önündekilere kadar herkesin bu hikayeyi önemsediğini hissettiren diziyi Türkiye'de Disney+ üyeliğiyle izleyebilirsiniz.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yılın Sporcusu: Yusuf Dikeç</h2>2024 Paris Olimpiyat Oyunları'nda karma havalı tabanca branşında Şevval İlayda Tarhan ile birlikte Türkiye'yi temsil eden ve Türkiye'nin bu branştaki ilk Olimpiyat madalyası olan gümüş madalyayı kazanmasını sağlayan Yusuf Dikeç, atış yaptığı sırada verdiği kareyle dünyanın gündemine oturdu.&nbsp;Dikeç, kısa sürede Uzakdoğu'dan Amerika'ya her ülkede tanındı; futbolcular gol sevinci olarak onun pozunu tercih etti. Sırıkla atlamada Olimpiyat ve Dünya rekoru kıran, yılın en başarılı sporcusu Armand Duplantis dahi rekor sevincini Yusuf Dikeç pozu vererek kutladı.<img src="https://images.aposto.com/2024/11/1/1735563927057.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.34" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">

Aposto Ankara

2024 yılının öne çıkan kültür-sanat, spor ve yaşam olaylarına dair kısa bir seçkiye yakından bakıyoruz.

Naçizane bir yılın en'leri seçkisi

Albüm: Paradise State Of Mind Süre: 43 dakika Plak şirketi: Atlantic Records Yayın tarihi: 16 Ağustos 2024Paris 2024 Yaz Olimpiyat Oyunları’nın 11 Ağustos’taki kapanış töreninde Fransa’nın indie efsanelerinden Phoenix ile Kavinsky, Air, Angele ve Vampire Weekend’den Ezra Koenig sahne aldı. Hepsinin birarada olduğu fotoğraf, 2000’ler ve 2010’ların başındaki indie müziğin patlama yaptığı döneme geri dönmüşüz hissi uyandırıyordu. O zamanlar yayımladıkları şarkılarla indie partilerinin vazgeçilmezi olan ve son dönemde sessizliğini koruyan birçok müzisyen de bu yıl albüm çıkararak dinleyiciye yeniden kendilerini hatırlatmaya başladı.Bu rüzgara dahil olanlardan biri de Foster The People. Grup, ilk patlamasını 2011’de çıkan<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/album/7Kmmw7Z5D2UD5MVwdm10sT?si=-3PQsCzATCyFEZXJK10Qqg" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;Torches</a> albümündeki<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/7w87IxuO7BDcJ3YUqCyMTT?si=0714a69e88bb49ee" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;Pumped Up Kicks</a>,<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/4VbDJMkAX3dWNBdn3KH6Wx?si=5bf2356fc21b4941" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;Helena Beat</a> ve<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/5Fli1xRi01bvCjsZvKWro0?si=8aa611ed1c034d6a" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;Houdini</a> şarkıları ile yapmış, iki uzunçalar yayımladıktan sonra sessizliğe gömülmüştü. Yedi yıl süren bu sessizlik Foster The People’ın bugüne kadarki en iddialı albümü <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/album/27ynHS80OjICdw3qLNMgQP?si=OpoW9Nk5QNCvhdu9bPUphQ" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Paradise State Of Mind</a> ile bozuldu. Mark Foster ve Isom Innis gruptan ayrılan Mark Pontius ve Sean Cimino’nun yerini doldurmamayı ve yola ikili olarak devam etmeyi tercih etti. Albümün prodüktörlüğünü de bu ikili üstlendi. Amerikalı grup bu albümde, daha önce müziklerine dahil etmedikleri birçok tür ve ses ile dinleyicisine zamanın gerisinde kalmadığını gösterirken, şarkı sözleri yaşamı etkileyen duygulara, metafizik ve manevi temalara odaklanıyor.<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Bildiğimiz Foster The People’a veda zamanı</h2>11 şarkılık albüm, disko ve funk etkilerine sahip<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/6qtGeawfnmQMUWyQ95LdIL?si=4805a3c9503e4f47" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;See You In The Afterlife</a> ile açılıyor. Psychedelic synth’lerin sıklıkla işitildiği parça, bir dans pisti marşı olmaya dair her türlü özelliği içinde barındırıyor. Sözlerde ise gazete manşetlerinde yer alan olaylar ve Ukrayna’da devam eden savaşa dair göndermeler var.<blockquote fr-original-style="" style="margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; color: rgb(94, 53, 177); box-sizing: border-box;">“Well, it’s European summer and the skies are lookin’ kinda mean Well, I’m thinkin’ of a holiday, what’s the weather like in Kiev?”</blockquote><img src="https://images.aposto.com/2024/7/1/1724077524212.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.48" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/6r9GzPEdq4bGp507oxt2iZ?si=17a66386c29b4ae9" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Lost In Space</a> ilk notasından itibaren dinleyicisini hızlı bir şekilde dans etmeye hazırlıyor. Bas ve synth’in ahenkli birlikteliği 70’lerden bir şarkı dinliyormuşsunuz hissini veriyor. Vokaller ise Daft Punk’ı andırıyor.<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/0CUojUDoPZvjKqPPLHaOTm?si=42278e3a3d664f67" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Take Me Back</a>, R&amp;B etkilerine sahip bir şarkı.<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/6QHE0tQs8NFE3DGDldP1DJ?si=40efe0b3a52745b6" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;Feed Me</a>’nin neşeli müziğini zengin orkestral düzenlemeler tamamlıyor.Benim en beğendiğim şarkılarından biri<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/5gygubFSFXfLDhoMnpAhzP?si=f07fcde8c31b42ed" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;Glitchzig</a> oldu. Dinleyici bu şarkıyı ya çok sevecek ya da nefret edecek. Gri bölgesi olmayan şarkılardan... Grubun elektronik müzik potansiyelini en çok ortaya çıkaran da bu eser. Albümün kaygısız mutluluk vaadi ise yaylılarla sonlanan<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/08vuNWfV1WOndL3yMetfXd?si=2bd325d3257549b6" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;The Holy Shangri-La</a>’da işitiliyor. Albümün ara ara akla Tame Impala’yı getiren parçalarından biri bu.<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/1G2bNCn8x1WrbeIBBvfQZS?si=6fd780f216634ae0" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Chasing Low Vibrations</a> 2024 yazının fon müziği olarak hatırlanabilir. Melodisi dinleyeni çok hızlı yakalıyor. Bu yazın özetini yapan videolarda kullanılabilecek nitelikte bir şarkı. Albüm, beat’ler ve efektli vokaller ile yavaş yavaş enerjisini yükseltip ardından durgunlaşan <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/intl-tr/track/60BqMpaQjhET1YZhou4t2b?si=a0ccf9642e304383" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">A Diamond To Be Born</a> ile son buluyor. Dün ve bugünün ezgilerinin biraraya geldiği hem nostaljik hem de modern bir yorum bu... Eski Foster The People’a elveda deme vaktinin geldiğini hissettiriyor.<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">70’lerin sonlarındaki disko ve funk’ı sahipleniyor</h2>Solist Mark Foster albümü şu sözlerle anlatıyor:<blockquote fr-original-style="" style="margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; color: rgb(94, 53, 177); box-sizing: border-box;">“Aklımızdaki düşüncelere sadık kalarak dans etmenizi sağlayacak bir şey yapmak istedik. Şarkıların her biri bir Truva Atı gibi... Hepsinin melodisinde ya da sözlerinde gizli bir mesaj var. Albüm, 70’lerin sonlarında disko, funk, gospel, caz ve tüm bu sesler arasındaki geçişlerden oluşuyor. Farklı müzik tarzlarının birbiriyle kesiştiği çok fazla ana şahit oluyorsunuz. Nile Rogers ve Chic, Tom Tom Club ve Giorgio Moroder gibi sanatçıların müziklerinin içine dalmak ve ne yaptıklarını anlamak istedik.Ayrıca 70’lerdeki büyük durgunluk, Vietnam sonrası siyasi kargaşa ve diğer büyük gerginliklerle şu an içinde bulunduğumuz zamanın müzikal ve sosyal paralellikleri olduğunu düşünüyorduk. O yüzden albümdeki neşeyi bir bakıma meydan okuma eylemi olarak da düşünebilirsiniz.”</blockquote><img src="https://images.aposto.com/2024/7/1/1724077865390.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Albüm boyunca doğum, ölüm, yaşam ve hayattan kesitlerin kafanızda canlanmasını istiyorlar. Dans edilebilirliği yüksek şarkılar ve sentezlenmiş pop marşları arasında bir dinamik de ortaya koyuyorlar. İlk albümleri ile başarı elde eden bir grubun, tanınmalarını sağlayan müziğin arkasına saklanmadan, orijinal seslere sarılması ise heyecan verici. Foster The People resmî olarak geri döndüğüne göre bize de bu yeni müzikleriyle dans etmek kalıyor.

Ezra Koenig ile ilgili hikayeler