Bilmeyenler için&nbsp;David Hockney, 1937 doğumlu, İngiliz bir empresyonist ressam. İngiltere doğumlu olmasına rağmen, kendisi döneminin pek çok diğer sanatçısı gibi ABD, Fransa ve benzeri pek çok yerde yaşamış ve yaşadığı yerlerin sanat camiasıyla içli dışlı olmuş biri. Kariyerinin başlarında daha çok keskin hatlarla sahne canlandırsa da hayatının ikinci yarısından itibaren daha doğa temalarını tercih etmiş. Şimdi gelelim işin daha leziz tarafına...1964 yılında Los Angeles'a taşınan Hockney, buradaki sinemacılar ile de yakın ilişkiler kuruyor. Jack Kazan ise A Bigger Splash&nbsp;isimli belgesel ile Hockney'nin hayatını ekrana taşıyor. Belgeselin adı ise Hollywood Hills'de bir evi resmettiği tablosundan alınma.<img src="https://images.aposto.com/2022/6/2/1657662154194.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.01" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak:&nbsp;Tate Museum | A Bigger Splash, David HockneyBu tablo, aynı dönemde yaptığı diğer tablolar gibi canlı renklere ve keskin hatlara sahip. Alanlar arası pek geçiş yok, adeta bir çizgi film gibi yapılmış. Öte yandan, kullandığı renklerin tonundan ötürü de cazip, hatta tahrik edici bir görüntü veriyor. Aşağıda ise Bojack Horseman'ın jeneriğinden bir sahne var. Fark edeceğiniz üzere gerek kullanılan renklerin tonlarından, gerek çizgilerin benzerliğinden bu tabloya atıfta bulunulduğu belli oluyor. Bojack Horseman'ın tek atıfta bulunduğu sanat eseri bununla da sınırlı kalmıyor. Bölümlerin neredeyse hepsinde duvarlarda bulunan eserler, ünlü ressamların eserlerine göndermede bulunuyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/6/2/1657662192855.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.78" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak: Netflix | Bojack Horseman&nbsp;Sanat, başka tür bir sanattan ilham almış. Bir adım öteye gidelim. Bojack Horseman&nbsp;aslında büyük bir Hollywood eleştirisi de taşıyor. Gerek menajerlerin garip halleri, gerekse oyuncuların içine düştükleri manasız safsatalar günümüz Los Angeles dünyasının dünyevi telaşlarına ışık tutuyor. Sanat, hayatı taklit ediyor. Bunu yaparken de 1960'lar Los Angeles'ının dünyevi telaşlarına ışık tutan Hockney'yi ana ilham olarak almaları da aslında pek şaşırtıcı değil.Sanat hayatı, hayat da sanatı taklit eder.&nbsp;Bu tabiri çok doğru buluyorum. Çünkü aslında Hockney'nin tablosundaki görünüme ulaşmak için pek çok insan evlerini döşüyor. Orada sanatçının hayata dair verdiği bir kesit, aynı zamanda bir hayali de içeriyor. Sanatçının gözünden o kareyi görmek ile o kareyi yaşamak arasında dünya kadar fark var. Bu noktada da bitmeyen bir döngüye giriliyor. Birbirini besleyen ve ebediyen taklit etmeye mahkum iki konsept buluşuyor ve iç içe geçiyor.<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Sanat Eserlerinden Esinlenen Başka Yapımlar</h3><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Stanley Kubrik'in A Clockwork Orange&nbsp;filmindeki hapishane voltası sahnesi, Van Gogh'un "Egzersiz Yapan Mahkumlar" tablosunu andırıyor. Kubrick gibi bir yönetmenin eşsiz karelerinde böyle bir ilham alması açıkçası şaşırtmıyor. Çünkü burada mesele çalmak değil, bir ustadan başka bir ustaya selam çakmak.</li></ul><img src="https://images.aposto.com/2022/6/2/1657662788869.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="2.12" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak: Artsper | Van Gogh, "Prisoners Excersizing" ve A Clockwork Orange<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: medium none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Martin Scorcese'nin Shutter Island&nbsp;filmindeki bir sahne ile Gustav Klimdt'in "Öpücük" adlı tablosu neredeyse birbirinin aynısı diyebiliriz. Tablo tutkulu bir aşkı resmediyor. Filmdeki bu sahne ise eşini kaybetmiş; ancak ölümünü kabullenemeyen bir adamın ona sıkı sıkı sarılmasını anlatıyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/6/2/1657663032434.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="2.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550"></li></ul>Kaynak:&nbsp;Artsper | Klimdt, "The Kiss" ve Shutter Island&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: medium none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Christoper Nolan'ın The Dark Knight&nbsp;filmindeki Joker&nbsp;tiplemesi ile Francis Bacon'ın "4 Numaralı Kafa" tablosundaki figür de benzerlik gösteriyor. Sebebi de çok basit. Nolan çok büyük bir Francis Bacon hayranı ve bu tablosundaki fırça darbelerinin kaosu ve tonların soğukluğu ona kendi Joker görüntüsünü yaratma konusunda ilham veriyor.</li></ul><img src="https://images.aposto.com/2022/6/2/1657663470504.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.45" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak: Artsper | Bacon, "Head IV" ve The Dark Knight<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: medium none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Editörün notu: Eğer yukarıda bahsettiğim sergiyi görmek isterseniz Sakıp Sabancı Müzesi'nde Hockney sergisi&nbsp;yaz boyu devam ediyor. Üstelik salı günleri de ücretsiz. Sergide David Hockney'nin hayatına dair kapsayıcı bir belgesel de gösteriliyor; öte yandan sanatçının pandemi dönemi boyunca iPad aracılığıyla yaptığı empresyonist tablolar sergileniyor.

Show Business

Geçtiğimiz günlerde bir Hockney sergisine gittim ve pek çok film ve diziye ilham kaynağı olduğunu fark ettim. Sanat hayatı taklit ederken, hayat da sanatı taklit ediyor.

Jack Kazan ile ilgili hikayeler